Plus Achtergrond

5 zaken die zijn opgevallen tijdens de Africa Cup

De Afrika Cup kent vrijdagavond de ontknoping met de eindstrijd tussen ­Senegal en Algerije. Vijf opvallende zaken uit de voorbije weken bij het toernooi in Egypte.

Riyad Mahrez (links) en Sadio Mané in een duel. Algerije versloeg Senegal in de groepsfase van de Afrika Cup met 1-0. Beeld AFP

1. Bleke en blinkende sterren

Met eredivisievedette Hakim Ziyech, Champions Leaguewinnaar Sadio Mané en Mohamed Salah, volksheld van thuisland Egypte, waren de af­gelopen weken genoeg sterren actief tijdens de Afrika Cup.

Lang niet iedereen gaf thuis na een slopend seizoen op de Europese velden. Ajacied Ziyech miste een cruciale strafschop in de achtste finale ­tegen Benin en eindigde zijn fantastische seizoen in mineur. Salah boog in diezelfde ronde voor het Zuid-Afrika van Lars Veldwijk.

Waar de één valt, straalt de ander. Mané leidde zijn Senegal – hoewel hij twee strafschoppen miste dit toernooi – wél naar de finale. Manchester Cityvedette Riyad Mahrez deed dat met Algerije. Aan de zijde van de makkelijkst voetballende ­speler van het toernooi, Adam Ounas, die het af­gelopen seizoen zo weinig in actie mocht komen voor Napoli.

De voormalige Watfordster Odion Ighalo van Nigeria wordt waarschijnlijk top­scorer van dit toernooi met vijf doelpunten.

2. Algerije in extase

Het filmpje van de stille wijk in Algiers waar ineens mensen in extase de straat op rennen na het winnende doelpunt van Riyad Mahrez in de halve finale tegen Nigeria, zegt genoeg over de impact van de Afrika Cup in het land dat het toernooi in 1990 voor het eerst en het laatst won. Algiers – en ook Parijs en Marseille – zetten zich schrap voor een volgende eruptie van vreugde (en helaas geweld) als de Woestijnvossen de Leeuwen van de Teranga kloppen.

3. Senegal schrijft ­geschiedenis

In Senegal vraagt men zich af of de huidige lichting beter is dan die van 2002, toen de kwartfinales van het WK werden gehaald. Mané, Koulibaly en Gueye beter dan Diouf, Fadiga en Camara?

Als iemand het antwoord daarop weet, is het bondscoach Aliou Cissé, die die kwartfinaleplek meemaakte als aanvoerder. “Deze generatie is beter,” zegt hij. “Dat hebben mijn spelers zelf tegen me gezegd.”

4. (Bijna) alle coaches op de wip

Dat Cissé al sinds 2015 bondscoach is van Senegal mag een klein wonder heten. Als Zuid-Europa voor trainers een kerkhof is van een middelgroot dorp, dan is de Afrika Cup een massagraf bij een platgebombardeerde metropool.

Liefst zes bondscoaches werd na het toernooi de wacht aangezegd. Javier Aguirre van Egypte mocht zijn hele technische staf met hem meenemen. Clarence Seedorf en zijn assistent Patrick Kluivert moesten de ­teleurstellende achtstefinaleplek van Kameroen bekopen met hun ontslag.

Ook de prestaties van de bonds­coaches van Tanzania, Oeganda, ­Guinee en Namibië werden niet ­gewaardeerd – zij moesten het veld ruimen. Hervé Renard van Marokko gooide zelf de handdoek in de ring, voor Sunday Chizambwa van Zimbabwe en Kwesi Appiah van ­Ghana zijn het spannende dagen.

5. Verrassingen

Voor verrassingen was er gelukkig nog wel plek. Debuutsensatie Mada­gaskar kwam tot de kwartfinales; Ibrahim Amada maakte in de achtste finales tegen Congo-Kinshasa het mooiste doelpunt van het toernooi. Voetbalcommentatoren waren allang blij dat Arohasina Andrianarimanana of Njiva Rakotoharimalala die treffer niet maakte.

Van Benin gaan we de komende ­jaren nog wat horen, voorspellen de kenners. Van de Tunesische en ­Senegalese journalisten die tijdens het duel tussen hun landen met elkaar op de vuist gingen na een dubieuze arbitrale beslissing hopelijk wat minder.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden