Bos niet ongenaakbaar

MANCHESTER - De druk was groot geweest. ''Maar,'' erkent Theo Bos luttele minuten nadat hij een van de grootste tegenvallers uit zijn wielercarrière had moeten slikken, ''die druk leg je feitelijk jezelf op.''Toch zal hij er even aan moeten wennen. Bos - de man die er prat op gaat zijn tegenstanders op de sprint fysiek en mentaal te domineren - is in ogen van de intenationale wielerwereld plots niet meer de favoriet voor de Spelen in Peking.

Op de WK in Manchester werd Bos uitgeschakeld door de Brit Chris Hoy. In de kwartfinales nog wel. ''Er valt wel een beetje een last van me af,'' zei Bos openhartig. Dus toch. Bos leek ongenaakbaar. Al jaren. Hij leek onverslaanbaar. Maar het bleek hem dus niet allemaal zomaar aan te komen waaien. ''Tja, dat beeld is kapot. Helemaal kapot,'' zei Bos met een zure lach, er zelf nog een beetje dramatisch tintje aan gevend.

Aanvankelijk leek Bos, die in de kwalificaties slechts de vierde tijd had geklokt, de tweestrijd met Hoy op tactiek te kunnen beslissen. In de eerste heat dook Bos onderdoor toen Hoy over zijn rechterschouder keek. Bos was weg, bijna twee ronden voor het einde. De tweede manche verliep veel minder. Hoy ging van kop aan, Bos kwam in de voorlaatste bocht naast de Schotse mastodont. Maar zij aan zij kon Bos nooit de beslissende tik uitdelen. De finishfoto wees uit dat een derde rit nodig was. Daarin kwam Hoy even voor de streep voorbij. Bos: ''Ik heb nu niet meteen het idee dat ik tactisch iets verkeerd heb gedaan. Hoy is, denk ik, op dit moment gewoon sneller. Dat moet wel, anders verlies je niet twee keer.''

Op een dag dat voor de Britse wielerploeg alles in goud veranderde, vloog Bos eruit. Nadat de Britse ploegachtervolgers een wereldrecord hadden gereden, de teamsprintsters Shanaze

Reade en Victoria Pendleton goud hadden gepakt en ook nog voormalig roeister Rebecca Romero de (achtervolgings)titel veroverde, zorgde Hoy voor de zoveelste explosie van vreugde in het Velodrome.

Hoy bereidde zich de afgelopen winter heel anders voor dan Bos. De Nederlander doseerde zeer nadrukkelijk, de Schot hield zich nooit in. Bos reed slechts tijdens een van de vier wereldbekerwedstrijden (Peking) het sprinttoernooi. In Kopenhagen, een maand geleden, spande Bos zich louter in tijdens de teamsprint. Hoy ging daar juist tot het gaatje, reed alle onderdelen. ''Ik heb vorig jaar voor een goed doel een etappe van de Tour de France gereden. Ik dacht toen dat ik nooit meer zoiets zwaars zou meemaken, maar Kopenhagen ging nog veel verder. Ik ben bijna doodgegaan,'' zei Hoy over zijn inspanningen aldaar. Bos: ''Wie zal zeggen wat beter is? Ik heb gemeend niet te diep te moeten gaan, Hoy wilde dat wel.''

Bos, wereldkampioen sprint in 2004, 2006 en 2007, is niet gewend te verliezen. Zeker niet op de sprint, zeker niet op een WK. Zijn laatste nederlaag in überhaupt ook maar een heat dateerde alweer van 2005. Dat hij in de kwartfinales tegen Chris Hoy een derde beslissende rit, moest rijden, was dan ook uiterst ongewoon voor hem. ''Laat dat dan de winst zijn. Die ervaring neem ik nu mee naar de Spelen. Ik had al jaren ook niet meer in de kwartfinales hoeven vechten. Het is best goed dat gevoel weer eens te voelen, ook al is het eindresultaat niet dat wat ik wilde. Ikzelf vind het heel erg dat ik geen wereldkampioen sprint word. Maar echt een doodzonde is het ook weer niet, toch?''

© Het Parool, 28-03-2008

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden