Plus Achtergrond

Zomerdrukte bij de krappe sluis: een vermakelijk schouwspel

Bootbezitters die het nautisch avontuur najagen, moeten zich vroeg of laat door de zomerdrukte bij de krappe sluis zien te wurmen. Inderdaad: een ronduit vermakelijk schouwspel.

Willemsluis. Beeld Dingena Mol

Oké, het zomerklaar maken was misschien even gedoe, maar kijk ze nu eens gaan. Die trotse botenbezitters. Met hun schepen glijdend door de glinsterende waterspiegel.

Hier, op het oneindige water – shirt uit, wind door de haren, zon op de kop – ­kunnen ze even alles achter zich laten. Die reguliere wereld, waar de afstand wordt gemeten in kilometers en mensen het ­hebben over links en rechts.

Dit is het leven op het water. Zonder zorgen. En vooral: zonder strepen op het wegdek die je dwingen binnen de ­lijntjes te blijven. Wie heeft er nu schaduw nodig? Het wordt vanzelf nacht, en dan lonkt het het nautisch avontuur.

Oranjesluizen. Beeld Dingena Mol
Oranjesluizen. Beeld Dingena Mol

Als de kapitein gewoon het roer recht houdt, en de motor blijft ronken, vaart het schip zo onder de grandioze sterrenhemel – de sextant bij de hand, de dolfijnen langs het voorsteven – richting de haven van het Spaanse Cádiz, om even later bij José Manuel van Ventorrillo El Chato een portie tacos de ijada de atún te bestellen. Het kan allemaal. Een boot in de zomer is ultieme vrijheid.

Tot je bij een van de sluizen komt. De Oranjesluizen, de Nieuwe Meersluis, de Willemsluis. Het zijn waterbouwkundige kunstwerken, maar ze zijn ook ronduit krap voor al dat vaarverkeer in de zomer. Een sluis is als een flessenhals waar al het vaarverkeer zich doorheen moet zien te wurmen, op weg naar een hoger of lager waterpeil. Wachten op groen licht! Zo ver mogelijk naar voren! De lijnen niet te strak! (Een klassieke fout: het water wordt weggepompt en het schip komt schuin aan de kademuur te hangen).

Nieuwe Meersluis. Beeld Dingena Mol
Nieuwe Meersluis. Beeld Dingena Mol

Fotograaf Dingena Mol hing deze zomer rond bij de verschillende sluizen rond Amsterdam, en zag dat schepen met illustere namen als Hummel, Berkmeer en Toscane ook gewoon geduldig moeten wachten voordat ze kunnen schutten.

Speciale stewards

En dat kan soms lang duren. Ondertussen verdwijnt de zelfverzekerde houding van de bemanning en nemen de zenuwen toe. De zonnebadende opvarende moet opeens de lichtmatroos spelen, die orders krijgt van de kapitein die vaak niet écht gewend is orders uit te delen. Nerveus staat ze met de touwen in de hand. En het moet in één keer goed, want een kolk vol booteigenaren kijkt gespannen mee met alles wat er gebeurt. Ondanks de enorme hoeveelheid stootwillen die overboord zijn gehangen, bestaat namelijk altijd het gevaar van een of andere nitwit die een kras maakt op het glimmend gelakte mahoniehout. Kortom: een stressmoment, waarbij niet zelden wordt geschreeuwd.

Oranjesluizen. Beeld Dingena Mol
Oranjesluizen. Beeld Dingena Mol

Dat weten Rijkswaterstaat en Waternet ook en onder het motto ‘het is best spannend om door een sluis te varen’ worden in de zomer zelfs sluisstewards ingezet. Het levert een vermakelijk schouwspel op voor de toeschouwer op de kade. De jaloezie van eerst maakt plaats voor een ­voorzichtig leedvermaak.

Tot de sluisdeuren weer opengaan, de schepen uitwaaieren en koers zetten richting onbekende bestemming en het besef terugkomt: zij zitten op een boot, jij niet.

Nieuwe Meersluis. Beeld Dingena Mol
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden