ROOS SCHLIKKER

  1. 161 artikelen sinds 06 september 2014
  2. Roos Schlikker

    Je krijgt niet wat je aankunt, je kunt aan wat je krijgt

    Opinie

    Twee jonge vissen zijn samen aan het zwemmen. Op een gegeven moment treffen ze een oudere vis die de andere kant opgaat. De tegenligger knikt ze toe en zegt: "Goeiemorgen jongens, hoe is het water?" De twee visjes zwemmen verder. Een eind verderop kijkt de één naar de andere en vraagt: "Wat is in hemelsnaam water?"Het filmpje van de speech die schrijver David Foster Wallace aan een groep Kenyon Co …

  3. Roos Schlikker

    Niks uitgummen, leve het echte

    Opinie

    Op het moment dat ik de auto uitstap, denk ik het zeker te weten. De gekte heeft nu echt toegeslagen. Mijn verbeelding heeft mijn verstand gekaapt. Kneiterkrankjorum, dat ben ik. Het komt door die klapband van twee jaar geleden. Sindsdien kon ik nooit meer door de Piet Heintunnel rijden zonder de overtuiging dat er opnieuw op deze plek iets mis was met mijn auto. De bandenspanning klopte niet, ik …

  4. Roos Schlikker

    Vragen die volwassenen elkaar zelden stellen

    Opinie

    'Boterhamworst. Ik heb trek in boterhamworst.' 'Paars is een kleur die niemand staat.' 'Ik hou zo veel van ze.' 'Waar blijft Jezus nou?' 'God! Wat doet dit pijn.' 'Ik wou dat ik minder had gewerkt en meer had geklootvioold.' 'Ik wou dat ik minder had geklootvioold en meer had gewerkt.' 'I see dead people.' 'Het is goed. Alles is goed.' Stel dat op het moment dat iemand doodgaat een tekstballon bov …

  5. Roos Schlikker

    Ik heb nooit geweten hoe schaamte aan verdriet gekleefd zit

    Opinie

    Ik sjouw vijf bossen dood mijn huis uit als mijn oog valt op de buurman, die zijn poedel uitlaat. Gegeneerd knijp ik de vuilniszak dicht. Het staat zo ondankbaar. Ik ben dol op bloemen, was blij met de boeketten die we kregen, maar heb me nooit gerealiseerd hoe ontzettend dood ze gaan. De geur van rottend water, ik wil hem voor zijn. De struiken moeten weg.Ik voel me momenteel permanent onhandig. …

  6. Roos Schlikker

    Kafka lacht zich de ballen uit zijn broek

    Opinie

    De politiechef heeft zich de gewoonte aangemeten verwijten terug te kaatsen met de zin 'U begrijpt het niet helemaal'. Nu zijn wij weliswaar in de rouw, maar verdriet maakt je niet direct achterlijk, dus die communicatiemethode werkt niet lekker. Mijn column is de aanleiding dat mijn vader en ik aan tafel zitten met haar en een officier van justitie. Het wringt en wrijft. Op de vraag waarom mijn v …

  7. Roos Schlikker

    Wat is uw antwoord op die ene vraag?

    Opinie

    Wat zou u het ergst hebben gevonden? Het moment waarop ik de spoedeisende hulp ­binnenrende en werd opgewacht door twee agenten die me schielijk meenamen naar een stil kamertje? Of het telefoontje twintig minuten daarvoor van mijn vader, de tremor in zijn stem. "Er is iets verschrikkelijks met mama gebeurd." Wat zou u het ergst hebben gevonden? Het gesprek waarin de politiemannen zeiden: "Wij zien …

  8. Roos Schlikker

    'Zeg, jij nog wat spannends meegemaakt deze zomer?'

    Opinie

    "Hé hoi! Hoe is het?" De redactrice van het tv-programma klinkt enorm monter. "Het gaat," murmel ik omslachtig omdat ik twijfel tussen me er makkelijk van afmaken en eerlijk zijn. "O ja, nou goed. Fijn. Fijn!" babbelt het meisje over mijn antwoord heen, het bewijs leverend voor het wonderlijke fenomeen dat op de vraag 'Hoe gaat het?' slechts één antwoord mogelijk is. Als je niet aangeeft dat alles …

  9. Roos Schlikker

    Mijn handen, haar handen, ik leg ze voor het laatst naast elkaar

    Opinie

    Ontzield. Ik heb nooit goed begrepen wat het inhield als de term voorbijkwam in een journaaluitzending. "Het ontzielde lichaam van het slachtoffer." Het klonk toe­getakeld, verminkt, gecriminaliseerd. Maar als ik naast haar stille lijf sta, weet ik dat het dat allemaal niet is. Zij is ontzield. Haar zachtheid, haar betrokkenheid, haar intensiteit, het is verdwenen. Hier ligt een huls. Geen wezen.O …

  10. Roos Schlikker

    De dag daarna kneep je niet meer in mijn hand

    Opinie

    Er is een land waar het altijd schemert. Je ging erheen, jouw nagels roodgelakt. Je droeg een nachthemd en je gouden armbandjes. Je had je koffiepot al klaargezet. Nog even iets halen van boven. Viel je toen de zon nog niet op was? Toen je weg reisde uit een leven van bewustzijn en stilletjes in de mist verdween? Uren later vond mijn vader je onder aan de steile trap. De plas met bloed was al gero …

  11. Roos Schlikker

    'Mama? Ga ik ook ooit dood?'

    Opinie

    Zaterdag zag ik ouders hun zoon begraven, mijn nichtjes hun broer, drie kleine kinderen lieten ballonnen op voor hun vader. Een dame van de kerk gaf ze regenboogzand. "Want wanneer zie je een regenboog? Als het regent én als het zonnetje schijnt. Dus als jullie moeten huilen om heit, weet dan dat er ook een zonnetje is." Ze zei het lief, maar ik werd er opstandig van. Je moet het maar kunnen, een …