Bos kampioen met een knipoog

PALMA DE MALLORCA - De concurrentie ontmoedigen, Theo Bos is er altijd mee bezig. Een knipoogje, een duwtje voor de race, Bos deinst niet terug voor enige psychologische oorlogsvoering. De fermste tikken deelt de Hierdenaar op de baan uit. Zondag werd hij in Palma de Mallorca voor de derde keer wereldkampioen sprint.Bos was in de finale te sterk voor de Fransman Gregory Baugé. De enthousiaste toeschouwers in de gloednieuwe Palma Arena zagen een kampioen die weinig twijfel kent, een kampioen die haast verlammend werkt op de concurrenten.

Zelfbewust baande hij zich een weg naar de finale. Alleen tegen olympisch kampioen Ryan Bayley, zaterdag in de achtste finales, leek hij alles te hebben moeten geven. ''Even het achterste van de tong laten zien'', noemde hij de demonstratie later. De concurrenten moesten niet denken dat ze enige kans zouden hebben.

Sprinten is soms net pokeren. ''Je moet je concurrenten ontmoedigen, iedere wedstrijd weer. Ik bouw ook bewust geen kameraadschappen op. Loop liever een beetje te zeuren. Je zet een masker op, niemand hoeft te merken hoe ik me voel.''

Twijfels over zijn vorm had hij niet, maar niemand merkte de afgelopen dagen aan Bos dat hij het verdriet over de dood van zijn oma met zich meedroeg. Zijn 'tweede moeder', woonachtig naast het huis van zijn ouders in Hierden, overleed een kleine twee weken geleden. ''Het was moeilijk, ze was eigenlijk mijn grootste fan. Maar je moet door'', vertelde hij zondag met ouders en broer Jan op de tribune. ''We gaan dit succes vanavond ook vieren. Dat zou oma gewild hebben.''

Bos was vrijdag zijn wereldtitel op het onderdeel keirin kwijtgeraakt aan de Brit Chris Hoy. Kan gebeuren, het uit Japan overgewaaide onderdeel is veel meer een loterij. Bos had zelfs een herkansing nodig om de finale te bereiken. Er waren om hem heen twijfels gerezen. Dat leidde tot irritatie. ''Daar kan ik slecht tegen, dat paniekerige.'' Bos zelf was hooguit een beetje scherper geworden. ''Dat ik een regenboogtrui kwijt was, daar baalde ik van. Dat moest me niet nog eens gebeuren. Maar twijfels, nee, ik wist dat ik de beste papieren had.''

Het was vroeg dag voor Bos, die zondag al om 10 uur (''schandalig'') de baan op moest voor de halve finale. De Brit Craig MacLean, vorig jaar in Bordeaux tegenstander in de finale, ging er in twee heats aan. Bos ging terug naar het hotel. ''Effe liggen en denken over de volgende race.'' Opponent Gregory Baugé was een verrassing in de finale nadat hij zijn landgenoot Mickaël Bourgain had uitgeschakeld.

Het maakte waarschijnlijk niets uit. Bos' overmacht was te groot. Tegen MacLean keek hij bij het ingaan van de laatste ronde even naar het tv-scherm om de positie van zijn tegenstander te monsteren. Tegen Baugé weerlegde hij de theorie dat inhalen in de laatste ronde vrijwel onmogelijk is. ''Dat zat wel in mijn hoofd, ja.''

Zo speelde Bos met zijn concurrenten en is hij, anderhalf jaar voor de Spelen van Peking, de man naar wie de sprintwereld opkijkt. ''Nee, dat geeft geen druk.'' Wel wilde hij zijn nieuwe sponsor (Rabobank) en de fietsenfabrikant (Koga) die veel geld steekt in zijn materiaal tevreden stellen. ''Ik zou me schuldig voelen als ik hier naast de titel had gegrepen.''

Bos deed het met speels gemak maar gaat niet achterover leunen. De Fransen hadden hem verbaasd, de Engelsen blijven gevaarlijke klanten. ''Mijn maximum vermogen moet hoger. Ik moet iets meer volume krijgen om de grote versnelling rond te krijgen.'' Het is een voortschrijdend proces. Met hier en daar een knipoogje of een duwtje voor de start. ''Maar alleen bij jongens van wie je weet dat ze er niet tegen kunnen. Anders zet je jezelf voor gek.'' (ANP)

© Het Parool, 01-04-2007

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden