PlusInterview

AFC-trainer Uli Landvreugd vertrekt: ‘Er ontbreekt een aantal bladzijden in mijn boek’

Uli Landvreugd op het veld van AFC bij de Zuidas. Beeld Tammy van Nerum
Uli Landvreugd op het veld van AFC bij de Zuidas.Beeld Tammy van Nerum

Ulrich Landvreugd is bezig aan zijn laatste seizoen als trainer van AFC. Hij loopt al meer dan een half leven rond bij de club die hem zo veel heeft gegeven. ‘Ik wil hier door de voordeur vertrekken.’

Dick Sintenie

In 2012 belde Edgar Davids. Of hij zin had in een avontuur, bij Barnet, in de kelder van het Engelse leaguevoetbal. Uli Landvreugd (morgen wordt hij 50 jaar) ging met zijn jeugdvriend mee als assistent, en later – na het vertrek van Davids – was hij met Dick Schreuder ook nog enige tijd eindverantwoordelijk bij de club. “Ik heb alles in me opgezogen. De oude stadions, de volle houten tribunes, de passie, de sfeer, de geur, de spanning. Ik genoot zelfs van een busreis naar Newcastle van zeven uur, terwijl iedereen om me heen zat te puffen en te zuchten.”

Ulrich ‘Uli’ Landvreugd proefde in Engeland van het leven dat hij als profvoetballer was misgelopen. “Er ontbreekt een aantal bladzijden in mijn boek. Het is onaf en dat druist in tegen mijn karakter. Als ik ergens aan begin, maak ik het af. Is het niet in één rechte lijn, dan zorg ik dat ik er kom met een omweg.”

Terug naar de jaren zeventig. Davids en Landvreugd groeiden samen op, ze kenden elkaar van de pleintjes in Amsterdam-Noord. Davids voetbalde voor Schellingwoude, Landvreugd voor Rood Wit A. Via het Amsterdams en het Nederlands jeugdelftal kwamen beide talenten bij de Ajaxjeugd terecht. Met ups en downs vocht Davids zich een weg naar de winst in de Champions League en de wereldbeker in 1995.

Afgewezen door Van Gaal

Landvreugd, een technische linksbenige middenvelder-aanvaller, werd in de jeugd door ­Louis van Gaal omgeturnd tot linksback. Hij speelde twee jaar in het tweede elftal. Toen werd Van Gaal hoofdtrainer. Landvreugd: “Ik moest bij de trainer op kantoor komen. Ik wist niet beter of er lag een contract voor me klaar, maar dat ging door de papierversnipperaar. Van Gaal zei: ‘Jij bent niet mijn type speler.’ Dat is hard, maar duidelijk.”

Landvreugd was overtuigd van zijn kwaliteiten. Hij zou er komen, aan de top, hoe dan ook. Kijk met welke spelers hij had gevoetbald. “Ik wist zeker dat ik het niveau had. En dat denk ik nog steeds. Maar je kunt het niet aantonen.”

Bij Cambuur – zijn volgende club – liep het namelijk al snel fout, fysiek gezien. Bij Ajax was hij al een paar keer geopereerd aan zijn knie, maar nu was het goed mis. Artrose. Hij probeerde nog wel terug te komen, maar raakte van het ene in het andere revalidatietraject. Het eind van zijn carrière was in zicht. Hij was 22 jaar. “Ik heb er twee jaar alles aan gedaan om terug te komen in het profvoetbal, terwijl ik wist dat het niet kon.”

Vriendenteam met Gullit en Van Basten

Bij AFC kon hij stoom afblazen, in een vriendenteam met onder anderen Ruud Gullit en Marco van Basten. Het was een opstapje naar de rest van zijn leven. Een leven waarin AFC nog altijd een belangrijke rol vervult.

Landvreugd speelde tien jaar in het eerste elftal van de club, trainde de jeugd, haalde drie trainersdiploma’s en werd uiteindelijk coach van het vlaggenschip. In zijn eerste seizoen werd hij onmiddellijk kampioen in de tweede divisie. Landvreugd: “In het tweede jaar stonden we tweede toen het seizoen vanwege corona werd afgebroken. Vorig seizoen stonden we na zes duels drie punten los toen de stekker er opnieuw uit ging.”

Alleen het hoogste diploma ontbreekt nog. Landvreugd werd drie keer afgewezen voor de opleiding Uefa Pro van de KNVB. Dit jaar is hij een van de tien deelnemers. In mei hoopt hij te slagen.

Multiculturele trainers

De laatste jaren was er geregeld kritiek op de KNVB-opleidingen, over het gebrek aan trainers van bijvoorbeeld Surinaamse of Marokkaanse afkomst. Juist in de multiculturele voetbalwereld zou je een betere afspiegeling moeten zien in de afvaardiging van coaches. Met Landvreugd, Kenneth Goudmijn (beiden met een Surinaamse achtergrond), Adil Ramzi (Marokko), Remko Bicentini (Curaçaose roots) en Leeroy Echteld (Chinees-Surinaams) heeft de helft van de cursisten een niet-westerse achtergrond. Gullit noemde dat al eerder geweldig.

Gullit is lid van de commissie-Mijnals, de werkgroep die diversiteit binnen de KNVB moet bevorderen. “Of het nu een bewuste keuze is of niet, het laat in elk geval zien dat er met een wat ruimere blik naar de kandidaten wordt gekeken. Daar word ik wel vrolijk van. De trainerscursus wordt in bredere zin toegankelijker.”

Landvreugd, zoon van een Surinaamse vader en een Nederlandse moeder, heeft er ambivalente gevoelens over. “Je loopt op een dun draadje. Het moet bij de toewijzing voor plaatsen op de cursus altijd in eerste instantie om kwaliteit gaan, om persoonlijkheid, visie en kunde. Maar het is een feit dat de inbreng van Surinamers in het Nederlandse voetbal groot is, en dat geldt nu ook voor spelers met een Marokkaanse achtergrond, terwijl dat in het trainersbestand niet is terug te zien. Dus moet je het misschien stimuleren. Het mag in elk geval niet geblokkeerd worden.”

Verbonden met Suriname

Gullit en Frank Rijkaard waren als trainers de pioniers van de tweede generatie Surinamers in Nederland. Het wachten is op de lichting die in hun voetsporen treedt. Landvreugd: “Onze vaders hoorden tot de eerste generatie. We hebben alle drie een Nederlandse moeder. Ik heb van beide culturen veel meegekregen, al hebben mijn vader en moeder mij een Nederlandse opvoeding gegeven. Ik vind het bijvoorbeeld jammer dat ik geen Sranantongo spreek. Dat had ik wel graag gewild. Ik voel me ook Surinamer. Er is veel wat me verbindt met dat land. Ik draag dat ook uit, bewust en onbewust.”

“Het is voor ieder mens belangrijk om te weten waar je vandaan komt, waar je wortels liggen. Vooral in deze tijd, waarin we niet allemaal dezelfde geschiedenis delen. De samenleving wordt steeds multicultureler en dat geldt ook voor voetbalteams. Trainers moeten daarop inspelen; coachen naar karakter. Ik ben blij met mijn veelzijdige opvoeding. Mijn vader is in 2010 overleden, maar mijn moeder leeft nog. Ze is 84 jaar en trouw supporter van AFC.”

Stage bij Telstar

Landvreugd heeft onlangs zijn afscheid bij AFC aangekondigd. Hij is lid van de club sinds zijn 22ste en dat blijft hij ook als hij straks ergens anders als trainer aan de slag gaat. AFC zit in zijn hart en gaat er nooit meer uit.

Hij wil na dit seizoen door de voordeur vertrekken. Hopelijk met een hoofdprijs, maar in elk geval met geheven hoofd. Hij zoekt een nieuwe uitdaging, het liefst in de eerste divisie, eredivisie of in de hoogste amateurdivisies. Als hij in mei zijn examen met goed gevolg heeft afgelegd, hoopt Landvreugd dat er ergens een deur voor hem opengaat.

Voorlopig heeft hij zijn handen vol aan AFC en de trainersopleiding. Hij loopt op dit moment stage bij Telstar, waar de ervaren Andries Jonker voor de groep staat. “Ik hoef er eigenlijk maar één keer per week te zijn, omdat ik een tweededivisieclub train, maar ik ben er elke dag.”

Hij wil de best mogelijke trainer worden. Hoe goed hij als voetballer had kunnen worden, zal hij nooit weten. “Bij Telstar kwam ik onlangs Louis van Gaal weer tegen. ‘Hé mijn backie’, zei hij. We begroeten elkaar heel hartelijk. Ik heb hem ook nooit iets verweten. Als trainer velde hij destijds een hard oordeel over mij, maar hij was wel eerlijk. Bij de trainersopleiding hebben we het laatst gehad over de key moments in life. Welke momenten in je leven, de mooie en de moeilijke, hebben je gevormd? Nou, dit was een sleutelmoment voor mij. De lege bladzijden kan ik er niet mee vullen, maar het heeft me wel mede gemaakt tot ik wie ik ben. Hopelijk kan ik nog een paar mooie nieuwe hoofdstukken toevoegen.”

Luister onze Ajaxpodcast Branie:

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden