PlusDa's Logisch

Deze 10 onverwachte uitblinkers schitterden in de eerste EK-week

In de rubriek Da’s Logisch analyseert Het Parool ‘het spel achter het spel’. Met deze keer aandacht voor tien spelers die een onverwachte hoofdrol speelden in week één op het EK.

Denzel Dumfries viert zijn 2-0 tegen Oostenrijk. Beeld ANP
Denzel Dumfries viert zijn 2-0 tegen Oostenrijk.Beeld ANP

Denzel Dumfries (Oranje)

En natuurlijk moeten we dan beginnen bij Denzel Dumfries. Van zero tot hero, van antiheld tot volksheld. Voorafgaand aan het Europees Kampioenschap was de rechtsback van PSV de basisspeler bij Oranje die het meest ter discussie stond...

... na twee EK-duels is Dumfries bij elk van de vijf goals van Oranje op het toernooi betrokken geweest. Vergeet de clichés over jongensboeken, dit is Netflixmateriaal.

Manuel Locatelli, Domenico Berardi, Lorenzo Insigne en Leonardo Spinazzola (Italië)

Van outsider naar publiekslieveling. Met twee sierlijke 3-0-overwinningen op Turkije en Zwitserland hebben de Italianen snel aan klantenbinding gedaan op dit EK.

De mooiste van de zes Italiaanse goals tot dusver was de 1-0 tegen Zwitserland. Met een geniale linksbenige volley stuurt (de rechtsbenige) Manuel Locatelli zijn ploeggenoot Domenico Berardi diep, om vervolgens 60 meter later de voorzet van de rechtsbuiten binnen te lopen voor de openingstreffer.

De aanloop naar de 1-0 van Italië tegen Zwitserland. Beeld Screenshot NOS
De aanloop naar de 1-0 van Italië tegen Zwitserland.Beeld Screenshot NOS

Het is de eerste EK-goal ooit die geheel van Sassuolo-makelij is. Zowel Locatelli als Berardi staat onder contract bij de frivool spelende nummer 8 van de Serie A.

Dat rechtsbuiten Berardi op 26-jarige leeftijd nog altijd niet de kans heeft gekregen bij een Italiaanse topploeg, heeft vooral met zijn opvliegendheid te maken. In 275 competitieduels bij Sassuolo pakte hij 67 gele en 7 rode kaarten; een ietwat absurd moyenne voor een aanvaller.

Maar het feit dat de 23-jarige Locatelli nog niet bij een topclub speelt, mogen een paar mensen zich wel degelijk aantrekken. AC Milan, de club waar Locatelli vanaf zijn elfde speelde, verhuurde de getalenteerde midmid in 2018/19 aan Sassuolo. Mét optie tot koop: de club uit de regio Emilia-Romagna hoefde in de zomer van 2019 slechts 14 miljoen euro af te tikken om Locatelli definitief binnen te hengelen.

Inmiddels is Locatelli al een veelvoud van dat bedrag waard. Bij Italië vervangt hij sterspeler Marco Verratti als linkshalf, en het is sterk de vraag of de PSG-middenvelder als hij eenmaal volledig hersteld is nog zijn basisplek van zijn jongere understudy terug kan winnen. Locatelli is een geduldige, technische midmid, die ook nog eens hard werkt bij het verdedigen.

De passing van Locatelli, het zwerven van Insigne en de diepgang van Spinazzola: het is een gouden combinatie gebleken op de linkerflank van Italië.
 Beeld Screenshot NOS
De passing van Locatelli, het zwerven van Insigne en de diepgang van Spinazzola: het is een gouden combinatie gebleken op de linkerflank van Italië.Beeld Screenshot NOS

Een ontketende Locatelli is niet de enige uitblinker op de linkerflank bij Italië. Lorenzo Insigne (30), die al sinds jaar en dag sterspeler bij Napoli is, maar in de landenploeg pas onder bondscoach Roberto Mancini een grote rol heeft gekregen, swingde erop los in de eerste twee duels. De piepkleine linksbuiten strooit met slimme passjes en sierlijke passeeracties, maar is ook tactisch slim met zijn loopacties in de as van het veld.

Waar Insigne vooral naar binnen toe komt als een soort extra spelmaker, zorgt back Leonardo Spinazzola voor de diepgang bij Italië op de linkerkant. Spinazzola is een laatbloeier die, net als Insigne, nu op piekleeftijd zijn kans heeft gegrepen in de nationale ploeg. De loopgrage vleugelverdediger werd tussen 2012 en 2018 acht (!) keer verhuurd door Juventus aan kleinere clubs; in Turijn kwam hij maar tot twaalf officiële duels in deze periode. Bij AS Roma is de inmiddels 28-jarige Spinazzola een ster, vanwege zijn aanvalsdrift en solo’s op de vleugel. Kwaliteiten die hij nu ook bij Italië laat zien.

Chris Mepham en Joe Rodon (Wales)

Waar Italië ons een boel aanvallende uitblinkers geeft, is een andere ploeg in Groep A juist defensief indrukwekkend. Hoewel een werkelijk als herboren spelende Gareth Bale voor de aanvallende impulsen zorgt bij Wales, heeft zijn ploeg vooral vier verrassende punten gepakt dankzij een waterdichte verdediging.

Het centrale duo achterin, Joe Rodon (Tottenham Hotspur) en Chris Mepham (Bournemouth), was tegen Zwitserland (1-1) en Turkije (2-0) nagenoeg onpasseerbaar.

Rodon (l) en Mepham (r) houden de Zwitserse aanvaller Embolo van de bal. Beeld AP
Rodon (l) en Mepham (r) houden de Zwitserse aanvaller Embolo van de bal.Beeld AP

Rodon (23) beleefde in het seizoen 2019/20 al een doorbraak, toen hij op het tweede Engelse niveau bij Swansea een transfer verdiende naar Tottenham Hotspur, waar hij dit seizoen Toby Alderweireld een korte periode uit de basisopstelling hield. Hoewel dat toentertijd vooral leek op rare machtspolitiek van een gefrustreerde José Mourinho, laat Rodon op het EK zien dat hij een toekomstige topverdediger is. Hij is groot (1,93), kiest consistent de juiste posities en zijn gedecideerde tackles druipen van het zelfvertrouwen.

Zijn verdedigende partner, de eveneens 23-jarige Mepham, is iets minder bekend. Toch lijkt Mepham ook klaar voor een stap hogerop. Hij speelde dit seizoen bij Bournemouth, waar hij in de play-offs om promotie naar de Premier League werd uitgeschakeld door zijn vroegere club, Brentford. Maar op basis van zijn spel op het EK lijkt de lijzige Mepham (1,92) verzekerd van een plekje in de Premier League na de zomer: zulke duel- en kopkrachtige centrumverdedigers zijn redelijk zeldzaam.

Mepham en Rodon waken over de defensie van Wales. Beeld Screenshot NOS
Mepham en Rodon waken over de defensie van Wales.Beeld Screenshot NOS

Wat vooral opvalt aan het centrale duo van Wales, is hun mobiliteit. Rodon en Mepham hadden zowel tegen Zwitserland als tegen Turkije bijzonder weinig moeite met het preventief smoren van counters. Hierdoor kon Wales in beide wedstrijden na rust alsmaar meer risico in het aanvalsspel leggen.

Roman Jaremtsjoek (Oekraïne)

Zijn eerste EK-goal zal in Nederland vooral begroet zijn met veel gesteun en gekreun. Maar de maker van de 2-2 tegen Oranje in het duel met Oekraïne, Roman Jaremtsjoek, beleeft een toptoernooi.

De kopgoal tegen Nederland was een beloning voor een uitstekende wedstrijd: als eenkoppig aanspeelpunt hield Jaremtsjoek opvallend veel ballen bij zich, om er vervolgens wat nuttigs mee te doen. Zo ook bij de 1-2 tegen Oranje, waar hij de beslissende kaats gaf voorafgaand aan Jarmolenko’s afstandsschot.

Maar Jaremtsjoek is meer dan alleen een bonkige, fysiek sterke spits. Dat weten ze in België maar al te goed: hij was afgelopen seizoen bij AA Gent goed voor liefst 23 goals en 8 assists.

De aanloop naar Jaremtsjoeks tweede EK-treffer. Beeld Screenshot NOS
De aanloop naar Jaremtsjoeks tweede EK-treffer.Beeld Screenshot NOS

In het tweede EK-duel, met Noord-Macedonië (2-1 winst), liet Jaremtsjoek die veelzijdigheid zien. Met een razendsnelle diagonale loopactie sprintte hij zich vrij voor de 2-0. Jaremtsjoek, die pas 25 jaar oud is, lijkt dan ook flink te werken aan zijn transferwaarde op dit toernooi.

Kalvin Phillips (Engeland)

Wie vrijwel zeker een monstertransfer gaat maken op basis van dit toernooi (en het afgelopen seizoen) is Kalvin Phillips. Want hoewel de 25-jarige middenvelder al zijn profduels tot dusver heeft gespeeld voor Leeds United, de club van zijn geboortestad, lijkt hij inmiddels botweg té goed om nog een jaar bij een middenmoter in de Premier League te spelen.

Phillips zet Kroatiëcaptain Modric van de bal. Beeld EPA
Phillips zet Kroatiëcaptain Modric van de bal.Beeld EPA

In het sterrenensemble van Engeland was Phillips namelijk dé grote uitblinker in het openingsduel met Kroatië. Als balafpakker was hij overal, met zijn paardenlongen bleef hij maar ruimtes trekken met slimme sprints en aan de bal verdeelde hij geduldig het spel. Als kers op de taart was hij met een avontuurlijke actie naar voren (en slimme steekpass) ook nog eens verantwoordelijk voor de totstandkoming van de 1-0 van Raheem Sterling.

Phillips heeft niet alleen het opvallendste kapsel van het toernooi. Ook zijn energieke all-round spel verdient de aandacht van iedere EK-kijker.

Patrik Schick (Tsjechië)

Patrik Schick was tot dit toernooi zo ongeveer de definitie van een 'eeuwige belofte’. Ja, alle scouts zagen zijn enorme talent wel. Dat getuigt de 76 miljoen euro aan transfersommen die hij in zijn jonge loopbaan al opleverde.

Maar toch, inmiddels was Schick al 25 jaar oud, en wachtte hij nog steeds op een eerste seizoen met meer dan dertien treffers in één jaargang. Bij Bayer Leverkusen was hij prima dit jaar, maar nog steeds niet de evenwichtige topspits die velen ooit in hem zagen.

En toen, ja toen was daar de openingswedstrijd tegen Schotland (0-2). Met een klassieke kopgoal zette Schick zijn ploeg vlak voor rust – onterecht – op voorsprong. Om vervolgens vlak na rust de (nu al) mooiste goal van het hele toernooi te maken.

Nee, Tsjechië gaat het EK niet winnen. Maar Schick is wel degelijk een dark horse voor de topscorerstitel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden