PlusInterview

Besmette olympiër Reshmie Oogink kapot van verdriet: ‘Dit is een nachtmerrie’

Taekwondoka Reshmie Oogink (31) is daags na haar positieve coronatest nog kapot van verdriet. ‘Dit is één grote nachtmerrie. Ik heb jarenlang zoveel opgeofferd voor de Olympische Spelen en dan zit ik nu hier, in de vorm van mijn leven, op bed in een gevangenishotel.’

Reshmie Oogink. Beeld Hollandse Hoogte /  ANP
Reshmie Oogink.Beeld Hollandse Hoogte / ANP


Reshmie Oogink heeft bijna geen oog dicht gedaan tijdens haar eerste nacht in een quarantainehotel. “Er speelt zoveel door mijn hoofd. Dit is gewoon kut. Ik kan er niks anders van maken,” zegt Oogink telefonisch vanaf het bed in haar sobere kamer. Klachten als gevolg van haar covidbesmetting heeft ze nauwelijks. “Vanochtend voelde ik een beetje keelpijn opkomen en verder heb ik hoofdpijn, maar dat komt denk ik door deze ellende.”

Toen Oogink donderdag door de Nederlandse teamarts Maarten Moen telefonisch op de hoogte werd gesteld van haar positieve coronatest reageerde ze vol ongeloof. “Hoe dan?! Dat kan niet, was mijn eerste reactie. Het was een harde klap in mijn gezicht. Mensen die mij kennen weten dat ik panisch ben voor covid. Ik ben al die tijd zó voorzichtig geweest. Mijn ouders, broer, twee zussen, mijn sparringpartner; ze moesten van mij tienduizend keer testen. En voor vertrek naar Tokio heb ik twee weken in een bubbel geleefd. Dat maakt het allemaal zo wrang.”

Kuchende passagier

Het enige wat de taekwondoka kan bedenken, is dat ze op haar vlucht naar Japan besmet is geraakt. “Ik hoorde in mijn buurt een buitenlandse passagier hoesten en niezen en keek in het vliegtuig al een paar keer naar mijn coach, zo van: het zal toch niet...” Ze zat op dezelfde vlucht als skateboardster Candy Jacobs en een staflid van de roeiploeg die ook positief zijn getest.

Het drietal moet tien dagen in quarantaine in een speciaal hiervoor aangewezen hotel. Oogink: “Het is hier een gevangenis zonder bezoektijd. Er wordt omgeroepen als mijn eten beneden klaarstaat. Dan mag ik zelf snel naar beneden om het op te halen. Verder mag ik mijn kamer niet af,” zegt Oogink, die wel appcontact heeft gehad met lotgenote Jacobs.

“Wat ik de hele dag doe? Ik ben continu online en ik bel veel met het thuisfront. Gelukkig krijg ik veel berichtjes en telefoontjes, van Canada tot Zweden. De taekwondowereld leeft met me mee. En ook krijg ik – telefonisch uiteraard – veel steun van NOC*NSF, dus dat is wel fijn.”

Oogink belde donderdag direct haar ouders in Almelo wakker toen ze het slechte nieuws vernam. “Ik kon niks uitbrengen, het was zo emotioneel. Binnen een minuut stond mijn hele familie midden in de nacht bij de huistelefoon. Nee, dit scenario kwam niet in mijn hoofd voor,” verzucht de bronzen medaillewinnares van het WK in 2017.

Drie kruisbandblessures

De taekwondoka had een moeilijke reis afgelegd voordat ze zich twee maanden geleden in Bulgarije eindelijk wist te kwalificeren voor haar tweede Olympische Spelen. De afgelopen jaren overwon ze drie kruisbandblessures, een gebroken teen, rugproblemen en kampt ze chronisch met een versleten heup.

Daarnaast kende ze veel financiële kopzorgen. Oogink kon geen aanspraak maken op financiële steun van sportkoepel NOC*NSF en evenmin van de taekwondobond, waardoor ze al haar trainingskampen en hotelovernachtingen bij toernooien zelf moest bekostigen. Voor haar sport verkaste ze begin 2017 van haar geboorteplaats Almelo naar Antwerpen waar ze zich aansloot bij het fulltimeprogramma de Belgische selectie. “Ik wilde niet nog een olympische periode in m’n eentje trainen.”

Alles moest wijken voor haar olympische droom. Nog één keer hoopte Oogink op de Olympische Spelen te kunnen schitteren. In Tokio wilde de kwartfinaliste van ‘Rio 2016’ een ultieme gooi doen naar een medaille. Dan zou ze met geweldig gevoel afscheid kunnen nemen van haar geliefde sport. “Ik was zo goed in vorm. Ik heb nog niet eens de olympische wedstrijdhal kunnen bezoeken. Ik heb alleen maar de trainingshal gezien. Hier houdt het voor mij op en dat doet ongelooflijk veel pijn.”

Baan zoeken

“Ik wilde eigenlijk al vorig jaar afscheid nemen van topsport maar heb mijn loopbaan na het uitstel van de Spelen een jaar verlengd. Nee, ook na deze ellende blijf ik erbij om te stoppen. Er zou in oktober een WK in China zijn maar dat is verplaatst naar 2022. Voor mij tellen nu andere dingen in het leven. Ik wil graag een baan in de marketing zoeken en ik zou mijn ervaring in de topsport graag willen overbrengen op jonge sporters. Tja, als er iemand pieken en dalen kent, ben ik het wel,” zegt ze met een zuur lachje.

Ondanks alle ellende heeft Oogink haar gevoel voor humor niet verloren. “Ik had het voor de gein vaak over de ‘Covid-games van Tokio’. Nou, hier kan ik tien dagen covidgames spelen op mijn kamer. Een snelle vrijlating zit er niet in.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden