'Afscheid was wereldtopper waardig'

ROTTERDAM - Na de laatste 82 minuten van zijn professionele tennisleven keek Raemon Sluiter eens rustig om zich heen. Het publiek in Ahoy was als één man opgestaan en gaf de Rotterdammer een minutenlange staande ovatie.De 29-jarige Rotterdammer sloeg gisteravond voor het oog van zijn familie en vriendin, hockeyster Fatima Moreira de Melo, zijn laatste ballen tegen de Fransman Michael Llodra.

Sluiter wist van tevoren dat hij nooit in staat zou zijn de editie 2008 van het ABN-Amrotoernooi te winnen. Wat hem restte, was met eer afscheid te nemen van zijn geliefde sport en omgeving, gisteravond of een paar dagen later. Sluiter: ''Hier en nergens anders moest het gebeuren.''

Heel even leek het erop dat Sluiter een onwaarschijnlijke oorwassing zou krijgen. En dat daar maar heel weinig getuigen van zouden zijn ook. Bij aanvang was het sportpaleis nog niet voor dertig procent gevuld. Pas na de eerste set (6-1 in 22 minuten) zat Ahoy met achtduizend man tot de nok toe vol.

''Alle doemscenario's voltrokken zich in de eerste set,'' zei Sluiter. ''Gelukkig kon ik er een wedstrijd van maken en genieten. Tussen de games door heb ik stiekem even om me heen gekeken. Ik zag verdomd weinig lege plekken. Ik ben nooit een wereldtopper geweest, maar dit was een afscheid een wereldtopper waardig. Daar mag je alleen maar dankbaar voor zijn.''

Llodra wilde best een bijrol vervullen in de Sluitershow, maar wenste hem geen vrije doorgang naar de tweede ronde van zijn lievelingstoernooi te verlenen. De nummer 57 van de wereld toonde aan waarom het voor Sluiter geen onverstandig idee was na deze week te stoppen.

De Nederlander mist naast de motivatie om zijn positie als nummer 171 te verbeteren simpelweg het niveau om zich te meten met de besten. Ook al kreeg hij in de afsluitende tiebreak van de tweede set drie setpunten op rij, de Fransman was bijna anderhalf uur de bovenliggende partij. Als Llodra op eigen service al enigszins in de problemen leek te komen, vertrok er een granaat van het racket van de linkshander. Sluiter: ''Vandaag hebben we het kunnen zien. Ik moet top spelen om een niet-wereldtopper bij te kunnen benen. Vroeger kon ik winnen van dit soort gasten en het de echte wereldtoppers moeilijk maken.''

De man die zijn eerste kennismaking met het centre court beleefde als ballenjongen, kreeg sporadisch het publiek op de banken. Uiteraard met de bekende opzwepende armgebaren en het gebalde vuistje.

Hij hield het droog (Sluiter: ''Die weddenschap heeft Fatima verloren.''), ook na ontvangst van de gouden bondsspeld van de KNLTB, overhandigd door voorzitter Karin van Bijsterveld en nadat hem door toernooidirecteur Richard Krajicek een replica van de overwinningsschaal in het vooruitzicht was gesteld. Sluiter was Sluiter niet geweest als hij de replica van de replica niet als een Champions-Leaguewinnaar in de lucht had gehouden en lachend kusjes had gegeven.

Even daarvoor was een compilatie van zijn carrière op groot scherm vertoond. Sluiter: ''Ik kon er alleen maar van dromen dat ik hier mijn afscheid zelf kon regisseren. De laatste weken heb ik flarden van dat filmpje door mijn hoofd afgespeeld.''

De 130ste nederlaag op het hoogste niveau - hij behaalde 86 overwinningen - eindigde met een ace van Llodra. Sluiter zei gekscherend dat hij er nog even aan had gedacht het elektronische controlesysteem de bal te laten herbeoordelen. ''Dan had ik het tien seconden kunnen rekken. Maar dat sloeg nergens op. Dit was het.''

© Het Parool, 20-02-2008

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden