Plus Achtergrond

Ajax is terug aan het Europese front en iedereen zal het weten

Ajax, Chelsea en Valencia hebben allemaal 7 punten in groep H. Ajax staat nog steeds bovenaan. Beeld Action Images via Reuters/JOHN SIBLEY

Ajax biedt dit seizoen vermaak, spektakel, spanning en heel veel goals. Chelsea-Ajax (4-4) was een wedstrijd waar je bijna niet over uitgepraat raakt.

Waar moet je beginnen als er zoveel is om op ­terug te kijken? Zoveel om je over te verwonderen, zoveel om van te genieten, zoveel om je over op te winden.

Laten we het hoogtepunt van de avond benoemen: de vrije trap van Hakim Ziyech, die de bal met zijn gouden linkerbeen bijna vanaf de cornervlag over doelman Kepa Arrizabalaga heen tilde en die uiteindelijk via de binnenkant van de paal en de neus van Arrizabalaga over de lijn rolde (1-3).

Of was het hoogtepunt een veel subtieler moment? De aanname van Donny van de Beek, vlak voor zijn doelpunt. Voor de niet-ingewijden in de sport: de ‘aanname’ is jargon voor de wijze waarop een voetballer een pass verwerkt en de bal voor zichzelf onmiddellijk vrijmaakt voor een vervolgactie. Met zijn linkervoet liet Van de Beek de snoeihard ingespeelde bal van Ziyech in het strafschopgebied bijna achteloos en met licht tegeneffect voor zijn rechtervoet rollen, zodat hij in één beweging diagonaal raak kon schieten.

Van de Beek juichte in een doodstil stadion. Stamford Bridge was lamgeslagen, het scorebord was genadeloos: 1-4.

Maar het ging na Chelsea-Ajax in eerste instantie niet over de schoonheid van het spel. Het ging vooral over de arbitrage, over de video assistant referee, over regeltjes en over de bitterheid van topsport. Over teleurstelling, maar ook over trots. Er waren relativerende bespiegelingen en er was blinde woede.

Verhitte discussies

De reacties? Meteen na de wedstrijd, terwijl de adrenaline nog door de lijven gierde: “We zijn genaaid.” (Joël Veltman). “De scheidsrechter heeft deze wedstrijd verwoest.” (Dusan Tadic). En trainer Erik ten Hag, een half uurtje later en een beetje gekalmeerd: “Ik denk dat de VAR ons punten heeft gekost tegen Chelsea. Twee weken geleden in Amsterdam en nu weer. Er worden beslissingen genomen die niet correct zijn.”

De furieuze aanklacht van de Ajacieden tegen de Italiaanse arbiter Rocchi was misschien niet helemaal terecht, maar wel begrijpelijk. Want hoe vaak deelt een scheidsrechter in één actie twee rode kaarten én een penalty uit? Het gebeurde dinsdagavond in Londen. Als je het niet met eigen ogen zou hebben gezien, zou je het niet geloven.

Het begon allemaal met een overtreding van Christian Pulisic op Daley Blind, die door Rocchi niet werd gezien, of die door hem niet als overtreding werd beoordeeld. Een fout van de leidsman met voor Ajax fatale gevolgen. Blind raakte uit balans waarna hij zelf een overtreding maakte op Tammy Abraham. De arbiter gaf voordeel: Callum Hudson-Odoi schoot de bal vervolgens tegen de hand van Veltman aan, ín het strafschopgebied. Rocchi deelde de zwaarst mogelijke sancties uit: hij trok een tweede gele kaart voor Blind, een tweede gele kaart voor Veltman én hij gaf een penalty.

Nico Tagliafico van Ajax juicht nadat Hakim Ziyech van Ajax heeft gescoord uit een vrije trap. Keeper Kepa Arrizabalaga van Chelsea is kansloos. Beeld ANP/Olaf Kraak

Het leidde tot verhitte discussies op de tribune, en later in de persruimte en in de televisiestudio’s (ook de Engelse). Was het een over­treding op Blind? Was de handsbal van Veltman, die zijn arm naast zijn lichaam hield, een penalty waard? En een gele kaart? En had de VAR niet moeten ingrijpen?

Het was allemaal achteraf gepraat. De wedstrijd zelf ontaardde in een chaotisch, maar opwindend schouwspel. Jorginho maakte vanaf de stip 3-4. Invaller Reece James knalde kort daarna de 4-4 binnen. De Amsterdamse dijken braken. Chelsea had zo’n twintig minuten om tegen negen man de winst te pakken. César Azpilicueta maakte de 5-4, maar die treffer werd geannuleerd door de VAR vanwege hands van Abraham. Keeper Andre Onana verrichtte een paar geweldige reddingen, onder meer op een schot van Michy Batshuayi, in de Johan Cruijff Arena nog matchwinner (0-1).

En Ajax? Dat boog maar barstte niet. Edson Álvarez en Noussair Mazraoui kregen zelfs nog een kans om de 4-5 te maken. Ten Hag: “Ik vond ons goed met elf man, ik vond ons goed met negen man. Ik ben ontzettend trots op mijn team.”

In eigen hand

Een team dat tot fabelachtig mooi voetbal in staat is, en soms nog scherper oogt dan vorig seizoen. Een team dat zó makkelijk scoort, maar dat ook veel gele kaarten incasseert. Een team dat tot de verbeelding spreekt en de gemoederen bezighoudt. Ajax is terug aan het Europese front en iedereen zal het weten.

De Amsterdammers hebben de kans om te overwinteren in de Champions League nog in eigen hand. Ook Chelsea en Valencia staan op 7 punten. Zelfs een nederlaag tegen Lille, en winst van Valencia op Chelsea in de voorlaatste poulewedstrijd hoeft niet desastreus te zijn. Winst in de laatste thuiswedstrijd tegen Valencia volstaat dan om met 10 punten als tweede te eindigen, op basis van het onderlinge resultaat met de Spanjaarden. In Valencia won Ajax eerder al met 3-0.

Chelsea - Ajax 4-4

Ajax
Andre Onana 7
Noussair Mazraoui 7
Joël Veltman 5
Daley Blind 6
Nicolás Tagliafico 6
Donny van de Beek 7
Lisandro Martínez 6
Hakim Ziyech ’72←8
David Neres ’71←7
Dusan Tadic 7
Quincy Promes 7
Wissels
Perr Schuurs’71→ - 
Edson Álvarez ’72→-

Chelsea
Kepa Arrizabalaga 5
César Azpilicueta 6
Fikayo Tomori 5
Kurt Zouma 6
Marcos Alonso ’46←7
Jorginho 8
Mateo Kovacic ’87←7
Mason Mount ’60←6
Christian Pulisic 6
Tammy Abraham 7
Willian 7
Wissels
Reece James’46→7
Callum Hudson-Odoi ’60→-
Michy Batshuayi ’87→-

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden