PlusMijn Amsterdam

Yassine Boussaid: ‘Ik ben voorstander van iconische gebouwen’

Yassine Boussaid (37), directeur van theater De Meervaart, komt graag op het Mercator­plein. Ook al mist hij de koffie van Café Zurich nu. Vooral de lekkere cortado.

Yassine Boussaid: ‘Ajax had de vorige dag een Europese wedstrijd gespeeld in het Olympisch Stadion en nu liepen wij over het gras.’Beeld Nosh Neneh

Restaurant

“Royalvis in Noord. Een visboer met een uit de hand gelopen restaurantfunctie. Het voelt daar een beetje alsof je in een Noord-Afrikaanse vistent zit. Er komen allerlei mensen: gezinnen, yuppen, toeristen, alle kleuren van de regenboog. De vis is erg goed en betaalbaar. Er zouden meer van zulke plekken in Amsterdam moeten zijn.”

Brug

“De Zeilstraatbrug en de brug over de Westlandgracht. Daar ben ik als kind wel een miljoen keer overheen gerend. Met een bal aan de voet slalomde ik dan om de mensen om op een plein een potje voetbal te spelen. Dat was pure vrijheid. Ik woonde in de Hoofddorppleinbuurt, dus ik ging richting de ­Stadionbuurt in Zuid of de brug over naar Nieuw-West.”

De Zeilstraatbrug.Beeld Nosh Neneh

Mijn buurt

“Bos en Lommer. Het is daar niet doorgeslagen qua gentrificatie, je vindt er weinig van die overdreven tenten met koffie voor vier euro. Er is juist ruimte voor lokale makers en ondernemers. Wie er niets te zoeken heeft, komt er ook niet. En dat is prima.”

Plein

“Het Mercatorplein. Ik word altijd gelukkig van de fontein, de balkons, de terrassen en exposities als ik hier rondloop. En van de bankjes, waar allerlei mensen bij elkaar zitten. Ik denk altijd: hier is over nagedacht. Er is een centraal punt, er zijn cafés, mensen wonen aan het plein. En dan die poorten waar je doorheen kunt. Dat heeft iets intiems.”

Het Mercatorplein.Beeld Nosh Neneh

Café

“Café Zurich op datzelfde Mercatorplein, vooral in de zomer. Daar hebben ze de lekkerste cortado, zo’n kleine flat white, van de stad. Die mis ik tijdens de lockdown.”

Speciaalzaak

“T’s in de Jan Evertsenstraat. Ze laten daar zien hoe bijzonder en groot de theecultuur is. Je kunt er kiezen uit allerlei soorten thee, krijgt er uitleg bij, mag ­ruiken. Het is een hele beleving. Ik ben een koffieliefhebber, maar kom er graag.”

T’s in de Jan Evertsenstraat.Beeld Nosh Neneh

Favoriet vervoermiddel

“Het is bijna taboe, maar ik pak het liefst de auto. Het ov is te duur en sluit in Nieuw-West niet goed aan tussen de wijken. Uiteindelijk moet ik mijn kinderen ook gewoon naar de sportclub brengen, of naar het zwembad. Of als ik bijvoorbeeld naar het Amsterdamse Bos wil, ga ik me niet eerst drie kwartier kapot fietsen voordat ik er eindelijk ben, om dan verregend ook nog te proberen iets leuks te doen met de kinderen. Daar heb ik geen zin in.”

Rijp voor de sloop

“Nhow, dat nieuwe megahotel aan de A10 bij de RAI. Een soort Rotterdams ding zonder gevoel voor de stad. Dominante architectuur in your face. Het correspondeert niet met het subtiele karakter van Amsterdam. Ik ben voorstander van iconische gebouwen, niet van deze grijze agressie.”

Amsterdam voor kinderen

“Het pleintje in de Egidiusstraat, vlak bij het Erasmuspark. Het is daar prachtig voor kinderen, ze kunnen zelfs in de Erasmusgracht zwemmen. Er is ook een grote speeltuin en een voetbalveld. Mijn kinderen heb ik daar zien opgroeien. Nog steeds ga ik er vaak heen met de kinderen. Schommelen, of naar de kinderboerderij.”

Mooiste herinnering

“In de gloriedagen van Ajax ben ik met mijn maatjes het Olympisch Stadion ­binnengeglipt met een bal. We deden de schijnbewegingen van Jari Lit­manen na, de versnelling van Finidi George en de sleepbewegingen van Nwankwo Kanu. Het was zo bijzonder om in dat stadion te voetballen. In die tijd kon dat gewoon, er was weinig controle. Ajax had daar de vorige dag nog een Europese wedstrijd gespeeld en nu liepen wij over het gras. We roken het zweet nog.”

Theater

“De Meervaart, natuurlijk. Lekker Amsterdams met grootstedelijke verhalen van en voor iedereen. Het maakt me trots dat ik dat mag faciliteren en er leiding aan mag geven. Momenteel is het voor geen enkele instelling leuk. We probeerden bescheiden te programmeren voor dertig man, wat door het publiek zeer werd gewaardeerd. Verder is het voor ons, en voor de rest van de sector, zaak om rustig te blijven en te blijven benoemen hoe belangrijk de culturele sector is voor de inwoners van de stad.”

Ik voel me Amsterdammer, omdat...

“De Jordanese buurvrouw van boven de tachtig dikke maatjes is met mijn ouders. Ze communiceren makkelijk, terwijl mijn ouders de taal niet zo machtig zijn. Maar ze zijn van dezelfde generatie, voelen elkaar aan. Van hen leer ik dat je met je hart spreekt. Daar zit de echte taal.” 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden