Plus

Davy Klaassen op zijn plek bij Werder: 'Ik voel me gewaardeerd'

Oud-Ajacied Davy Klaassen flopte bij Everton, maar heeft zijn voetbalgeluk hervonden bij Werder Bremen. De middenvelder hoopt er ook de weg terug te vinden naar het Nederlands elftal. 'Uiteindelijk ligt het natuurlijk ook aan mezelf. Ik heb het gewoon niet goed gedaan.'

Davy Klaassen: 'Bij Ajax waren we elke wedstrijd de bovenliggende partij. Toen kwam ik twintig keer voor de goal, hier twee keer.' Beeld epa

Davy Klaassen (25) is toevallig aan de beurt om een liedje uit te kiezen dat vlak voor de aftrap tussen Werder Bremen en Fortuna Düsseldorf door het Weserstadion schalt. Op het scherm in het sfeervolle stadion verschijnt het hoofd van Klaassen.

In het Duits kondigt hij de Hollandse meezinger Leef van André Hazes jr. aan. Klaassen is zelf bezig aan zijn warming-up en kijkt heel even om zich heen. De Duitsers op de volgepakte tribunes kijken elkaar wat glazig aan bij het horen van de Nederlandse tekst. Pas als er weer een clublied uit de speakers klinkt, gaan de kelen weer open.

De ochtend na de wedstrijd (3-1 winst) stapt Klaassen opgewekt de catacomben van het stadion binnen. De voormalige Ajacied begint te lachen als zijn verzoeknummertje ter sprake komt. "Sloeg niet helemaal aan hè...."

Klaassens komst slaat wél aan bij Werder Bremen. Hij is hier op zijn plek. In een tamelijk rustige stad, op drie uurtjes rijden van zijn ouderlijk huis in Hilversum. In de Bundesliga, een competitie die hem voorlopig veel beter bevalt dan de Engelse Premier League, waar hij verzoop bij Everton. De overstap als aanvoerder van Ajax naar Engeland was toch niet zo logisch als hij destijds leek.

We waren u een beetje kwijt. Was u zichzelf ook kwijt?
"Als voetballer wel natuurlijk, als mens niet hoor. Maar als je een jaar niet speelt en ook niet goed traint, doet dat veel met je."

Wat ging er mis?
"Achteraf denk ik dat de stijl van spelen, met veel lange ballen, toch niet helemaal bij mij past en dat ik daardoor niet mijn beste spel kon laten zien. Maar uiteindelijk ligt het natuurlijk ook aan mezelf. Ik heb het gewoon niet goed gedaan. Het aanpassen aan de Engelse manier van voetballen viel me erg zwaar. De ballen gingen allemaal over me heen. Bij Ajax was ik heel mijn leven gewend opbouwend te voetballen. Ronald Koeman wilde dat wel, maar het sloeg niet aan. Na zijn ontslag kwam eerst David Unsworth en toen Sam Allardyce. Toen gingen alle ballen de lucht in en werd het voor mij een doodlopende weg."

Koeman zei over u: Davy paste zich niet snel genoeg aan.
"Ik snap wel dat hij dat zegt. Zo voelde ik dat zelf ook. We waren allemaal teleurgesteld in de manier waarop het is gelopen. Ik spreek Koeman niet meer, maar daar zit verder niks achter. Hopelijk spreek ik hem binnenkort weer bij Oranje. Of ik er al bij had moeten zitten? Ik rekende er niet op, maar natuurlijk wil ik er graag weer bij horen. Het is mooi om te zien dat er een nieuwe flow is ontstaan rond Oranje."

Heeft u zich weleens beledigd gevoeld door Allardyce? Hij zei: ik wil toch winnen, dan stel ik Klaassen niet op....
"Ik ben niet zo snel beledigd. Het is niet respectvol. Hij vond me fysiek niet sterk genoeg. Daar ben ik direct mee aan de slag gegaan, maar het was al uitzichtloos. Mijn loopbaan vertoonde vóór Everton altijd een stijgende lijn. Dus ik dacht wel: hé, het zit nu voor de eerste keer tegen. Ik ga me niet laten kennen. Dit hoort er ook bij. Daarom wilde ik ook niet weg in de winterstop. Dat voelde als opgeven of als een paniekreactie. Uiteindelijk kon ik op de laatste dag van de transferperiode alsnog naar Napoli. Nu ben ik blij dat het niet is doorgegaan."

Maar u mocht op een bepaald moment niet eens meer meetrainen...
"Soms kwam het voor dat ik niet nodig was voor een elf tegen elf. Dan zei Allardyce: je mag ook wel naar huis gaan. Natuurlijk deed dat pijn. Maar ik ging nooit, dat was mijn eer te na. Als ik trainde, had ik wel plezier hoor, maar nu is alles zo anders. Hier ben ik een belangrijke speler. Ik voel me gewaardeerd. De trainer heeft me ook direct in de spelersraad gekozen. Ik was in de beker een keer aanvoerder, maar toen waren er een hoop afwezig hoor..."

Was vorig jaar het zwaarste seizoen uit uw carrière?
"Absoluut. Ik ben in mijn beginperiode bij Ajax een keer zwaar geblesseerd geweest aan mijn lies, maar dit was zwaarder. Omdat het uitzichtlozer was. Toen dacht ik: ik kom sowieso terug. Mensen hadden nog vertrouwen in me. Bij Everton was dat niet het geval."

U vond wel steun bij Daley Blind.
"Afleiding zou ik het noemen. Ik woonde vlak bij Daley in Manchester. Hij speelde ook niet veel bij United. Je moet er toch wat van maken. Dan gingen we wat eten, Playstation spelen of naar een escaperoom."

Inmiddels is Bremen Klaassens nieuwe thuis. Op een kwartiertje rijden van het prachtig gerenoveerde Weserstadion woont hij met zijn vriendin in een appartement. Zij studeert online criminologie. Zijn ouders komen elk weekend kijken. Vrienden springen ook zo in de auto om een wedstrijdje te bezoeken.

Beeld afp

Het open karakter van de club bevalt Klaassen. Fans zijn vaak gewoon nog welkom bij de trainingen. Het stadion is altijd uitverkocht. Tijdens uitwedstrijden wordt de club gesteund door duizenden meereizende fans, ook zevenhonderd kilometer verderop, in Zuid-Duitsland.

Maar Werder is niet de club waarvan u vroeger dacht: hier wil ik spelen.
"Nee, maar het voelt goed zo. De club nodigde mij afgelopen zomer uit om langs te komen. Dan kom je daar en laten ze alleen de mooie dingen zien. Daar had ik geen trek in. Toen kwamen ze direct naar mijn huis in Engeland. Dat sprak me enorm aan. Een teken dat ze me écht wilden hebben."

"De laatste jaren zijn de resultaten niet goed, maar de club wil weer omhoog. Ik heb gebeld met Niklas Moisander, met wie ik bij Ajax heb gespeeld. Hij overtuigde me. Marc Overmars had me eerder al benaderd voor een terugkeer naar Ajax, maar ik wilde niet terug naar Nederland. Dat was nooit echt een optie."

U levert wel salaris in.
"Tja, ik verdien prima hoor. Zo'n jaar als afgelopen seizoen wil ik niet meer. Dan kun je wel ergens spelen waar je niet past, maar dat wil ik niet. Dit is een familieclub. Het is het enige grote hier in de stad. Mensen zijn trots op de club. De Bundesliga bevalt me. Niet de grote sterren, maar wel heerlijk voetbal."

U speelt ook Duits hè?
"Bij Ajax waren we elke wedstrijd de bovenliggende partij. Toen kwam ik twintig keer voor de goal, hier twee keer. Ik speel veel als controleur en loop veel. Daar geniet ik ook van, hoor. Elke week 100 procent."

Hoe kijkt u naar Ajax?
"Het spel maakt me vrolijk. In de kleedkamer van Werder gaat het ineens over Ajax. Over de manier waarop ze tegen Bayern speelden. Dat maakt me trots. Ik geloof niet dat ik dat ook had willen hebben in mijn Ajaxtijd. Zo kijk ik er in elk geval niet naar."

"Ik weet ook niet of ik ooit terugkeer bij de club. Maar ik kan niks beloven. Iedereen weet hoe ik over de club denk. Ajax missen is een groot woord. Maar ik denk wel geregeld terug aan die tijd. Ik zit hier nu goed en dan mis je het ook niet."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden