PlusInterview

Basketballer Charlon Kloof was in vorm, nu revalideert hij via Facetime

Topbasketballer Charlon Kloof scheurde zijn dijbeenspier af en probeert nu te revalideren met fysiotherapie via Facetime. ‘Je kunt me een basketbalnomade noemen.’

Charlon Kloof: ‘Er zijn genoeg mogelijkheden. Clubs weten wat ik kan.’Beeld Lin Woldendorp

Basketbalinternational Charlon Kloof is thuis in Amsterdam-Zuid om te revalideren van een ­forse blessure. Op 24 februari ging het mis, toen hij in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Kroatië de dijbeenspier van zijn linkerbeen volledig afscheurde. Zijn seizoen kwam daarmee direct ten einde; het herstel zal zeker tot eind augustus duren. Bovendien verloopt de revalidatie niet optimaal doordat zijn dagelijkse behandelingen bij de fysiotherapeut zijn gestopt vanwege het coronavirus.

“Het is niet ideaal inderdaad,” zegt de basketballer berustend. “Ik heb twee weken in de praktijk kunnen revalideren, daarna niet meer. Nu gaat het via Facetime. Misschien duurt het daardoor iets langer, maar het werkt wel. Ik kan sinds een paar dagen weer kleine stukjes lopen zonder brace of krukken.”

De blessure kwam slecht uit, want Kloof verkeerde in de vorm van zijn leven. Drie dagen voor de wedstrijd tegen Kroatië had het Nederlands team grootmacht Turkije nog verslagen in Ankara. Kloof was die avond niet af te stoppen geweest en had met 27 punten fors bijgedragen aan de overwinning. “Je hebt van die dagen dat alles lukt. Tegen Turkije had ik zo’n wedstrijd.”

Nu komt een blessure nooit gelegen, maar Kloof had zijn goede spel nog graag even voortgezet bij Ormanspor, de club in Turkije waar hij dit seizoen speelt. Zijn contract loopt af en graag had de explosieve guard andere clubs nog wat langer getoond wat hij allemaal kan. Maar hij maakt zich geen zorgen. “Ormanspor wil me in principe ook volgend seizoen terug en er zijn genoeg andere mogelijkheden. Clubs weten wat ik kan.”

Apollohal

Inmiddels gaat de in Paramaribo geboren Kloof weer af en toe de straat op, maar verder speelt zijn leven zich, net als voor iedereen, voornamelijk thuis af. “Ik kom de tijd goed door. Ik train mijn spieren, doe aan meditatie, speel gitaar en lees veel, iets waar ik tijdens een druk basketbalseizoen normaal gesproken nauwelijks aan toe kom. Ik ben net begonnen aan Rich dad, poor dad van Robert Kiyosaki, een boek over de financiële wereld. Dat sluit goed aan bij de studie Finance die ik volgde toen ik in New York bij St. Bonaventure studeerde en basketbalde.”

Verder houdt Kloof veel contact met vrienden en familie. “Ik bel veel. Een oud-teamgenoot van de universiteit, Demitrius Conger, speelt in Sevilla, waar het nu heel zwaar is door de coronacrisis. We wisselen titels van boeken uit, we geven elkaar tips wat we thuis allemaal kunnen doen. Demitrius heeft het moeilijker dan ik. In Spanje zijn de beperkingen groter dan in Nederland.”

Kloof, inmiddels 30 jaar oud, groeide op in Suriname maar besloot in 2008 naar Nederland te vertrekken omdat hij een betere basketballer wilde worden. Basketbal staat in Suriname nog in de kinderschoenen. Amsterdam was voor hem een logische keus, omdat zijn oudere broers daar al woonden en werkten. Hij vond onderdak bij de Astronauts en werd met de jeugdploeg uit de Apollohal direct kampioen van Nederland.

Een jaar later vertrok hij weer, om in Amerika te gaan studeren en basketballen. Maar Amsterdam had hij in zijn hart gesloten. “Je kunt me een basketbalnomade noemen. Na mijn studie in Amerika ben ik als prof gaan spelen in Griekenland, Italië, Turkije en Macedonië. Maar als ik een paar dagen vrij heb, neem ik het vliegtuig en ga ik naar Amsterdam. Daar voel ik me thuis. Daar wonen mijn vrienden, familie, ooms en tantes. Heb ik langer vrij, zoals in de zomermaanden, dan ga ik terug naar Suriname. Daar liggen mijn roots en daar wonen mijn ouders nog steeds.”

Suriname

Ook in Suriname zijn de gevolgen van het coronavirus zichtbaar. Het aantal besmettingen en slachtoffers is nog zeer laag vergeleken met ­Nederland, maar de maatregelen die er worden genomen, zijn al stevig. Er is een gedeeltelijke lockdown. “Niet omdat er nu al veel slachtoffers zijn maar omdat de gezondheidszorg niet op het ­niveau van Nederland is. De ziekenhuizen in Suriname zouden een groot aantal patiënten niet aankunnen, daarom wordt ervoor gekozen het virus al in een vroeg stadium aan te pakken.”

Door die maatregelen heeft Kloof zijn dochter van vijf al enige tijd niet kunnen zien. Zij woont bij haar moeder in Paramaribo. “Mijn dochter zou afgelopen week naar Amsterdam komen. Maar het is voor haar vrijwel onmogelijk om nu hierheen te komen. En verstandig is het waarschijnlijk ook niet. Natuurlijk hebben we veel contact maar ik mis haar enorm.”

De situatie heeft ook tot gevolg dat het werk van de stichting van Kloof voorlopig niet kan worden voortgezet. Met een deel van het geld dat hij als profbasketballer verdient, is hij in ­Suriname een basketbalschool gestart. Kinderen die willen, kunnen elke week basketballen in de sporthal die Kloof huurt. Ze worden begeleid door trainers die hij heeft aangesteld.

Tijdens de basketbalkampen in de zomer is Kloof zelf ook altijd een aantal weken aanwezig.

“Helaas is de basketbalschool nu ook gesloten. Begrijpelijk, maar ook heel jammer voor alle kinderen die daar elke week zoveel plezier ­beleven. Ik ben er trots op dat ik met dat project iets kan terugdoen voor het land waar ik ge­boren ben. Er zijn nu zelfs drie spelers door­gestroomd naar een Amerikaanse universiteit. Als ik dat hoor, ben ik heel blij dat ik met die school ben begonnen. Alleen daarom al hoop ik dat het virus snel verdwijnt.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden