PlusAchtergrond

De vraag is of Thiem de barrière heeft doorbroken

Zijn levensdoel is met het winnen van de US Open bereikt. Tennisser Dominic Thiem (27) hoopt daarmee een barrière te hebben doorbroken. ‘De vraag is hoe ik zal omgaan met de emoties.’

De Oostenrijkse Dominic Thiem wint de US Open nadat hij de Duitser Alexander Zverev verslaatBeeld USA TODAY Sports

Zelfs als ze er niet zijn, zitten ze nog in zijn hoofd. Dominic Thiem bekende na het winnen van zijn eerste grandslamtitel, zondag in New York, dat Novak Djokovic een plekje achter in zijn brein had bemachtigd. Misschien wel als een soort stemmetje. ‘Dit is het moment’. ‘Nu móét je winnen’.

De generatie tennissers geboren in de jaren 90 leek zich afgelopen decennium neer te leggen bij hun lot. Welk grand slam ze ook speelden, hoe goed hun vorm ook was, ergens op de weg naar de titel vonden ze één van de ‘grote drie’ op hun weg. Zo stond Thiem drie keer eerder in een grandslamfinale, maar Rafael Nadal (twee keer op Roland Garros) en Djokovic (dit jaar op de Australian Open) verliezen nu eenmaal geen grote finales. Ja, alleen van elkaar.

Toen Djokovic in de vierde ronde van de US Open onbedoeld een bal tegen de keel van de lijnrechter sloeg, wist Thiem dus genoeg. Zonder ook de aanwezigheid van Nadal (focus op Roland Garros) en Roger Federer (geblesseerd) was dit zijn kans. Voor het eerst in zijn carrière was hij de favoriet om een grand slam te winnen.

De hoge verwachting legde de Oostenrijker Thiem, met 27 jaar en achttien ATP-titels geen groentje meer, compleet lam in de finale. Twee sets was hij geen schim van zichzelf. Daarna eigenlijk ook niet, maar tegenstander Alexander Zverev (23) kreeg ook de kriebels. Het was soms de lamme tegen de blinde: de één sloeg tweede services van krap 100 kilometer per uur, de ander had kramp en strompelde tussen de punten over de baan. Een backhand in de tramrails kostte Zverev in de tiebreak van de vijfde set de kop: 2-6 4-6 6-4 6-3 7-6. Thiem is de eerste nieuwe grandslamkampioen in zes jaar tijd.

In het achterhoofd

“We waren niemand van de grote drie tegengekomen. Dat zat bij ons allebei in het achterhoofd,” zei Thiem. “Ik was enorm gespannen. Ik wilde deze titel zó graag. Het was voor mij een nadeel dat ik drie grote finales had gespeeld. Ik dacht: als ik deze ook verlies, wordt het 0-4. Krijg ik ooit nog een kans? Mijn carrière is al beter dan ik ooit had mogen dromen, maar tot nu toe ontbrak het belangrijkste deel. Zie met al die gedachten in je hoofd maar eens vrijuit te tennissen. Gelukkig ging het net op tijd iets beter. Mijn hele leven heb ik hieraan gewijd. Ik heb mijn levensdoel bereikt, mijn droom is uitgekomen.”

De vraag is of hij nu de barrière heeft doorbroken. “Ik denk en hoop dat ik na het bereiken van dit doel iets relaxter kan spelen op de grote toernooien. Maar de vraag is hoe ik zal omgaan met de emoties. Ik heb dit nog nooit meegemaakt.”

Zouden Nadal en Djokovic vanuit hun hotelkamers in Rome, waar deze week het Masterstoernooi wordt gespeeld, naar de finale hebben gekeken? Van het niveau zullen ze niet zijn geschrokken. Als over minder dan twee weken Roland Garros begint, zijn zij gewoon favoriet nummer 1 en 2.

Daar heeft Thiem logischerwijs even geen boodschap aan. Het enige wat hij kon doen was zorgen dat hij er zou staan als de kans voorbijkwam. Dat was moeilijk genoeg, maar hij gaf thuis. Al dat werk, al die nederlagen in grote wedstrijden, het was niet voor niets geweest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden