PlusAchtergrond

Annemiek van Vleuten legt haar krukken af en wint prompt driemaal

Een medisch wonder op twee wielen. Annemiek van Vleuten (39) brak in oktober haar schaambeen en haar schouder. Nu heeft ze Omloop Het Nieuwsblad gewonnen, haar derde zege in februari. ‘Ik verbaas mezelf ook wel een beetje ja.’

Daniël Dwarswaard
Annemiek van Vleuten onderweg tijdens de ruim 128 kilometer door Vlaanderen van Gent naar Ninove. Beeld JASPER JACOBS/BELGA
Annemiek van Vleuten onderweg tijdens de ruim 128 kilometer door Vlaanderen van Gent naar Ninove.Beeld JASPER JACOBS/BELGA

Als Annemiek van Vleuten een uur na haar prachtige zege in de Vlaamse seizoensopener een beetje op adem is gekomen, blijft ze een paar seconden stil. Waar ze in hemelsnaam de motivatie vond om wéér terug te vechten na een zware blessure? In oktober lag Van Vleuten er verloren bij op een kasseistrook tijdens de eerste editie van Parijs-Roubaix voor vrouwen. De schade: haar schaambeen op twee plekken gebroken en een breuk in de schouder.

Nu, een kleine vijf maanden later, ruikt ze naar de overwinningschampagne en heeft ze haar derde zege in de maand te pakken, na een rit en het eindklassement in Valencia. “In december had ik mijn krukken nog nodig,” zegt ze, tamelijk droogjes. “Ik ging trainen in Colombia, maar die krukken gingen ook mee in het vliegtuig om na de trainingen te gebruiken. Ik heb mezelf weer bij elkaar geraapt. Me vastgehouden aan lichtpuntjes. Op een gegeven moment kon ik op de stadsfiets een koffierondje doen met de buurvrouw. Zo ben ik stapje voor stapje terug gekomen. Denken in mogelijkheden, niet in frustratie. Dat heb ik al vaker in mijn carrière laten zien. Ook nu is het me weer gelukt.”

Als een kamikaze door de bocht

Aanvankelijk zat Van Vleuten in de tang van de machtige ploeg SD Worx. Demi Vollering, haar aanvalspartner, werkte niet mee, want haar snelle ploeggenoten zaten in een achtervolgend groepje. Vollering kon haar krachten sparen voor de sprint, maar Van Vleuten won tóch. Een imposante sprint van meer dan een halve kilometer. “Ik ben eerst als een kamikaze door de bocht gegaan. Een lange sprint is in mijn voordeel. Ik ben als een dolle gaan sprinten. Zelfs tot na de finish, ik kon gewoon niet geloven dat ze niet langszij kwam. Aan de andere kant: ik kan ook wel een beetje sprinten hoor als het een zware koers is geweest. Het ziet er misschien niet heel mooi uit, maar het gaat wel hard.”

De term medisch wonder gebruikt ze zelf niet. “Omdat ik nooit heb gehoord dat het niet goed zou komen. De blessures waren zwaar, maar de breuken niet gecompliceerd.” Ze relativeert, want ze heeft op dit vlak veel meegemaakt. Tijdens de Olympische Spelen van Rio in 2016 viel ze zwaar in de wegwedstrijd. Ook toen volgde een lange revalidatie. “Na mijn val in Parijs-Roubaix dacht ik: heb ik nog wel de kracht om wéér te herstellen, wéér terug te komen? Maar ik vind de sport gewoon nog heel erg mooi. Deze overwinning is heel bijzonder.”

Einde contract

Pieken in het Vlaamse voorjaar is haar doelstelling, omdat ze van deze koersen houdt. Straks in de zomer is de Tour de France voor vrouwen het grote doel. Maar dat is op de kalender én in haar hoofd nog ver weg. Eerst tot en met Luik-Bastenaken-Luik opgaan in de klassieke eendagskoersen. Ze kijkt uit naar aankomende zaterdag, de Strade Bianche over de Toscaanse grindwegen. Van Vleuten, gelijk al weer nieuwe doelen stellend: “Met die geweldige finish in Siena. Ja, daar zou ik ook heel graag winnen.”

Haar contract bij het Spaanse Movistar loopt eind van dit seizoen af. Ze is hoorbaar niet bezig aan haar laatste seizoen, al heeft ze haar keuze nog niet gemaakt: “Ik vind het dus gewoon nog heel erg leuk. Ik geniet van het trainen en van het spel.”

Zeker als je het spel zo kunt spelen.

Van Aert soleert naar zege in mannenkoers

De Belgische wielrenner Wout van Aert heeft de Omloop Het Nieuwsblad gewonnen, de eerste eendaagse koers uit de WorldTour van het jaar. De kopman van Jumbo-Visma rondde in Ninove een solo van ruim 10 kilometer af. Achter hem sprintte de Italiaan Sonny Colbrelli naar de tweede plaats, de Belg Greg Van Avermaet werd derde.

Van Aert maakte deel uit van een kopgroep van elf, die op de Muur werd ingelopen. Op de Bosberg, de laatste helling voor de finish, ging de 27-jarige Belg er alleen vandoor. Het was na een hoogstestage zijn eerste wedstrijd van het seizoen. “Ik had niet gedacht dat het meteen zo goed zou gaan,” vertelde de Belg bij Sporza.

De koers over dertien hellingen ontbrandde op de Leberg bij de achtervolging van een groep vroege vluchters. Op de Berendries liet Van Aert zich voor het eerst zien, met in zijn spoor onder anderen ploeggenoot Tiesj Benoot en Colbrelli.

Het groepje sloot aan bij de koplopers. Op weg naar de Muur opende Benoot namens Jumbo de aanval. Op de Muur werd hij Belg ingelopen, waarna achter hem twee groepen samensmolten. Op de Bosberg, 13 kilometer voor Ninove, kwam de aanval van Van Aert zelf. Küng en de Italiaan Matteo Trentin probeerden te reageren, maar konden hem niet stuiten.

“Tiesj en ik wilden de koers op de Berendries laten ontploffen,” lichtte Van Aert de tactiek toe. “Het was het kantelpunt. Daarna wilden we om de beurt demarreren om de controle te houden. Op de Bosberg valt het altijd stil. Ik dacht dat ik daar wat meters kon pakken. Het plan was vol naar boven rijden en dan maar zien wie er volgt. Dat was niemand. Dan moet je doorgaan.”

Van Aert gaat over een week de vorm verder aanscherpen richting de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. “Ik denk dat er qua koersintensiteit nog wel iets bij moet. Daar is Parijs-Nice een mooie koers voor.” (ANP)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden