PlusPortretten

Zwembad of boot: impulsaankopen om de zomervakantie te redden

De zomervakantie ziet er voor velen een tikkie anders uit dan gepland. Prima, dachten deze Amsterdammers, dan lossen we het op met een impulsieve online aankoop. ‘Het stuur ging moeizaam en er lekte olie. Even was ik bang dat het de hele vakantie zou verpesten.’

Daniëlle Groenewald: ‘Bij een storm ligt hij waarschijnlijk bij de buren.’Beeld Ivo van der Bent

Daniëlle Groenewald (28) woont in de Staatsliedenbuurt en toverde haar tuin om tot ‘Ibiza lounge’ met een XL ligbed (€98,99) en opblaaszwembad (€15)

“Mijn huisgenoten en ik behoren tot de weinige Amsterdammers die een tuin hebben, en een best grote ook. Daar stond altijd vrij aftands tuinmeubilair in, van die witte plastic stoelen. Toen het lekker weer werd, wilde ik wel zwemmen en zonnen, maar vanwege corona niet op een drukke openbare plek. In die witte stoelen kun je alleen maar zitten, dus je voorkant wordt wel bruin, maar je achterkant blijft wit. Dat is natuurlijk geen pan, dus wilde ik een stretcher of een chille loungeset kopen. Toen zag ik dit ding. Ik ben vrij impulsief en dacht: nou hé, het kost maar honderd euro, let’s go. Ik stuurde mijn huisgenoten een screenshot met de boodschap ‘Nou jongens, dit wordt volgende week bezorgd, dan weten jullie dat.’ Ze waren verrassend enthousiast.

Een week na de bestelling had ik nog steeds geen track & trace-code ­ontvangen. Ik googelde op de naam van die site en kwam opeens veel negatieve recensies tegen, toen kneep ik hem wel even. Maar een paar dagen later stond hij op de stoep.

Een miskoop is het zeker niet. Hij ligt prima en heeft een dakje – best fijn in zo’n Amsterdamse binnentuin waar iedereen in je tuin kijkt; zo zit je nog een beetje beschut. Plus: het dakje is verstelbaar, dus je kunt je gezicht uit de zon laten zodat je nog wel op je telefoon kunt kijken. Perfect toch? Oké, hij neemt wel veel ruimte in ­beslag en is heel licht, dus bij een storm ligt hij waarschijnlijk bij de buren. Het is nog steeds niet vtwonen-waardig, maar verder doen we toch niet zo veel in de tuin. Voor een relatief lage investering hebben we er heel veel plezier van.

Toen het dertig graden werd en we echt weg begonnen te smelten, hebben we er nog een opblaaszwembad bij gekocht. Ideaal. Eigenlijk zou ik de verjaardag van mijn beste vriendin vieren in haar huis in Spanje, dus dit is een matig alternatief voor de infinity pool.”

Serdar Tonkas: ‘Dit was de eerste boot die ik op Marktplaats zag.’Beeld Ivo van der Bent

Serdar Tonkas (38) woont in West en gaat met zijn gezin een week door Nederland varen op kajuitboot ‘Ton Cruise’ (€11.000).

“Vorig jaar al zochten we een bos- of strandhuisje, maar konden niets vinden. Dat kwam vooral door onszelf: we konden niet kiezen wat we nou echt wilden. Op een bungalowpark – leuk voor de kleine – of toch afgelegen in de natuur? Maar ook weer niet te ver rijden van Amsterdam. Toen kwam ik op het idee van een boot: daarmee kun je gaan waar je wil en het per dag bekijken. Dit was de eerste boot die ik op Marktplaats zag en ik was meteen fan omdat hij vaarklaar was. Dé oplossing voor deze coronazomer leek me: avonden, weekenden en zelfs een week lang lekker varen door Nederland.

Eenmaal gekocht bleek dat ietsjes ­anders te zitten. Het stuur ging moeizaam en er lekte olie. Even was ik bang dat het de hele vakantie zou verpesten. Je bent compleet afhankelijk van andere mensen: óf die het kunnen fiksen en wanneer. Daar hou ik niet zo van, dus mijn doel is om zo snel mogelijk zelf te leren hoe alles werkt.

De zoektocht naar een haven was ook nog even billenknijpen. De meeste bleken een wachtlijst van hier tot Tokio te hebben. Gelukkig konden we bij het Nieuwe Meer terecht. Ideaal, want dat is maar een kwartiertje van ons huis. Bij mooi weer springen we na het werk meteen op de scooter om lekker te gaan varen. En zelfs als je niet vaart, maar gewoon op de boot in de haven blijft, voelt het als vakantie. Er is inmiddels al een wachtlijst aan vrienden die mee willen, we krijgen het er nog druk mee. Eentje denkt er zelfs over ook een boot te kopen.

Los van de korte tochtjes zijn we van plan tien dagen te gaan varen. Waarschijnlijk eerst richting Weesp, waar mijn ouders wonen en vanuit daar verder de Vecht op. Een boot vergt absoluut meer onderhoud en kluswerk dan ik in eerste ­instantie dacht, maar desalniettemin is het mijn beste coronabesluit tot nu toe.”

‘Bijna hadden we een gouden cabrio gekocht. Goud! Dat is gewoon feest.’Beeld Ivo van der Bent

Minke Essen, Chiara Paludanus (beiden 28, Centrum) en Mirjam van Zuidam (29, West) kochten van hun geannuleerde vliegtickets auto ‘Hondi’ (€1800).

Minke (l): “We zouden drie weken naar Ghana gaan in april, maar ontdekten al snel dat dat niet door zou gaan. Toen zijn we in eerste instantie samen in quarantaine gegaan bij Chiara thuis.”

Chiara (midden): “Dat was leuk, maar het is ook wel fijn om samen de hort op te gaan.”

Mirjam (r): “Dus boekten we een trip naar Ameland. De vraag was alleen: hoe komen we daar?”

Chiara: “Op een dronken avond stuurde Minke een bericht in onze ‘OMG we Ghana.. Niet’-appgroep: ‘We moeten een auto kopen.’”

Minke: “In twee weken tijd hebben we ons helemaal verdiept in de auto’s en zijn ontiegelijk veel garagesites afgegaan. Je kunt verder toch niet zo veel in quarantainetijd.”

Chiara: “We wisten wat we wilden, ­alleen op esthetisch vlak werden we het moeilijk eens: Mirjam wilde absoluut geen Sedan en Minke wilde het liefst een rare, felle kleur.”

Minke: “Bijna hadden we een gouden cabrio gekocht. Goud! Dat is gewoon feest. Maar hij was toch te krap.”

Chiara: “Uiteindelijk vonden we op Marktplaats een groene Honda civic uit 2002. Best mooi. We haalden hem op, op een industrieterrein bij Beverwijk, een soort parkeerplaats met acht auto’s.”

Mirjam: “Een garage zonder dak ­noemde de verkoopster het.”

Chiara: “De pook blijft soms steken, maar we zijn er heel blij mee. Hondi heet ie. Nu je zo veel binnen zit, geeft een auto zo veel vrijheid. Iedere week maakt een van ons er gebruik van, als het niet vaker is.”

Minke: “En we gaan dus ook vaak samen weg.”

Chiara: “Binnenkort naar Italië. Eerst Venetië, dan langs mijn vader , die woont daar, en daarna slapen op een wijnboerderij. Heel veel zin in.”

Mirjam: “We gaan 17 uur achter elkaar rijden, dan moet Hondi zich nog wel ­bewijzen.”

Chiara: “Mirjam heeft net haar rijbewijs, er is niets beters dan meteen veel kilometers te maken. Je kan dus wel zeggen dat zij door corona heeft leren rijden.”

‘Plotseling telde de site af van 5, 4, 3…'Beeld Ivo van der Bent

Thom van den Anker (33) en Kevin ­Lamers (29) wonen in West en reden met camper ‘Freddie’ (€3000) heel ­Nederland en Duitsland door.

Kevin (r): “Thom wilde altijd al een camper, omdat hij vroeger vaak ging kamperen. Ik heb daar helemaal niets mee, nooit gehad ook. Opeens zei hij: ‘Hé, op deze veiling-site staat een camper’, ik dacht: ja, je lult, en gaf er geen aandacht aan. Op een avond met een wijntje te veel op begon hij er weer over.”

Thom: “De veiling liep die avond af, dus ik praatte op Kev in. Hij vond het veel geld voor een impulsaankoop, maar plotseling telde de site af van 5, 4, 3… Op 1 deden we een bod.”

Kevin: “Dan komen er nog vijf minuten bij, dus stiekem hoopte ik dat iemand ons zou overbieden, maar nee.”

Thom: “Mijn ouders dachten: daar gaan ze weer. Eerder kochten we een bootje en een auto via veilingsites. Het bootje is gezonken, de auto leeft nog.”

Kevin: “Bij het ophalen van de camper bleek de accu leeg. Eenmaal aan moesten we er een tijdje mee rijden, maar de benzine was ook bijna op. We zijn toch gaan tanken, en ja hoor: toen ging hij niet meer aan.”

Thom: “Gelukkig hadden we de dag ­ervoor wel al onze ANWB pechhulp­ ­geregeld, dus die bracht ons en Freddie ­direct naar de garage voor een nieuwe accu.”

Kevin: “Ondanks mijn twijfel ben ik nu helemaal om: zo’n camper geeft zo veel vrijheid. Zeker tijdens corona, als je constant thuis zit. We zijn net terug van twee weken Duitsland en gaan er elk weekend op uit: Andijk, de Veluwe, de Betuwe; wakker worden tussen de fruitbomen en kijkend over de bloesem. Ik hou van de stad, maar het is zo lekker in de natuur. Dan zie ik foto’s van vrienden in een bomvol Westerpark en ben ik blij dat ik lekker alle vrijheid heb.”

Thom: “We halen de gemiddelde leeftijd flink omlaag, maar zijn inmiddels helemaal geïntegreerd in de camperwereld, waar iedereen naar elkaar zwaait en gepassioneerd over zijn camper vertelt. Zelf hebben we ook ons best gedaan Freddie zo gezellig mogelijk te maken: lampjes, nieuwe vloer, ik heb zelfs een naaimachine gekocht om de bank opnieuw te stofferen. Dat laten doen vond ik veel te duur, dus ik dacht: hoe moeilijk kan het zijn, ik doe het zelf wel.”

‘Het gezegde ‘koop een boot, klus je dood’ is mij nu wel duidelijk.’ Beeld Ivo van der Bent

Stef Rullens (25) woont in Oud-West en kocht motorbootje ‘Pamela’ (€550) om mee door de grachten te varen.

“Toen ik thuis zat door corona wilde ik een hobbyproject. In de Facebookgroep ‘Boten te koop’ zag ik een leuke en zei tegen mijn vriend: ‘Zullen we morgen naar Nijmegen gaan om een boot te kopen?’ Hij keek me aan en zei: ‘Prima, maar weet waar je aan begint.’

Eenmaal daar bleek die boot veel te groot, maar ik wilde hoe dan ook met een boot naar huis. Toevallig had de verkoper er nog een, een kleinere. Hij opende de deuren van zijn schuur en daar was ze. Ik heb haar Pamela genoemd, een beetje fout, dat past wel bij haar. Na een likje verf gingen we ermee de grachten op. Dat was twee dagen enorm genieten, maar die motor – een oude tweetakt – maakte een kabaal, niet normaal. Dat kun je niet maken tegenover woonboten, dus kocht ik een nieuwe motor. Een rib uit mijn lijf en een enorm gedoe om te monteren. Gelukkig zijn mensen op het water ontzettend aardig en behulpzaam en vond mijn vader het ook wel een leuk klusproject.

Met de nieuwe motor dacht ik eindelijk lekker te kunnen varen. Maar nee, de uitknop van de nieuwe motor was kapot en zelfs trekken aan het dodemanskoord werkte niet. Ik was een ongeleid projectiel en moest blijven varen tot de benzine op was. Nu moet ik er dus weer mee naar de winkel.

Ondanks alle pech – het gezegde ‘koop een boot, klus je dood’ is mij nu wel duidelijk – ben ik er nog steeds heel erg blij mee. Het is pas het begin van de zomer en de heetste weken komen nog. Ik zou drie weken naar Georgië gaan, maar dat gaat niet door en dus heb ik me helemaal op het kamperen gestort. Ik ben naar Drenthe geweest en ga binnenkort naar Bakkum. Het fijne aan Pamela is dat ze vrij licht is. Je haalt haar zo uit het water, op de trailer. Als ze straks écht vaarklaar is, kan ze dus lekker mee door het hele land en kunnen we kamperen én varen. Daar heb ik heel veel zin in.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden