Plus Interview

Ajax’ huisfotograaf gaat met pensioen: ‘Ik heb hier 33 jaar rondgelopen’

Louis van der Vuurst Beeld Marie Wanders

‘Heb je gelezen wat Morten Olsen over me zegt? “Ik weet heel goed wie Mister Ajax is, maar voor mij is Louis ook Mister Ajax.” Dat zo’n man dat zegt...’ Portret van Ajax’ huis­fotograaf Louis van de Vuurst (66), die na 33 jaar met pensioen gaat.

Amsterdam

“Ik ben hier geboren en getogen. Ik ben geboren in het oude Wilhelmina Gasthuis op Zeeburg, opgegroeid in de Van Ostadestraat en in het eerste tuindorp in Slotermeer. Tegenwoordig woon ik in Amstelveen, maar dat is alleen maar om technische redenen. Ik ben een fanatieke Harley-Davidsonrijder – ik heb er nu een met Amsterdamse achterlichten – maar wat moet je daarmee in de binnenstad? Dan moet je een garage van een ton hebben.”

Fotografie

“Ik ging als kind naar speedway, naar de TT en naar voetbalwedstrijden en dan zei ik altijd: ik wil dáár zitten, en dan wees ik naar het veld. De enige manier om daar te zitten, is als fotograaf. Het is begonnen toen ik als buschauffeur werkte. Het eindpunt van de streekbussen was bij het Victoria Hotel; daar stonden toen nog twaalf telefooncellen en vanuit ons koffiehok heb ik de eerste drugsdeals gefotografeerd.”

“Ik had een camera gekocht zodat ik schade aan de bus kon vastleggen, maar op een gegeven moment kwam een van mijn foto’s in de krant terecht. Ik heb ook die foto gemaakt dat Janmaat van de Centrumpartij Ronnie Brunswijk een hand gaf, ik heb Mandela binnengehaald op vliegveld Valkenburg, maar sport was altijd mijn uiteindelijke doel.”

Tatoeages

“Er staat een citaat van Mandela op mijn onderarm: ‘Er bestaat niet zoiets als gedeeltelijk vrij’. Dat komt uit 1962, toen hij werd opgepakt. Een beetje vrij bestaat niet, je bent vrij of je bent niet vrij. Steven Pienaar wist niet wat hij zag, dat een blanke dit op zijn arm heeft staan.”

“Ik heb iets met die man, voor mij was hij een soort god op aarde, zo’n uitstraling had hij. Ik heb hem drie keer ontmoet en ik krijg nog kippenvel als ik daaraan terugdenk.”

Het Parool

“Mijn krant. Nog altijd. Toen ik er werkte – het zal eind jaren tachtig zijn geweest – had Het Parool nog een sportkrant op maandag­ochtend. Er waren een stuk of vijf, zes fotografen in dienst, dus ik moest eerst de andere sporten doen. Maar van het een kwam het ander.”

Ajax

“Ik werkte voor Inter Football, het eerste sportmarketingbureau van Nederland, dat onder meer het programmaboekje van Ajax maakte. Ik ben op een gegeven moment zelf naar Ajax-directeur Arie van Eijden gestapt. Die zag ook wel dat ze beter zelf iemand in dienst konden nemen in plaats van al dat geld uit te geven aan een bureau.”

“Ik ben heel erg selfmade, heb alleen mijn ­lagere school afgemaakt, verder niets. Ik heb mezelf alles moeten aanleren, ook de computer. In het begin ging alles analoog. Dan moest ik tijdens een wedstrijd een doka inrichten in een wc of zo, en vervolgens een speciaal telefoonlijntje aanleggen om dat beeld naar Amsterdam te versturen. Tien minuten voor tijd kwam je weer terug op het veld en maakte je nog drie foto’s.”

“Als je niks doet, gebeurt er niks in je leven. Nu zeggen al mijn collega’s: eigenlijk ben jij de enige die slim is geweest. Jij kan nu stoppen, jij hebt een pensioen. Terwijl in Nederland bijna geen krant nog een fotograaf in dienst heeft.”

Dennis Bergkamp

“Mijn held. Ik vind ’m een geweldenaar – als mens en als voetballer. Dennis deed alles op techniek, dat heeft ervoor gezorgd dat hij bijna nooit geblesseerd was. Daarin leek ie op Cruijff, die was ook nooit geblesseerd, door zijn sierlijkheid en door zijn techniek. Maar toen Ajax in 1992 de Uefa Cup won, was hij er niet bij. Hij lag met griep in bed. Op weg naar huis zijn we met de cup langs zijn huis gereden. Alleen Danny Blind, Gerard van der Lem en ik mochten even naar boven met die beker. Toen heb ik een foto gemaakt op dat bedje van ’m.”

Bayern München

“De halve finale van de Champions League in ’95 in het Olympisch Stadion; de meest bijzondere wedstrijd die ik heb mogen fotograferen. De uitwedstrijd was in 0-0 geëindigd, dus het kon nog alle kanten op. De opkomst was al geweldig. Die goal van Finidi, van dertig meter in de kruising, die blijft me altijd bij. En André Rieu in de rust in de regen. Edwin van der Sar zegt het ook nog steeds: een van mijn mooiste momenten.”

Louis van Gaal

“Een topper. Wat iedereen ook van die man vindt, voor mij is hij de beste trainer die er is. Een geweldig mens ook. Maar ik ken ’m en weet hoe ie echt is. Althans, ik denk dat ik weet hoe ie echt is. Natuurlijk – hij heeft zijn nukken, maar hij spreekt het uit. Ik ben ook zo; ik durf alles te zeggen. Altijd. Dat heb ik altijd gedaan. Ook tegen Louis van Gaal, en daar houdt ie van. Hij heeft mij ook weleens gezegd aan welke kant ik moest gaan staan. Dan zei ik: jij moet trainen en ik maak foto’s. Toen begon hij te ­lachen en er werd niet meer over geluld.”

Fan

“Natuurlijk was ik ook supporter als ik foto­grafeerde, al liet ik dat nooit merken. Ik zal nooit juichen, maar ik schreeuw wel. Als ik zit te schreeuwen, ziet niemand het. Toen Siem de Jong in de kampioenswedstrijd om de derde ster tegen Twente scoorde, maakte ik eerst een foto en daarna riep ik: ‘Yes! En nou doorgaan!’ Tuurlijk, dan wel. Maar het werk gaat altijd voor. Ik ben daar voor Ajax en niet voor mezelf.”

Elleboog

“Wouters tegen Gascoigne op Wembley, WK-kwalificatie, april 1993. Het Parool had de primeur, maar hij wordt nog steeds gebruikt. Het is eigenlijk een foto van niks, maar er stonden toen maar drie camera’s rond het veld, hè. Je moet het bedrag er maar niet bij zetten; die foto heeft een fortuin opgebracht.”

1-7

“Bij uitwedstrijden moet ik altijd een uitslag ­invullen en ik zeg altijd 1-7. Ook als we tegen Manchester spelen, maar dan raken de mensen die zo’n toto organiseren helemaal in paniek. Er zijn perschefs die kwaad worden, maar ik zeg dan: hoezo kan dat niet? Het is toch voetbal? Heel af en toe heb ik het goed. Vorig jaar bij Excelsior, bijvoorbeeld, dan scoor ik meteen dubbele punten.”

De Toekomst

“Ik was erbij toen de eerste paal werd geslagen – trouwens ook toen de eerste paal van de Arena de grond in ging. Kijk, de Arena zie ik als mijn kantoor, maar De Toekomst is mijn thuis. Ik zit hier altijd, ik drink hier ’s ochtends koffie en ik eet hier ’s avonds als ik moet werken. Ik heb hier zoveel spelers gefotografeerd die hier als klein jongetje binnenkwamen: Nigel de Jong, Wesley Sneijder, ­Davy Klaassen… Dit is Ajax, al helemaal sinds het eerste hier ook zit.”

Sociale media

“Ajax doet dat heel goed. Het zijn mijn collega’s, maar ik moest daar wel vreselijk aan wennen. Zij kunnen natuurlijk niet wat ik met een camera op een afstandje kan; zij moeten erbovenop zitten met die telefoon. Ik besef dat je er niet meer omheen kan, maar voor het beroep van fotograaf is het weleens frustrerend als ze bij een doelpunt dwars door mijn beeld lopen, maar dat gebeurt niet zo vaak.”

Mooiste foto

“Die heb ik niet, die kan ik morgen wel maken. Het zijn bij mij altijd momenten. Als ik een foto zie die ik heb gemaakt, weet ik meteen wat daar is gebeurd.”

Fotoboek

“Het is toch bijzonder dat Ajax een boek over het leven van een van zijn werknemers maakt? Het grote Ajax, ik vind het nogal wat. Ik heb het zelf gecreëerd, maar ik ben Ajax dankbaar dat ze mij dit leven hebben gegund.”

Huwelijksfoto’s

“Ik heb Ronald de Boers huwelijk gefotografeerd, ik was bij Van Bastens huwelijk, ik heb Dennis Bergkamps bruiloft gedaan… Ik heb ook het afscheid van Hans van Breukelen bij PSV gefotografeerd. Die kende ik van FC Utrecht en het Nederlands elftal. Hij belde me en zei: ‘Jij bent de enige die ik vertrouw, kom je?’ Dat vind ik een groot compliment. Ik heb wel meer privéfeestjes gedaan. Toen Richard Witschge dertig werd, bijvoorbeeld. En toen ik Danny Blind tegenkwam met Daley in de kinderwagen heb ik ook foto’s gemaakt. Ik had een heleboel geld in mijn zak kunnen steken, maar dan? Dan heb ik een ton en kom ik nooit meer bij Ajax binnen.”

“Als Karin Bloemen of René Froger optrad op een intern feestje van Ajax in De Meer was ik er ook altijd bij. In het begin schrokken ze dat er een fotograaf bij was, maar ik heb nooit iets gedaan met die foto’s, hoeveel de bladen me ook boden. Privé is privé. Altijd zo geweest.”

Pensioen

“Dat is wel een dingetje. Ik ga zeker niet achter de geraniums zitten en ik val ook niet in dat beruchte zwarte gat, maar het voelt wel vreemd. Ik heb 33 jaar bij Ajax rondgelopen. Ik vertrek natuurlijk niet helemaal. Ik ben lid van Ajax en ik heb twee stoelen in de Arena. En de jongens hier op De Toekomst zeggen ­altijd: jij moet blijven komen. Dat streelt mijn ego. Aan de andere kant: als er straks een andere portier bij de slagboom zit, kom ik misschien nooit meer binnen. That’s it.”

Louis, 33 jaar Ajaxfotograaf is te bestellen via ajax.nl/fotoboek. Hieronder vast een voorproefje van elf iconische beelden: 

Eberhard van der Laan drinkt een biertje met aanvoerder Jan Vertonghen. Beeld Louis van de Vuurst
Hij kon niet kiezen, dus mocht pupil van de week Abdelhak Nouri op 4 november 2007 bij hoge uitzondering met twee van zijn favoriete Ajacieden op de foto: Luis Suárez en Klaas Jan Huntelaar. Beeld Louis van de Vuurst
‘Mister Ajax’ Sjaak Swart. Beeld Louis van de Vuurst
Keeper Kenneth Vermeer tussen de rookwolken, nadat Ajaxfans vuurwerk op het veld hebben gegooid in de bekerfinale tegen PEC Zwolle op 20 april 2014. De finale wordt ook sportief een zwarte bladzijde: Ajax verliest met 5-1. Beeld Louis van de Vuurst
Nelson Mandela en zijn vrouw maken op 11 maart 1999 een rondvaart door Amsterdam, in gezelschap van onder anderen Ruud Gullit (rechtsboven) en Ajacieden Benni McCarthy en Aaron Mokoena (voorgrond). Beeld Louis van de Vuurst
Lucas Andersen, Viktor Fischer, Siem de Jong, Lasse Schöne, Christian Eriksen, Daley Blind en Jasper Cillessen op het strand van Rio de Janeiro in de winter van 2013. Beeld Louis van de Vuurst
Ajaxicoon Jari Litmanen in 1993 voor De Meer. Beeld Louis van de Vuurst
Op het Museumplein viert Ajax op 16 mei 2019 een onvergetelijk seizoen, waarin het de KNVB-beker won en de 34ste landstitel – het rugnummer van Abdelhak Nouri – en de halve finales van de Champions League haalde. Beeld Louis van de Vuurst
Frank de Boer, Nwankwo Kanu, Finidi George en Ronald de Boer in Wenen na het winnen van de Champions League, 1995. Beeld Louis van de Vuurst
Danny Blind komt met zoon Daley het veld op voor zijn laatste wedstrijd voor Ajax (die met 2-0 van RKC werd gewonnen), mei 1999. Beeld Louis van de Vuurst
Oud-Ajacied Jan Vertonghen troost Matthijs de Ligt na de dramatische 3-2 nederlaag in Amsterdam tegen Tottenham Hotspur in de halve finale van de Champions League, 8 mei 2019. Beeld Louis van de Vuurst
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden