Plus

Zijn privéchauffeursdienst stortte in, nu helpt Sherif el Zeiny werklozen aan een baan als bezorgchauffeur

Sherif el Zeiny (32) runt sinds zijn negentiende een eigen privéchauffeursdienst, maar zag de bedrijfstak instorten door de crisis. Nu helpt hij werklozen aan een baan als bezorgchauffeur.

Sherif el Zeiny, eigenaar van bezorg-chauffeursdienst Delivery Drivers.   Beeld Nosh Neneh
Sherif el Zeiny, eigenaar van bezorg-chauffeursdienst Delivery Drivers.Beeld Nosh Neneh

Zijn naam vergeten ze nog weleens – “Shèriff? El wat..?” Maar zijn baard onthouden ze: “We zoeken die jongen met die baard. Van dat chauffeursbedrijf.” ­

Sherif el Zeiny had zijn baard, die als een tere krans rond zijn kin hangt, al lang voordat het hip werd. “Een ­marketingtool noem ik dat soms,” zegt hij lachend.

Maar misschien zijn het ook zijn zachtmoedige oogopslag en bedachtzaamheid die mensen niet vergeten. De bescheiden El Zeiny lijkt maar weinig op een snelle zakenjongen. Toch is hij het. Hoewel hij als kind veel van de ­natuur en dieren houdt en ervan droomt om bioloog te worden, blijkt er al snel meer een ambitieuze koopman in hem te schuilen.

“Ik hou van business,” zegt hij. “Op de middelbare school stond ik bekend als ‘de verkoper’. Ik verkocht ­kleding, dvd’s, games en geurtjes aan klasgenoten. Vooral die geurtjes heb ik lang gedaan, omdat ik goedkoop flessen van 200 ml kon inkopen bij iemand die op beurzen stond. Ik zag altijd kansen om ergens wat mee te verdienen.”

El Zeiny groeit op in Nieuwendam, Amsterdam-Noord, en is enig kind van een Nederlandse moeder en Egyptische vader. “Mijn vader had ooit een snackbar, maar is later in de zorg gaan werken. Hij helpt ouderen met een beperking. Mijn moeder werkt in de thuiszorg. Allebei zijn ze sociaal en werken ze hard. Dat gaven ze mij ook mee: zorg goed voor anderen, niet zeuren en hard ­werken.”

Op de multiculturele Mgr. Bekkersschool haalt El Zeiny hoge cijfers en later op het vwo van het Bredero College is dat niet anders. “Ik kon makkelijk leren en vond het leuk om goed te scoren. Dan kon ik mezelf later nooit verwijten dat ik niet genoeg mijn best had gedaan.”

“Ik wil directeur van Unilever worden,” antwoordt de ijverige El Zeiny zonder blikken of blozen als zijn economieleraar hem vraagt wat hij later wil worden. “Die leraar schudde zijn hoofd en zei: ‘Jij gaat écht geen directeur worden.’ Wacht maar, dacht ik toen.”

Geen rijbewijs

Negentien jaar is El Zeiny als hij de privéchauffeursdienst Car Drivers opricht. Zijn studie international businessmanagement aan de VU, met een minor in ondernemerschap en een master in logistiek management, heeft hij dan nog niet afgerond. Hij begint op een eenvoudige bovenetage aan de Meeuwenlaan in Noord. “We runden het bedrijf eerst met z’n vieren. Later bleven alleen mijn compagnon Mohammed El-Mourabet en ik over.”

El Zeiny heeft zelf nog niet eens een rijbewijs als hij ­managers van multinationals voorziet van ervaren privéchauffeurs. Keurige jongens, aanvankelijk vaak studiegenoten of kennissen, die uitblinken in beleefdheid en hun ­verwondering over de luxe wagens waarin ze de klanten mogen rijden vakkundig weten te verbergen.

“In het begin kende ik elke chauffeur persoonlijk. Op een gegeven moment kon dat niet meer. We groeiden razendsnel. Ik bouwde het bedrijf uit tot een dienst met driehonderd privéchauffeurs. Die reden voor zowel particulieren als zakenlieden en topmanagers van beursgenoteerde ­bedrijven. We kregen er steeds meer takken bij, zoals valet parking op Schiphol, een shuttle service en het leveren van parkeerbegeleiders.”

De etage in het pand aan de Meeuwenlaan is allang niet groot genoeg meer. “We breidden op een gegeven moment uit naar vier verdiepingen. Toen zijn we op zoek gegaan naar een nieuwe locatie,” vertelt El Zeiny vanuit zijn strakke, minimalistisch ingerichte kantoor aan de Jan Tooropstraat in Overtoomse Veld.

Klanten kwijt

Het kan niet op, totdat op 17 maart 2020 het succes in een klap uiteenspat. Nederland gaat vanwege het coronavirus in lockdown. Thuiswerken is de norm, beurzen, congressen en vergaderingen worden afgelast, de horeca sluit, niemand gaat de weg op. En privéchauffeurs zijn ineens vrijwel overbodig.

“De hele bedrijfstak viel weg. We raakten zeventig à tachtig procent van onze klanten kwijt. Maar het gekke was: ik raakte niet in paniek en sliep er geen uur minder om. Daardoor dachten mensen soms dat ik het niet serieus nam of vond dat het wel meeviel, terwijl ik van binnen al actie aan het ondernemen was. Op een vreemde manier gaf die dreun mij juist energie. Misschien kwam dat omdat er al zo veel gelukt was en ik daardoor te veel achterover was gaan leunen. Ik werd er heel gedreven van en wilde mezelf bewijzen zoals ik dat altijd heb gedaan. Het was alsof ik weer aan het begin stond van mijn ondernemersavontuur.”

El Zeiny heeft op dat moment vacatures openstaan bij een nieuwe tak bezorgchauffeurs, die hij nog niet zo lang geleden is ­begonnen: Delivery Drivers. “Deze chauffeurs reden voornamelijk voor de horecagroothandel, maar dat vervoer lag natuurlijk ook stil. Dus ook dat viel weg. Wel zag ik dat onze vacatures ineens duizenden keren werden bekeken. Mensen raakten door corona hun baan tijdelijk of voorgoed kwijt en zochten werk.”

Hij bedenkt zich geen moment en schakelt volledig over op bezorgchauffeurs voor apotheken, groothandels en ­logistiek dienstverleners die het transport regelen voor grote bedrijven als Leen Bakker, Ikea en webshops. Een heel andere wereld dan die van strakke pakken en mooie auto’s, maar één van simpelweg de snelste route rijden en op tijd leveren. “Met privéchauffeurs zijn we nu helemaal gestopt. Inmiddels is negentig procent van onze mensen bezorgchauffeur. Ook toen het minder ging, ben ik blijven werven. Als we groter worden, kan ik daardoor terugvallen op honderden goede chauffeurs in mijn database. Maar ik blijf kritisch bij de selectie. Ik wil de beste chauffeurs die zich aan afspraken houden, goed rijden en bereid zijn ­extra service te verlenen, zoals helpen met tillen.”

Tachtig uur per week

Veel muzikanten, horecapersoneel en mensen uit de ­evenementenbranche vinden een baan als chauffeur bij Delivery Drivers. “Zo help ik ook weer anderen aan werk. Dat zorgen, wat ik meekreeg van mijn ouders, zit toch wel in me. En groeien vind ik mooi. Niet alleen zakelijk en persoonlijk, ook onze chauffeurs en klanten moeten kunnen groeien.”

El Zeiny bedient zich in dat verband graag van Hugo de Jonge-achtige oneliners, zoals: ‘Als iedereen meegroeit, groei je veel sneller’ en ‘De onderneming is zo gezond als de ondernemer zelf.’ Maar die verwoorden nu eenmaal goed wat hij bedoelt. “Een van onze privéchauffeurs is nu logistiek manager op een olieplatform en een ander zit in het Europees Parlement. Door in de auto te netwerken met klanten, bereikten zij dat. Zo groeiden we allemaal.”

Glimlachend blikt El Zeiny terug op de tijd dat hij als twintiger tachtig uur per week werkte. “Hele nachten haalde ik door. Dat is niet nodig en niet gezond. Als ik nu na mijn werk thuis kom in Amstelveen, geniet ik van mijn gezin, lees een boek of ga wandelen in de natuur. Want van stilte en rust houd ik nog steeds.”

Soms loopt hij op het Leidseplein en ziet hij een busje met ‘zijn’ chauffeur rijden. “Dat vind ik leuk. Op lange termijn zou ik willen dat iedereen bij het woord ‘chauffeurs’ aan onze naam denkt.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden