Plus

Davy Klaassen: 'Ik heb nooit aan mezelf getwijfeld'

Een rampseizoen bij Everton heeft oud-Ajacied Davy Klaassen (25) niet uit het lood geslagen. 'Ik heb nooit aan mezelf getwijfeld, wél of ik ooit in die manier van spelen zou kunnen renderen.'

Davy Klaassen oefende gisteren met zijn nieuwe club Werder Bremen tegen FC GroningenBeeld VI Images/HH

Het is typerend voor Davy Klaassen. Volgens het 'dienstrooster' van Werder Bremen, sinds drie dagen zijn nieuwe club, hoeft de middenvelder deze zondag maar een halfuurtje op te draven in de oefenwedstrijd tegen FC Groningen (0-0).

Bij zijn invalbeurt in de Euroborg wordt hij ontvangen met een fluitconcert en in de korte tijd die hij mag spelen, krijgt hij bijna geen bal, maar wel een doodschop van Mike te Wierik. En wat zegt Klaassen na afloop, zonder een spoor van ironie: "Leuk om hier weer terug te zijn."

Hij vond het vooral leuk om veel oude bekenden de hand te schudden, zoals Hennie Spij­kerman, tegenwoordig assistent-coach van ­Groningen, en oud-Ajaxcollega's Django Warmerdam, Deyovaisio Zeefuik en Mateo Cassierra. Maar wat zijn goede humeur vooral bepaalt, is het feit dat hij zich weer voetballer voelt. Dat gevoel was hij bijna een jaar kwijt.

Diep gezeten
Het leek zo'n mooie stap, zijn transfer - voor 27 miljoen euro - van Ajax naar Everton. Klaassen was de eredivisie ontgroeid en onder de vleugels van Ronald Koeman zou de international zijn naam vestigen in de Premier League.

Binnen mum van tijd stond Koeman echter op straat en greep Everton terug op Sam Allardyce, dinosaurus onder de Britse voetbaltrainers. Zo één die vindt dat een bal op het middenveld de grond niet mag raken. Klaassen speelde daarna geen wedstrijd meer.

"Ik heb wel diep gezeten. Een paar maal gedacht: wat doe ik hier eigenlijk nog? Maar je kunt maar één ding doen: hard blijven werken en hard trainen. Dat is geen straf. Ik hou van voetbal, die dagelijkse trainingen hebben me op de been gehouden."

Familieclub
Klaassen, een teamspeler pur sang, een slimme middenvelder die als smeerolie fungeert tussen verdediging en aanval en die behept is met een groot spelinzicht, had niets te zoeken in het eendimensionale spierballenvoetbal van Allardyce.

Klaassen: "Ik heb nooit aan mezelf getwijfeld, wél of ik ooit in die manier van spelen zou kunnen renderen."

De conclusie trok hij al voor de winterstop. In ­januari stond alleen de factor tijd een tussentijdse overgang naar Napoli in de weg. "Een schitterende club. En ik wilde voetballen, wedstrijden spelen, natúúrlijk, maar de onderhandelingen met Napoli speelden zich allemaal af op de laatste dag van de transferperiode. We kregen het op zo'n korte termijn niet allemaal geregeld."

De verlossing volgde zes maanden later, na een telefoontje uit Bremen en een goed gesprek met Florian Kohfeldt. De trainer van Werder stapte vorige week dinsdag in een klein vliegtuig dat de club had gecharterd en vloog naar Manchester. Hij sprak drie uur met de voor­ma­lige aanvoerder van Ajax om hem beter te leren kennen en om hem over te halen zijn carrière bij de Duitse club voort te zetten.

"Heel bijzonder," zegt Klaassen, "dat een trainer die moeite neemt. Daar spreekt al veel vertrouwen uit. Maar hij had ook een goed verhaal. Over het spel dat hij met Werder wil spelen en over wat mijn rol daarin zou moeten zijn. Dat sprak me erg aan. Maar hij heeft ook verteld over de stad Bremen, over de familieclub die Werder is en over de omgangsvormen die daarbij horen."

In de kijker
Hij sliep er een nachtje over en gaf Kohfeldt vervolgens zijn jawoord. Vrijdag speelde hij al een uur mee in een oefenwedstrijd tegen Arminia Bielefeld en maakte daarin meteen het winnende doelpunt. Zondag bleef het tegen Groningen bij 0-0. "We voetballen nog niet geweldig, maar de intentie om verzorgd aan te vallen is er, en daar begint het mee."

Klaassen hoopt bij Werder zijn Ajaxvorm te hervinden en zich daarmee ook in de kijker te spelen bij bondscoach Ronald Koeman. Als het aan hem ligt, is alles snel weer bij het oude.

Zijn kortstondige terugkeer naar een Nederlands eredivisiestadion en het weerzien met veel bekenden, deden hem goed. Ondanks zijn geringe speeltijd, het fluitconcert en die schop (waarvoor Te Wierik overigens zijn excuses aanbood): "Het voelt alsof ik nooit ben weggeweest."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden