Plus Reportage

De gele droom blijft in zicht voor Steven Kruijswijk

Steven Kruijswijk (32) behoort tot de besten bergop. Na de pittige etappes in de Pyreneeën is hij nog altijd in de race voor het geel, maar de concurrentie hijgt in zijn nek.

Steven Kruijswijk en teamgenoot George Bennett zaterdag op de Tourmalet. Beeld Reuters

Thibaut Pinot heeft zijn verzorger al een boks gegeven. Julian Alaphilippe laat zich met een luide kreun op het asfalt zakken. Steven Kruijswijk heeft nog geen emotie ­getoond, hier boven op de top van de Prat d’Albis, waar vluchter ­Simon Yates de etappezege viert.

Kruijswijk zoekt het grasveld op om even uit het gedrang te blijven van alle mensen die iets van hem willen. Eenmaal bij zijn verzorger haalt Kruijswijk met een handdoek de regen en zweetdruppels van zijn gezicht. Daarna vertelt hij hoe hij zich heeft vastgebeten in het wiel van Geraint Thomas, nadat hij niet in staat is ­geweest de aanval van Pinot te pareren. “Toen was het kop omlaag en naar de streep rijden. De schade beperken.”

Van een slechte dag is absoluut geen sprake. Hij komt als achtste over de finish, in het kielzog van titelverdediger Thomas. Maar aan aanvallen denkt hij bijna niet op de slotklim, de Prat d’Albis, na een zware dag door de Pyreneeën. Een dag eerder, op de Tourmalet, oogt Kruijswijk sterker. Op beide dagen is het Pinot die hem en alle andere favorieten in het rood jaagt. Maar waar de Fransman zijn versnelling op de Tourmalet pas laat plaatst, versnelt hij nu met nog zes kilometer te rijden. Zijn eerste van vijf ­indrukwekkende aanvallen.

Meegevoerd door emotie

“Ik was natuurlijk graag met hem meegegaan, maar hij was de sterkste,” zegt Kruijswijk. De macht van Pinot maakt dat iedereen in de verdediging moet. Zo is voor het eerst een zwak moment van Alaphilippe te zien en komt Kruijswijk iets dichter bij de gele trui.

In alweer de zestiende grote ronde in zijn ­carrière weet Kruijswijk dat hij altijd betere en mindere dagen heeft. Hij is blij met de rustdag en dik tevreden met zijn derde plaats in het klassement. Met Alaphilippe op 1.47 is de gele trui binnen schootsafstand en titelverdediger ­Thomas staat slechts acht tellen voor. Tegelijkertijd is zijn voorsprong op Pinot, Emanuel Buchmann en Egan Bernal verwaarloosbaar. Met nog zes Tourdagen, waarvan drie loodzware door de Alpen, ligt Kruijswijk nog altijd op ­podiumkoers.

Maar Kruijswijk is wars van opportunisme. Zijn ploeggenoten hebben zich een dag eerder wel laten meevoeren door emotie. Na de finish op de Tourmalet is de sfeer bij de bus haast ­euforisch na het sterke optreden in het hoog­gebergte. Nadat Jumbo-Visma in de laatste tien kilometer in de meerderheid is geweest en Kruijswijk een uitstekende indruk heeft gemaakt, komen helpers George Bennett en Laurens de Plus aan bij de bus en beginnen uit zichzelf over het winnen van de Tour.

Geraint Thomas (C), Steven Kruijswijk en Spain's Alejandro Valverde op weg naar Foix Prat d'Albis. Beeld AFP

“Ik wist dat Steven goed was en geloofde in het podium. Nu geloof ik dat we deze wedstrijd gaan winnen. Dat moet ons doel zijn,” vertelt Bennett zonder blikken of blozen. Ook De Plus denkt prompt aan een eindzege. “We hebben misschien niet de gele trui, maar we zitten wel een beetje in een gele droom.”

Na de monsterfinish op ruim 2100 meter hoogte is het Kruijswijk zelf die de gele geest ­terug in de fles stopt. Dag voor dag, luidt zijn credo. Bij Kruijswijk gaan sterke benen niet ­samen met een grote mond, hij is meer gebaat bij realiteitszin. Of hij nu in het roze in de Giro rijdt, derde staat in de Vuelta of met de beste ­boven komt op de Tourmalet. Podium? Dat is iets voor in Parijs. En over Tourwinst wil hij helemaal niet praten. “Volgens mij staat er nog steeds iemand in een gele trui voor me. En die is er voorlopig niet af.”

Niet 100 procent tevreden

Kruijswijk toont zich realistisch. Na twee dagen Pyreneeën concludeert hij zonder omwegen dat ­Pinot bergop met afstand de sterkste is. En ook het kraken van Alaphilippe, waar zijn ploeg­maten een dag eerder hoopvol over gestemd zijn, is maar deels gelukt. Kruijswijk loopt een halve minuut in op de Fransman. “Alaphilippe was eerst meegesprongen met Pinot, moest er toen af en we reden naar hem toe. Toen dacht ik: als we een keer tijd kunnen pakken, moeten we het doen. Toen sprak ik met Thomas of we hem misschien alvast konden kraken. De ene dag pak je wat tijd op de ene renner, de andere dag verlies je wat tijd op de ander. Zo is het.”

Waar er op de Tourmalet nog een grapje vanaf kan, is Kruijswijk in Foix wat zuiniger. Tevreden met zijn derde plek, maar hij heeft ook concurrenten dichterbij zien komen. De winst op ­Emanuel Buchmann en Egan Bernal op de Tourmalet is een dag later verlies geworden. Niet veel, maar genoeg om over na te denken tijdens de rustdag in Nîmes. “Niet 100 procent ­tevreden,” zo vat hij de laatste Pyreneeëndag ­samen. “Eén dag in de Tour maakt nog geen eindklassement. Daarom moet je blijven knokken. In de Alpen valt de beslissing en hopelijk ben ik daar wat beter.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden