De mailbiecht van Landis

Floyd Landis doet zijn bekentenis. Foto EPA

Als een soort kettingbrief werd donderdag een aan USA Cyling gerichte ruwe mail, waarin Floyd Landis een boekje open doet over de vermeende betrokkenheid van mensen als Lance Armstrong, Johan Bruyneel, George Hincapie, Hein Verbruggen, Andy Rhis en John Lelangue bij het dopinggebruik van hem en zijn ploegen US Postal en Phonak de wereld over gestuurd.

Hieronder passages uit die mail. Tussen haakjes staan de door Landis fout gespelde namen.

2002: Ik werd in juni tijdens de Dauphiné Libéré door Johan Bruyneel geïnstrueerd bij het gebruik van testosteronpleisters. Na die wedstrijd vloog ik met meneer Armstrong van Grenoble naar San Mauritz (Sankt Moritz) in Zwitserland. Daar kreeg ik waar zijn vrouw bij was persoonlijk een doos met 2,5 mg pleisters overhandigd. Ongeveer een week later maakte dr Ferrari een extract van een halve liter van mijn bloed, dat tijdens de Tour de France terug ingebracht moest worden. Meneer Armstrong was niet aanwezig bij het maken van het extract, maar hij en ik hadden er lange discussies over tijdens onze trainingsritten. Hij legde me toen ook uit dat bloedtransfusies nodig waren omdat de epotesten dusdanig evolueerden, dat je met de nieuwe test teveel risico's nam. Hij vertelde dat Ferrari hem er ook al had voor gewaarschuwd, maar dat hij Ferrari niet geloofde en toch doorging met het gebruik van epo. Later (in 2001, red.) won hij de Ronde van Zwitserland en testte hij positief op epo. Hij en meneer Bruyneel zijn toen naar het hoofdkantoor van de UCI gevlogen en hebben daar een financieel akkoord gesloten met meneer Vrubrugen (Hein Verbruggen) om de positieve test verborgen te houden.

2003: Na een gebroken heup in de winter, ben ik naar Gerona Spanje gevlogen waar twee eenheden (van een halve liter elk) werden geconcentreerd drie weken achtereen. Dit vond plaats in het appartement waar meneer Armstrong woonde en waar me werd gevraagd er te blijven en de bloedtemperatuur iedere dag te controleren. Het werd bewaard in een kleine koelkast in een kast samen met het bloed van meneer Armstrong en George Hincapie en omdat meneer Armstrong van plan was om elders twee weken te gaan trainen, vroeg hij me in zijn huis te blijven om er zeker van te zijn dat de elektriciteit niet uit zou vallen, of dat er iets anders mis zou gaan met de koelkast.

Vervolgens ging tijdens de Tour de France het hele team op twee verschillende plekken naar een aangewezen kamer, waar de dokter bij ons een transfusie gaf. Tijdens die Tour was ik er persoonlijk getuige van dat George Hincapie, Lance Armstrong, Chechu Rubiera en ikzelf bloed kregen. Eveneens tijdens die Tour kregen George Hincapie en ik van de dokter twee van de drie avonden een beetje olijfolie waarin was opgelost andriol, een vorm van eetbare testosteronandriol was opgelost.

Ik werd dat jaar gevraagd de Vuelta te rijden in dienst van Roberto Herras (Heras). In augustus, tussen de Tour en de Vuelta werd me verteld epo te gebruiken om mijn hematocriet dusdanig naar het oude niveau te verhogen, dat er weer bloedtransfusies konden worden gedaan. Johan Bruyneel gaf me opdracht naar Lance zijn huis te gaan, waar ik wat epo van hem zou krijgen. De eerste epo die ik ooit gebruikte werd me op zijn oprit overhandigd in het bijzijn van zijn toenmalige vrouw. Het was van het merk Eprex en zat verpakt in zes afgemeten eenheden. Ik gebruikte het intraveneus gedurende verschillende weken voor de volgende bloedafgifte en ik had geen enkel probleem met de controles tijdens de Vuelta.

Ook legde in die tijd Johan Bruyneel me uit hoe ik groeihormonen moest gebruiken en ik kocht wat ik nodig had van Pepe, de team 'trainer' die in Valencia bij de teamdokter van dat moment woonde. In aanloop naar de Vuelta trainde ik veel met Matthew White en Michael Barry en deelde met hen testosteron en epo en we discussieerden over het gebruik ervan tijdens de training.

Opnieuw werd me tijdens die Vuelta Andriol en bloedtransfusies gegeven door de dokter en er waren geen problemen bij de controles.

2004: Opnieuw deed de ploeg twee verschillende bloedtransfusies bij me, maar dit keer was Bruyneel meer paranoïde. We deden het in België in het appartement van een onbekend iemand. Het bloed werd gebracht door Duffy, die op dat moment een soort assistent was van Johan. De tweede keer gebeurde het in de teambus onderweg van een finish naar het hotel. De chauffeur deed alsof er motorproblemen waren en stopte een uur of zo op een verlaten bergweggetje, zodat de hele ploeg een halve liter bloed toegediend kreeg. Dit was de eerste keer dat ik zag dat het hele team een transfusie kreeg in het volle zicht van de andere renners en de buschauffeur. Lance Armstrong, George Hincapie en ik waren de enige Amerikanen.

2005: Ik had op dat moment geleerd de meeste transfusies zelf te doen. Ik huurde Allen Lim in als mijn persoonlijke assistant om me te helpen bij de details en de logistiek. Hij hielp Levi Leipheimer en ik bereidde de transfusies voor Levi voor. Ik zorgde er ook voor dat het bloed werd bewaard op een goede temperatuur . We deden beiden twee verschillende transfusies in die Tour. Ik deed mijn eerste een paar dagen voor de start omdat mijn hematocriet te laag was.

2006: Je zult begrijpen wat ik bedoel... Een ding dat van groot belang was dat ik ging praten met Andy Riis (Andy Rihs) en hem uitlegde wat ik het verleden had gedaan en wat het risico was als ik zou 'pakken'. Ik vroeg hem om toestemming, die hij garandeerde in de vorm van fondsen om de operatie te voltooien. John Lelangue was ook geïnformeerd door mij en Andy Riis (Rihs) consulteerde Jim Ochowitz voor hij instemde.

Er zijn veel meer details die ik heb opgeschreven in dagboeken en ik ben bezig om een begrijpelijk verhaal te schrijven. De positie van USA Cycling is er een dat er niet genoeg details gedeeld zijn om USADA in te schakelen. Ik schrijf zoveel ik redelijkerwijs kwijt kan in een e-mail en deel deze met jou, om er zeker van te zijn dat USA Cyling verder kan met deze beschuldigingen.

Kijk uit naar nog meer details zodra je kunt duidelijk maken dat ik er op vertrouw dat je het juiste gaat doen.

Floyd Landis

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden