PlusReportage

Zij lopen altijd in korte broek: ‘Mijn ouders verklaren me regelmatig voor gek’

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme

Je ziet het steeds vaker op straat: jongeren in een korte broek. Zelfs hartje winter lopen ze rond met blote benen. ‘Ik draag alleen nog een lange broek als het heel erg moet, zoals tijdens het kerstdiner.’

Sara Luijters

Samba Broeze (10) en James Watts (11)
Groep 7, De IJsbreker
Wonen in Noord

Samba: “Ik draag al een paar jaar korte broeken, sinds mijn achtste, net als mijn oudere broer. Hij zit inmiddels op de middelbare school, maar loopt nog steeds in korte broek.”

James: “Ik werd geïnspireerd door Samba en draag sinds afgelopen zomer ook geen lange broeken meer. Een korte zit gewoon een stuk comfortabeler en het voelt vrijer. Een jas draag ik liever ook niet, maar dat moet soms wel van mijn ouders. Ik heb het gewoon altijd warm.”

Samba: “Mijn vader zegt dat het wel handig is, die korte broeken. Nu gaan alleen mijn knieën nog maar kapot, niet meer de broeken. Dat klopt, want ik heb er altijd schrammen en korsten op van het buitenspelen.”

James: “Je ziet het wel steeds vaker, kinderen die altijd een korte broek dragen, maar bij ons op school zijn Samba en ik de enige twee. Soms vinden mensen het raar en zeggen ze er wat van. Wat ik pas gek vind, is om in de winter een lange broek te dragen met daarop alleen een T-shirt; ik hou echt niet van koude armen. ’s Avonds na het douchen is het enige moment dat ik een lange broek aantrek, dan vind ik het wel weer lekker zitten.”

Samba: “Ik heb een stuk of acht korte broeken, maar nog maar twee lange. Ik draag alleen nog een lange broek als het heel erg moet, zoals tijdens het kerstdiner. Maar liever niet.”

Jazz Miller (8)
Groep 5, 5e Montessorischool Watergraafs­meer
Woont in de Indische Buurt

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme


“Ik draag sinds mijn vijfde alleen nog maar korte broeken. Het is luchtiger bij het mountainbiken, suppen en basket­ballen. Ik ben bijna nooit ziek, dus een beetje kou maakt niet uit. Ik heb wel een paar trainingspakken, maar die draag ik bijna nooit. Met mama ga ik vaak mountainbiken in de natuur. Voor op de fiets heb ik nu een softshellpak, dat ik aantrek als het regent of hard waait, met mijn korte broek eronder. Het zit lekker en het is wel cool.

Op school weet iedereen inmiddels dat ik altijd een korte broek draag, maar ik word wel vaak aangesproken in de supermarkt. Meestal door oudere mensen. Die zeggen dan iets als: ‘O kind, moet je geen lange broek aan?’

Misschien kan ik er wel zo goed tegen omdat mijn vader uit Polen komt, daar kan het wel min dertig worden in de winter. Papa is ook korte broeken gaan dragen door mij, ook in de winter. We zijn allebei fan van Wim Hof en zijn ’s winters zelfs een keer gaan zwemmen bij het KNSM-­eiland. Ik had het megaheet na het schaatsen, je kon gewoon een eitje op me bakken en toen zijn we even in het water gesprongen. Mama is Surinaams, zij houdt juist helemaal niet van kou.”

Casper Heiligers (12)
Klas 1, Spinoza20first
Woont in de De Pijp

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme


“In een spijkerbroek kun je niet lekker bewegen en ik ben veel buiten, aan het voetballen, ­hockeyen, fietsen of klimmen. Daardoor heb ik wel veel blauwe plekken en schrammen op mijn knieën, maar ik heb niet snel pijn als ik val. Koud heb ik het eigenlijk nooit, misschien bij min tien, maar dat is het niet vaak. In mijn kast liggen een stuk of twintig korte broeken, veel groene en blauwe. Als ze te klein zijn, gaan ze naar mijn broertje, die draagt ook altijd een korte broek. In de winter, met een goede jas en ­warme schoenen, merk je niks van de kou.

Wij vinden het zelf niet bijzonder, maar mensen maken er wel opmerkingen over. Een keer ­gingen we een kerstboom kopen. In de sneeuw, in korte broek. Toen was er een mevrouw die heel boos werd op mijn moeder. Ze zei dat het kindermishandeling was dat we geen lange broeken droegen. We vonden dat echt belachelijk, we hebben het niet koud en het is onze eigen keuze. Laat ze het eerst eens aan ons vragen!

Ik ben de enige die in een korte broek naar school komt. Soms vinden ze het gek, maar daar reageer ik gewoon niet op. Ik kan me nu niet voorstellen dat ik ooit wél een lange broek zal gaan dragen, ook niet als ik zo oud ben als mijn vader.”

Floor Aupers (11)
Groep 8, 6e Montessorischool Anne Frank
Woont in de Rivierenbuurt

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme


“Mijn twee oudere zussen droegen altijd een korte broek en alles wat zij deden, vond ik toen cool en wilde ik ook doen. Sinds het einde van groep 1 draag ik niets anders meer. Ik heb het gewoon snel heel warm. Zwemmen in de winter, in de zwemvijver van mijn oom of na een strandwandeling in zee, vind ik ook leuk. Ik heb wel snel koude oren en handen, maar nooit last van koude benen. Thuis loop ik het liefst op blote voeten.

Ik heb drie lange broeken in de kast liggen, voor je weet maar nooit, maar ik draag ze eigenlijk niet. Ik heb mijn korte broeken net even geteld: het zijn er elf. Ik krijg weleens opmerkingen; mensen vinden het maar raar. Maar het boeit me niet wat anderen ervan vinden. Ik ben keeper bij hockey en draag ook daar het hele jaar door een korte broek, met beenbeschermers. Alleen ­tijdens het schaatsen is een lange thermobroek verplicht, voor de veiligheid.

De kledingstijl van sommige kinderen in mijn klas verandert, maar ik blijf gewoon korte broeken dragen. Mijn vader zegt ­weleens: ‘Probeer eens een rokje’, maar dat vind ik niks. Daar kun je onder kijken en je kunt er ­vooral helemaal niet lekker mee r­­ennen.”

Anton Wevers (14)
Klas 2, havo/vwo, Montessori Lyceum Amsterdam
Woont op IJburg

null Beeld Marjolein van Damme
Beeld Marjolein van Damme


“Sinds drie jaar draag ik vrijwel altijd een korte broek, het hele jaar door. Ik vond lange broeken gewoon niet lekker meer zitten. Omdat ik altijd een korte broek draag, kan ik inmiddels goed tegen de kou, al heb ik wel altijd ijskoude handen. Afgelopen kerstvakantie heb ik met vrienden ook veel buiten gezwommen, bij de brug in IJburg. Zwemmen in koud water is goed voor je weerstand, maar het geeft ook gewoon een kick om water van onder de tien graden in te gaan; als je eruit komt, voel je de kou helemaal niet meer.

Mijn tweelingbroer Kees draagt nooit een korte broek en mijn ouders verklaren me regelmatig voor gek, maar ze doen er verder niet moeilijk over. Mijn moeder en mijn nicht kopen ook weleens een korte broek voor me. Ook in de winter. Dure merken interesseren me niet, het enige wat telt is dat ik een broek leuk vind.

Tijdens de lockdowns ging ik veel vaker naar buiten, gewoon om iets te doen te hebben. Ik maakte lange wandelingen met een vriend, van IJburg naar de Dam, of ging fietsen op mijn fixie, altijd in korte broek. Ik ben een keer over de kop gegaan toen het glad was. Mijn hele knie lag open en alles zat onder het bloed, maar dat voelde eigenlijk wel gangster!”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden