Plus De cijfers

Dankzij de jonkies speelt Chelsea als herboren

Voetbal, we vinden er van alles van. Maar wat zeggen de cijfers? Vandaag: de noodgedwongen revolutie bij Ajaxtegenstander Chelsea.

Coach Chelsea Frank Lampard en Chelsea speler Tammy Abraham. Beeld AFP

Chelsea een koopclub noemen is het understatement van de eeuw. Sinds zakenman Roman Abramovitsj de club kocht in 2003, gaf Chelsea 2 miljard euro uit aan transfersommen. De uitgaven zijn alsmaar blijven stijgen, terwijl de gloriedagen onder José Mourinho nooit meer zijn geëvenaard. De Italiaanse oefenmeester ­Antonio Conte leidde The Blues naar hun laatste landstitel in 2017, maar dat succes was te danken aan een geniaal seizoen van Eden Hazard, niet aan een onverslaanbare selectie.

Het transferbeleid op Stamford Bridge was de voorbije jaren desastreus: sinds het kampioensjaar gaf de club 515 miljoen euro uit aan spelers, maar de ploeg die vorig seizoen onder manager Maurizio Sarri genoegen moest nemen met een ‘troostprijs’ als de Europa League was nog steeds ­volledig afhankelijk van de grillen van Hazard.

Rampzomer

Na jarenlang geflirt kreeg de Bel­gische superster deze zomer zijn zin: hij mocht zijn megatransfer naar Real Madrid maken. Een groot probleem voor Chelsea, want uitgerekend deze zomer kreeg de club een transfer­verbod van een jaar opgelegd, na herhaaldelijk gesjoemel bij het vastleggen van jeugdspelers.

De markante manager Sarri vertrok met de noorderzon, naar Juventus, en werd opgevolgd door de sterspeler uit de hoogtijdagen onder Mourinho: Frank Lampard. Ook dat leek op het eerste oog niet ideaal: Lampard had welgeteld één jaar ervaring als hoofdtrainer op zijn cv, bij Derby County op het tweede niveau.

Maar het verzadigde, lusteloze Chelsea van de voorbije jaren is niet meer. Onder Lampard speelt de ploeg als herboren. Hoofdreden voor deze herrijzenis: de jonkies. Ruim een ­decennium ging Chelsea ongeïnteresseerd om met de vele jonge spelers die het had vastgelegd – een paar jaartjes verhuren, dan doorverkopen met winst – ook met spelers uit de eigen jeugdopleiding, ook al stond die te boek als beste in het land.

De transferban heeft de deur naar het eerste geopend voor jonge talenten die anders jarenlang hadden ­vastgezeten in de verhuurmolen. Met centrumverdediger ­Fikayo Tomori, spelmaker Mason Mount (ex-Vitesse) en centrumspits Tammy Abraham is de uitblinker in elke linie dit seizoen afkomstig uit de eigen jeugd. En dat terwijl hét megatalent uit de opleiding, buitenspeler Callum Hudson-Odoi, pas recentelijk is teruggekeerd van een blessure.

Clubkind

Dat het (gedwongen) nieuwe beleid ­financieel een stuk verstandiger is, wordt perfect geïllustreerd door de opmars van spits Abraham. De aanvaller uit de eigen jeugdopleiding – de voorbije drie seizoenen gestald bij Championshipclubs – maakte al 8 competitietreffers voor Chelsea dit jaar. Abrahams gemiddelde van 83 speelminuten per gemaakt doelpunt blaast zijn voorgangers op de spits­positie omver.

Back-up Olivier Giroud (aankoopbedrag: 17 miljoen euro) heeft daar bij Chelsea gemiddeld 309 speel­minuten voor nodig, Chelseas vorige beoogde topspitsen, Álvaro Morata (66 miljoen) en Diego Costa (38 miljoen), kwamen met gemiddeldes van respectievelijk 188 en 145 speelminuten per goal ook al niet in de buurt van de effectiviteit van het 22-jarige clubkind Abraham.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden