Recensie
Wat Amos live nog zo goed kan, kan ze in de studio helaas niet meer.
Wat Amos live nog zo goed kan, kan ze in de studio helaas niet meer. © EPA

Avondje Tori Amos is louter hoogtepunten plukken

recensieTori Amos kiest in Carré voor een best of-constructie in plaats van het optreden te laten draaien om haar nieuwe werk. Het maakte de avond even enerverend als melancholiek.

In de jaren negentig was het eenvoudig fan van de Amerikaanse singer-songwriter Tori Amos te zijn. Je kreeg confessionele, gepassioneerde albums als Under The Pink (1994) en Boys For Pele (1996) voorgeschoteld, vol uitzonderlijk pianospel en het eigenzinnige, melodieuze vernuft van Amos, die de ene na de andere klassieker uit haar Bösendorfer toverde.

Ook toen ze duisterder, elektronische wegen insloeg, met het nog steeds geweldige From the Choirgirl Hotel (1998), bleef haar uniekheid als songschrijfster kaarsrecht overeind.