ROTTERDAM - De goede reeks die het Nederlandse honkbalteam de afgelopen week had neergezet, is aan een einde gekomen. De mannen sloten gisteren de tweede ronde van het wereldkampioenschap af met een 5-3-nederlaag tegen Cuba.

Ondanks het gegeven dat je in Nederland zo goed bent als je laatste wedstrijd, kan niet ontkend worden dat de honkbalselectie afgelopen week een sterke indruk heeft achtergelaten. Al zal de waarde pas echt bepaald worden als deze week in Italië daadwerkelijk om de prijzen wordt gespeeld.

De selectie van bondscoach Rod Delmonico herbergt op hoog niveau alle facetten van de honkbalsport. Er zijn enkele stabiele startende werpers, sterke long relievers en hardgooiers om het duel af te maken. Verdedigend is Nederland bovendien redelijk betrouwbaar.

Maar de grootste kracht van de ploeg komt uit het slagperk. Naast de alom aanwezige dreiging van kort werk is er ook de mogelijkheid tot lange klappen. Dat bleek bijvoorbeeld zaterdag tegen Nicaragua. Bij een 4-2-achterstand waren het homeruns van Curt Smith, Yurendell DeCaster (met twee man op de honken) en Sidney de Jong in de laatste twee slagbeurten die voor de tweede keer in de week een zogenaamde 'come from behind-zege' opleverde, 8-4.

Gisteren kwam de aanval, in een met 3500 toeschouwers volgepropt stadion, echter te laat los. Dat kwam volledig op het conto van de Cubaanse werper Yulieski Gonzales. Hij was nagenoeg onbespeelbaar. In de derde inning kreeg hij een solo homerun tegen van Sharlon Schoop, maar zijn ploeg leidde toen wel al met 0-3.

Startend werper voor Nederland Juan Carlos Sulbaran gooide in die slagbeurt tweemaal vier wijd en werd vervangen door Diegomar Markwell, die de achterstand echter niet kon voorkomen. In de achtste inning sloeg Alfredo Despaigne een homerun op het werpen van Arschwin Asjes. Daarna passeerde ook Jose Abreu nog de thuisplaat, 1-5.

Dure tegenpunten, zo bleek later. Want in de gelijkmakende slagbeurt sloeg Hainley Statia een homerun met Danny Rombley (honkslag) op de honken, 3-5. Het betekende het einde van Gonzales die opgevolgd werd door Pedro Lazlo. Deze ervaren werper gaf Nederland geen kansen meer op een zevende zege.

Door de eerste nederlaag van dit WK gaat Nederland met vier punten de finaleronde in. De punten behaald tegen de drie andere vanuit de Nederlandse poule geplaatste landen tellen immers allemaal mee. Omdat Cuba, twee jaar geleden verliezend finalist bij het WK, eerder deze week verloor van Puerto Rico heeft Nederland nog altijd zicht op een hoge klassering. Maar van een zeer voordelige marge die een zege had kunnen opleveren, is geen sprake meer. Alles zal gewonnen moeten worden om een kans te maken op een eventuele finale.

Een uitdaging die Delmonico en zijn ploeg zeker niet uit de weg gaan. Al is het nog de vraag of hij aanpassingen zal aanbrengen in zijn werpersrotatie. Sulbaran had immers voor de tweede keer deze week een matig optreden als startend werper terwijl Markwell, in de competitie bij het Rotterdamse Neptunus starter, wederom een goede reliefbeurt had.

Delmonico nam de jeugdige Sulbaran echter in bescherming. ''Hij heeft een blaar op zijn vinger en kan daardoor niet alle pitches voor slag gooien. We wisten dat we vandaag niet veel innings van hem zouden krijgen en daarom hebben we snel gewisseld.''

In de finalepoule zal Sulbaran in elk geval zijn startende positie kwijt zijn. Zo ver wilde Delmonico wel gaan. Zijn rol zal worden overgenomen door of Markwell of David Bergman. ''Dat hangt volledig af van de tegenstander die we krijgen. Tegen de Verenigde Staten, met al hun linkshandige slagmensen, heeft het geen zin om een rechtshandige werper in te zetten. Verder verwacht ik geen veranderingen in mijn opstelling. Er is tot nu toe goed gespeeld, dus waarom zou ik dat doen?''

In de finalepoule speelt Nederland vanaf morgen tegen de Verenigde Staten, Chinese Taipei, Australië en Canada. De preciese volgorde is  nog onbekend omdat vandaag in Italië nog de inhaalwedstrijd tussen de VS en Australië op het programma staat. Die wedstrijd is bepalend voor de eindstand in de Italiaanse poule en dus ook voor de volgorde van de wedstrijden. (MONNE REITSMA)

Foto bron: Henk Seppen