PlusPortretten

Zij pakken kerstversiering groots aan: ‘In augustus begonnen we’

Kerst viel extra vroeg dit jaar. Nog voordat Sinterklaas het land uit was, werden alle lichtjes, sterren en ballen al van zolder gehaald. ‘Ons complete vakantiebudget hebben we maar in de kerstversiering gestoken.’

Jan Greeve en Jim Lee met het kerstdorp van Lego. Beeld Marjolein van Damme
Jan Greeve en Jim Lee met het kerstdorp van Lego.Beeld Marjolein van Damme

Wie? Jan Greeve (57) en Jim Lee (67), ­muziekverzamelaars
Waar? Noord

‘In augustus begonnen we aan het kerstdorp’

Jan: “Ik ben niet gelovig, en ik heb niets met het kindeke Jezus, maar het kitscherige van kerst heeft me wél altijd aangesproken. Als kind was ik al dol op alle lichtjes en de de versiering in de boom. Mijn opa en oma hadden een café-hotel in de stad, rond Kerstmis werd de hele boel ­omgetoverd tot een grote bonbondoos. Vanaf het moment dat ik op mezelf ging wonen, heb ik die kersttraditie in ere gehouden en versier ik het hele huis, buiten en binnen. Meestal begin ik pas als Sinterklaas vertrokken is, maar dit jaar stond ik half november al lampjes – Twinkly’s – aan de buitengevel vast te maken.”

“Dit jaar hebben we ons complete vakantiebudget in de kerstviering gestoken, onder meer in nieuwe lampjes en kersthuizen van Lego, die niet bepaald goedkoop zijn. Al in augustus haalden we het Lego Kerstdorp van zolder en begonnen we met bouwen. Ik heb Jim deze keer ook aan het legoën gezet, maar hij raakte er alleen maar gefrustreerd van, terwijl ik er juist heel zen van word.”

Jim: “Ik heb nooit zoveel met Kerstmis gehad, het is zo’n bedacht en ­commercieel feest. Ik kom uit San Francisco en werkte daar lang geleden als conciërge in een warenhuis. Na de kerst moest ik daar alle meuk weer opruimen; ­vreselijk. Ik kan er inmiddels meer van ­genieten, al blijft het vooral Jan z’n ding. We draaien klassieke kerstnummers en hangen de sexy kerstmannen boven de bank – twee theedoeken die we hebben ingelijst.”

Jan: “Na derde kerstdag ben ik meestal wel weer klaar met de uitbundige versiering. Dan gaat alles weer naar zolder. Volgend jaar mogen we ons huis van buiten niet meer versieren van de burgemeester, maar daar ga ik me niks van aantrekken. Dat ene maandje per jaar, waar hebben we het over?”

Jim: “Jan en ik zijn veganist, maar we maken een uitzondering op de donderdag, want dan eten we bij mijn schoonmoeder hier om de hoek. Zij kan heel lekker koken en maakt vaak Hollandse vleesgerechten. Als Kerstmis op donderdag zou vallen, waren we cheatans in plaats van ­vegans.”

Lyda Hoffschlag en Bert Hoffschlag. Beeld Marjolein van Damme
Lyda Hoffschlag en Bert Hoffschlag.Beeld Marjolein van Damme

Wie? Lyda Hoffschlag (72) en Bert Hoffschlag (73), amateur ballroomdansers
Waar? Noord

‘Onze dochter is een kerstkind, misschien is dat het’

Bert: “We wonen al 48 jaar in dit huis, in de Sneeuwbalstraat. Met kerst versieren we altijd alles. Onze dochter is geboren op eerste kerstdag. We zijn niet gelovig, maar het is toch bijzonder dat ze een kerstkind is. Misschien dat we daarom extra gevoelig zijn voor alles wat met kerst te maken heeft.”

Lyda: “We houden van de complete sfeer; de muziek, de lichtjes en alles eromheen. We hebben ontzettend veel spullen verzameld, van kerstmutshoezen voor de eetstoelen tot kerststukjes.”

Bert: “Onze grote trots is het kerstdorp van Lemax. Alle huisjes geven licht.”

“Het is altijd een flinke klus om het hele huis, de gevel én de tuin te versieren. Eerst moeten alle persoonlijke spullen de huiskamer uit en naar zolder, en dan komt de kerstversiering ­tevoorschijn. In totaal zijn we er een dag of drie mee bezig.”

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme

Lyda: “Normaal gesproken zingen we kerstliedjes in een kerstkoor in het kerkje van Durgerdam. Door corona kan dat niet, dat gaan we enorm missen, want het is zo ontzettend leuk om te doen. Dit jaar gaan we op eerste kerstdag naar onze dochter en de kleinkinderen, en op tweede kerstdag komt onze zoon hier met zijn gezin. Ik maak kip of rollade en we halen de sjoelbak van zolder.”

Bert: “Onze woonkamer is niet heel ruim,

25 vierkante meter, daarom doen we het ene jaar wel een boompje en het andere niet. Dit jaar waren we heel vroeg met de kerstversiering; we zijn meer thuis dan normaal en de dagen voelen nét wat donkerder. Dan kun je wel wat extra gezelligheid in huis gebruiken.”

Lyda: “Aan de overkant van de straat begint Floradorp, daar doet ook iedereen enorm z’n best met Kerstmis. Het is heel leuk om een avondwandelingetje of fietstocht door de buurt te maken en alle versierde huizen te bewonderen. Kerst is toch de meest magische tijd van het jaar.”

Roué Verveer, Farah Verveer en zonen Randy en Julian. Beeld Marjolein van Damme
Roué Verveer, Farah Verveer en zonen Randy en Julian.Beeld Marjolein van Damme

Wie? Roué Verveer (48, cabaretier en schrijver van Gelukkig zijn is geen kwestie van geluk hebben), Farah Verveer (49, rechterhand van Roué) en zonen Randy (21) en Julian (14)
Waar? Zuid

‘Hij loopt al weken met zijn kerstmuts op’

Roué: “Ik ben altijd gevoelig geweest voor de vrolijke sfeer van Kerstmis, als kind in Suriname al. Iedereen was dan blij, ruzies werden bijgelegd en mensen kwamen samen om veel en ­lekker te eten. Vrede op aarde en lief zijn voor elkaar, dat idee. Wat mij betreft houden we die gedachte het hele jaar vast. In Suriname droomde ik ­altijd van een witte kerst, maar ­uiteindelijk gaan we elk jaar rond Kerstmis met de hele vriendengroep weer terug naar Su. Dat voelt als naar huis gaan.”

Farah: “Dit jaar was ons plan al om in Amsterdam te blijven, zodat we kerst in ons nieuwe ­appartement konden vieren. Het kerstfeest ­begint voor Roué al in januari, dan start hij met de plannen: wat we gaan doen, hoe de versiering eruit zal zien, versieren we alles uitbundig, of meer ­ingetogen?”

Roué: “Hiervoor woonden we in een huis met drie woonlagen en een tuin, sinds deze zomer hebben we een ­appartement van 200 vierkante meter op de tiende verdieping. Ik moest alle kerstversiering erop aanpassen; de focus kwam dit jaar veel meer op binnen te liggen. Inmiddels heb ik al drie kerstbomen versierd. Ik heb een met ballen en takken versierde boog laten maken voor aan de deurpost, en overal staan kerststukken en kerststerren.”

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme

Farah: “Door corona heeft Roué weinig werk, dus had ie dit jaar alle tijd om helemaal los te gaan. Hij vertelde dat er nog een vierde kerstboom onderweg is. Hij loopt al weken met een kerstmuts op, hij gaat er zelfs mee naar de ­supermarkt.”

Roué: “Kerst is altijd al een lichtpunt, maar in deze tijd voelt het nog meer als een baken van hoop. Hoe mooi zou het zijn als we deze crisis kunnen afsluiten na Kerstmis?”

“Dit jaar vieren we kerstavond met onze zoons en schoondochter. We hebben een ­kokkin ingehuurd die een heerlijk diner gaat ­bereiden. De dresscode is: kerstpyjama van onder, chic van boven.”

Farah: “In andere jaren gingen we rond kerst altijd met z’n tweetjes een paar dagen naar een buitenlandse stad om daar de kerstversiering te bewonderen. In de New Yorkse wijk Dyker Heights bijvoorbeeld, daar kijk je je ogen uit.”

Roué: “Eigenlijk zou ik dit jaar in de theaters staan met mijn kerstshow A very funny christmas, een lang gekoesterde droom, met comedy, een liveband, gospelkoor, zang, dans en verhalen. Ik ben en blijf positief: volgend jaar gaat het wél door, en dan gewoon nog grootser!”

Edwin Salomons en Antje Salomons-Van den Berg. Beeld Marjolein van Damme
Edwin Salomons en Antje Salomons-Van den Berg.Beeld Marjolein van Damme

Wie? Edwin Salomons (59), mantelzorger van zijn ouders Antje Salomons-Van den Berg (84) en Antoon Salomons (87)
Waar? West

‘We gaven weer 150 euro uit in het tuincentrum’

Edwin: “We wonen al dertig jaar in dit benedenhuis, dat we altijd uitbundig versieren. Kerst is het feest van het licht, dus gaan we ­helemaal los met lichtjes. De kerstboom heeft er drieduizend, het raam vijftienhonderd en langs het ­plafond lopen nog eens ­duizend lampjes.”

Antje: “Ik kom uit een katholiek gezin met elf kinderen. We hadden altijd een kerstboom en lichtjes voor de ramen, en met kerst gingen we samen naar de mis in de kerk in de Staatsliedenbuurt. Wat ik het meest mis, zijn de kerstfeesten bij mijn ouders, met de hele familie, een man of vijftig, lekker samen eten.”

Edwin: “In de schuur staat genoeg om nog drie huizen mee te versieren, de hele ­familie komt bij ons om kerstspullen te lenen. Elk jaar gaan we naar Tuincentrum Osdorp om iets nieuws te kopen. Ik hou erg van de ­Engelse en Amerikaanse kerststijl; de kerstman met een blikje Coca-Cola of notenkrakers, van die ­houten poppen. Volgend jaar wil ik twee notenkrakers van anderhalve meter hoog kopen. Een goedkope hobby is het niet, dit jaar gaven we weer zo’n 150 euro uit in het tuincentrum.”

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme

“Al in november ben ik begonnen met ­versieren, want ik verveelde me. Door corona is het zo’n saai jaar; dit gaf me iets te doen. Drie dagen ben ik bezig om alles in te richten en te stylen, moeder bemoeit zich overal tegenaan. Ik begin met de verlichting, dan doe ik de boom en hang ik de grote krans boven de eettafel, daarna komen alle kerstmannen ­tevoorschijn. Het opruimen is binnen een dag gebeurd, altijd op Driekoningen, geen dag eerder.”

Antje: “Vroeger zag je overal in Amsterdam versierde huizen rond Kerstmis, maar die mensen zijn allemaal verhuisd, zitten in het verzorgingstehuis of zijn overleden. Nu zijn we nog de enige in de straat.”

Edwin: “Ik heb nog een keer voor kerstman gespeeld. Op een arrenslee met een paard trok ik door de Mercatorbuurt om kleine cadeautjes en kerststukjes uit te delen. Dat was geweldig!”

Antje: “Ooit hebben we gevulde kalkoen ­gemaakt met kerst, dat was eens en nooit meer. Een week later was ie nog niet op! Ik maak liever rosbief, de favoriet van mijn kleindochter, of een Indische of Surinaamse rijsttafel.”

Edwin: “Dit jaar moeten we het helaas klein houden, mensen komen nu om de beurt op ­bezoek. Vooral de jongsten in de familie kijken hier hun ogen uit en willen alles aanraken. Prachtig om te zien.”

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden