Plus

7 lopers van de marathon, voor en na: 'Waarom doe ik dit?!'

Het is te lang, 42 kilometer. Je lichaam wil helemaal geen marathon lopen. Maar na afloop volgt de euforie. Zeven lopers, voor en na.

Beeld Dingena Mol

Perfect loopweer noemen ze dat: niet te warm, niet te veel wind. Droog. Toch heeft Hugo van den Bergh (57), ICT- en facilitymanager bij Leaseplan, niet goed gelopen. 4.05 is zijn langzaamste marathon tot nu toe. Dit was zijn vijfde, de tweede in Amsterdam - en onder de vier uur had toch zeker moeten kunnen. Hij traint bij hardloopgroep Zoev, twee keer per week, en dan nog één keer zelf.

De laatste zeven kilometers, die zijn het lastigst. "Dan zegt het lichaam: nu is het wel genoeg zo. En het idee is dan dat de geest het laatste stukje overneemt en je erdoorheen sleept. Maar dat is bij mij vandaag dus niet gebeurd."

Abrham Gulilat (40) kreeg het pas op de veertigste kilometer echt zwaar. "Toen kon ik de pijn niet meer verbijten. Vooral de bovenbenen waren echt niet te doen." De eigenaar van Hello Cash, een bedrijf voor mobiel bankieren in Ethiopië, liep zondag zijn eerste marathon. Hij wilde eigenlijk onder de vier uur blijven, het werd 4:27:16 - hij weet het tot op de seconde. "Ach ja, ik wilde een ambitieus doel stellen. Maar ik ben tevreden, ik heb het gehaald."

Een soort sterven
Cindy Castricum (42), chef redactie van VNG Magazine, vestigde zondag een persoonlijk record: 4:12:57. Dit was haar vierde marathon, en de eerste die ze samen met haar vriend Luc Holleman (44) liep.

"Dat maakte het extra leuk, zeker de lange duurlopen vooraf. Ik heb tijdens de marathon wel vaak gedacht: waarom doe ik dit?! Maar na afloop krijg je echt een euforisch gevoel."

Zij en Holleman, teammanager sociale basisvoorzieningen bij stadsdeel Oost, hadden hun familie en vriendenkring gemobiliseerd om langs te kant te staan met drankjes, gelletjes of gewoon ter aanmoediging. Op het laatst hadden ze om de twee kilometer iemand opgelijnd. "Daar krijg je zo'n kick van, dan voel je de pijn even niet. En je deelt de route in kleine stukjes. Het is dan niet zo'n roteind meer."

Wat ook hielp: op 40 kilometer, in het Vondelpark, haalde ze Holleman bij. Ze zijn samen gefinisht. "Zoet hè," zegt Holleman. "De man met de hamer was bij mij al op kilometer 26 gekomen. Daarna was ik kotsmisselijk. Je conditie kun je trainen, maar mijn spieren protesteerden intens."

"Het was een soort sterven, en dat dan tien kilometer lang. Heel bijzonder om mee te maken dat je dan kennelijk toch doorloopt. Mijn naam stond onder het startnummer, en op een gegeven ­moment hoorde ik allemaal mensen roepen: kom op Luc, je kunt het! Dat was omdat het er toen echt niet meer uitzag."

Carla Wassenaar (33), 3:57:10

Beeld Dingena Mol
Beeld Dingena Mol

Hugo van den Bergh (57), 4:05:44

Beeld Dingena Mol
Beeld Dingena Mol

Abhram Gulilat (40), 4:27:16

Beeld Dingena Mol
Beeld Dingena Mol

Cindy Castricum (42), 4:12:57

Beeld Dingena Mol
Beeld Dingena Mol

Hugo van den Bergh (57), 4:05:44

Beeld Dingena Mol
Beeld Dingena Mol

Anne Kappert (21), 3:57:20

Beeld Dingena Mol
Beeld Dingena Mol

Luc Holleman (44), 4:12:57

Beeld Dingena Mol
Beeld Dingena Mol
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden