Plus

AFC-tweeling Kenny en Yordi Teijsse: eeneiig, maar toch anders

AFC treft dinsdagavond in de tweede ronde van de KNVB-beker TOP Oss, in het Olympisch Stadion. Het middenveld van de club uit Amsterdam-Zuid staat onder aanvoering van de 26-jarige tweeling Kenny en Yordi Teijsse.

Yordi Teijsse (l) heeft net de 1-0 gescoord tegen GVVV, op aangeven van zijn broer Kenny. Beeld Pro Shots / Stanley Gontha

Zaterdagmiddag, Sportpark Goed Genoeg. In de vijftiende minuut van het duel met GVVV verstuurt Kenny Teijsse vanaf de middenlijn een diepe bal. Zo over de verdediging heen, het strafschopgebied in. Yordi Teijsse is dan al lang en breed begonnen aan zijn loopactie. Vlak voor de keeper tikt hij de bal uit de lucht in het doel: 1-0 voor AFC.

Het wonderlijke doelpunt van de in Geuzenveld opgegroeide tweeling blijkt de opmaat tot een verdienstelijke overwinning: 4-0. Ook Kenny scoort, met een machtige kopbal en Yordi maakt in de tweede helft nog een tweede treffer. Samen zijn de middenvelders dit seizoen al goed voor 12 goals in de tweede divisie, waarin AFC sinds zaterdag weer koploper is.

Weelderige krullenbossen
"Ik weet vaak al wat Yordi van plan is op het veld," vertelt Kenny een paar dagen eerder bij hem thuis op de bank. Ze wonen allebei op een steenworp afstand van AFC, maar lopen de deur niet plat bij elkaar. Ze kunnen ook prima zonder elkaar, zegt Yordi. "De meeste eeneiige tweelingen zijn heel erg samen. Wij zijn anders."

Beeld Pro Shots / Toon Dompeling

Écht op elkaar lijken doen ze niet. Althans, dat vinden ze zelf. Ja, hun ouders zien zelfs op babyfoto's de verschillen, maar bij Fox Sports of AFC TV hebben ze een stuk meer moeite om die identiek geblokte posturen en weelderige krullenbossen uit elkaar te houden.

"Dat is best irritant," zegt Kenny. Dan hoort hij op Fox Sports dat niet hij, maar broer Yordi dit seizoen al 6 doelpunten maakte. "En ik maar 1. En bedankt. Dat klopt natuurlijk niet. Terwijl ik gewoon met nummer 20 en K. Teijsse op mijn rug speel." Yordi knikt: "En ik heb nog een rood haarbandje in ook."

Na de 5-0-winst op Telstar in de eerste ronde van het bekertoernooi vond Kenny het tijd ze een lesje te leren. Voor de camera deed hij zich voor als zijn broer, die had gescoord. Kenny vertelde dat het fijn is om met Kenny te spelen, die overigens al zijn duels wint, over een goed schot beschikt en het spel uitstekend verdeelt. Hij grinnikt: "Ik wilde niet te veel overdrijven, anders moest ik misschien lachen."

Typische Kennystreek
Als tiener reed Kenny vaak als Yordi op de scooter door Amsterdam, want hij had geen rijbewijs maar Yordi wel. Hij kwam er telkens mee weg als de politie hem aanhield, tot een agent hem een keer fouilleerde. "Die man snapte er niks van. Op alle pasjes in mijn portemonnee stond Kenny Teijsse. Ik zei: 'Die zijn van mijn broertje, maar die is op vakantie' - ik maakte er een heel slecht verhaal van."

Op het bureau werd hij in de cel gezet. "Kwam er een agent met veel streepjes op zijn schouders. Ik werd wat zenuwachtig: oké, oké, laat maar. Ik ben Kenny Teijsse. Lieten ze me een paar uurtjes zitten. In films gaan ze dan trainen, toch? Dus ik opdrukken op zo'n bankje. Tot ik moe werd en in slaap viel. Mijn oma haalde me op. Ik mocht gaan, met een mooie boete van 450 euro: voor opgave van een valse naam."

Een typische Kennystreek, Yordi heeft die aandrang niet zo. Qua karakter lijken ze weinig op elkaar. Kenny, die 5 minuten eerder werd geboren, lijkt op hun vader, Yordi op hun moeder. "Kenny heeft meer verantwoordelijkheidsgevoel," zegt Yordi. "Hij is ook geslotener en minder gevoelig. Als mij iets dwarszit, vreet het aan me. Kenny boeit het allemaal niet."

Altijd strijd
De broers prijzen elkaars sportiviteit. "Er is altijd strijd, we zijn competitief." Dat blijkt, als een - kennelijk - gevoelig onderwerp volgt: wie kan het beste autorijden?
"Sowieso ik," roept Kenny.

Yordi: "Ja, maar ik zou niet weten waarom je dat zegt. Daar ben ik het niet mee eens."
Zijn broer grinnikt: "Honderd procent jongen! Jij hebt meer ongelukken gehad en ik word altijd misselijk als jij rijdt."

Yordi vindt dat de verslaggever echt iemand anders moet vragen, om een objectief oordeel te kunnen vellen.

Kenny: "Oké, moet ik nu bellen?"
Yordi: "Nee, dat slaat nergens op."
Kenny: "Hoezo? Ik weet al vijf namen van mensen die zullen zeggen dat jij gek rijdt."

Kenny Teijsse and Yordi Teijsse. Beeld Pro Shots / Stanley Gontha

Yordi staart wat voor zich uit met de armen over elkaar. "Nou, prima dan."

Kenny, even later als het over slechte eigenschappen gaat: "Yordi wordt supersnel boos. Echt om niks. Zelf heb ik geen slechte eigenschappen, hoor."

Yordi schudt zijn hoofd. "Ik zit even te denken. Hij is slecht in de communicatie."

Een bulderlach van Kenny: "Gaat ie dat zeggen."

Yordi, serieus: "Ja, dan kijkt hij weer eens een week niet op zijn telefoon. Dat is wel hinderlijk."

Hele huis gesloopt
"Vroeger hadden we echt flinke ruzies, vooral op de basisschool," zegt Kenny. "Gewoon: elkaar irriteren. Net zo lang tot er eentje doordraaide. En dan was het vechten, slaan, wegrennen voor de ander. Onze moeder kon niet eens normaal werken. Dan werd ze opgebeld, moest ze naar huis komen, omdat het hele huis was gesloopt. Een gekkenhuis, jongen."

Lang voetbalden de jongens uitsluitend op pleintjes in Geuzenveld, niet in clubverband. "Ja, Geuzenveld. Daar komen de voetballers vandaan, hoor," zegt Kenny trots. "Nigel de Jong, Dominique Kivuvu, Nigel Hasselbaink, Abdelhak Nouri."

Ze zaten op judo, karate en taekwondo. Kenny: "Maar om de zwarte band in taekwondo te halen, moesten we 16 jaar zijn. We waren 12 en konden niet verder. We hadden geen doel meer en kapten ermee." Na een succesvol schoolvoetbaltoernooi sloten ze zich aan bij DWS.

Vertrouwd
Daarna waaierden de broers uit. Kenny voetbalde na een paar duels voor FC Utrecht bij een trits eerstedivisieclubs, waaronder Sparta en Go Ahead Eagles. En een seizoen in Amerika bij de San Francisco Deltas. Yordi speelde vooral in de top van de amateurs, bij Quick Boys, even bij het Schotse Dundee en het Duitse Wuppertaler SV.

Nog eens samenspelen, zoals in de jeugd, was een grote wens van de broers. En dankzij AFC konden ze ook weer in Amsterdam wonen, de stad die ze zo misten.

Dinsdagavond wacht TOP Oss. De broers schatten de kansen gelijk in, maar zijn overtuigd van hun eigen kwaliteiten. "Wij zijn winnaars," zegt Yordi. "Normaal heb je één speler in een team die anderen mee probeert te krijgen. Bij AFC hebben wij er twee. Je merkt dat ook echt op het veld. En het voelt vertrouwd. We zijn samen op karakter ver gekomen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden