Plus Proefwerk

Wyers (7,5)

Nóg een groot, hip hotelrestaurant in het centrum - maar de modern-Amerikaansige gerechten van Wyers zijn genereus en smakelijk.

Wyers Beeld Mats van Soolingen

Het grote restaurant van het nieuwe Kimpton De Witt Hotel mag dan vernoemd zijn naar de oer-Hollandse textielgroothandel J.P. Wyers, ze spreken het hier op z'n Engels uit: 'Oewaaieurze', zegt onze (al even oer-Hollandse) ober. Het hotel van de Amerikaanse boutiqueketen zit op de hoek van de Nieuwendijk en de Nieuwezijds Voorburgwal, waar eerder Crowne Plaza huisde. Het restaurant heeft een aparte ingang en is ook in stijl niet zichtbaar verbonden aan het hotel.

Dat zien we de laatste tijd vaak, want het hotelaanbod groeit razendsnel en veel hotels hebben culinaire ambities die verder reiken dan alleen hun eigen slaapgasten. Ze willen ook als zelfstandige eetbestemming het Amsterdamse restaurant­publiek bereiken.

Amerikaanse chef
Eenvoudig is dat niet, want moegereisde zakenlui en binnenblijvende hotelgasten hebben heel andere behoeften dan verwende uiteters. Het vijfsterrensegment lost dit op door de horeca op te splitsen in een 'casual' en een 'fine dining'-restaurant, waarbij het eerste meestal toegankelijke bistrogerechten serveert en het tweede Michelinsterren.

Maar hotels met één restaurant hebben vaak te maken me een hinderlijke spagaat: een concept dat overduidelijk op twee compleet losse gedachten hinkt. In het hippe concept dat bijvoorbeeld overtuigd Indonesisch of groentegericht is, duiken dan ineens ook het verplichte kippetje, de hamburger en/of de biefstuk op.

Bij Wyers, waar een Amerikaanse chef de scepter zwaait, zijn al die hotelklassiekers ook te vinden, maar het ziet er toch behoorlijk aanlokkelijk uit: comfortfood met originele toevoegingen. Veel van de gerechten komen van de gigantische houtskoolgrill - die is vandaag alleen kapot - en als amuse krijgen we een gevuld eitje en crudités met blauwekaasdip. Dan heb je bij mij al veel gewonnen.

Uitzicht op seksshops
De comfortabele kaart staat in contrast met de inrichting: het is een grote zaak, industrieel en erg donker met overal grijs en bruin. Ik kan me voorstellen dat het er misschien stoer en sexy uitziet als het vol zit, maar op deze stille, miezerige dinsdagavond hebben we toch vooral de asso­ciatie van de kleurstelling van de Ikeagarage met het lichtplan van de IJtunnel.

Hiske Versprille Beeld Oof Verschuren

Er klinkt tandeloze rockmuziek en je kijkt door het raam uit over seksshops en de souvenirwinkels. Onze ober is best vriendelijk, maar weinig proactief: we moeten informatie over gerechten echt uit hem trekken en krijgen die dan met veel zuchten en ge-euhhh. Allemaal weinig sprankelend.

Vitello tonnato anders
De bitterballen ('Nederlands erfgoed met een Wyers-twist', €8) zijn gemaakt met beenmerg en ossenstaart. Lekker wel, al is het paneerlaagje erg dik en zijn er twee ontploft. De vitello tonnato (€16) staat aangekondigd als 'Net even anders'; dat blijkt een staaltje 'Zoek de 726 verschillen'.

We krijgen een dikke geroosterde boterham met lardo en kalfstartaar, aangemaakt met kappertjes, pit en augurk, en heel licht vissige mayo erop. Het lijkt in de verste verte niet op het origineel, maar lekker is het wel en zo veel dat het gemakkelijk als hoofdgerecht zou kunnen dienen.

Het 'superheldenduo' van lobster roll en bisque (€16) is ook leuk gevonden en de kreeft is goed gegaard. Hij ligt op een extreem boterig briochebroodje, en dat vind ik in combinatie met de mayonaise wat te vet. De bisque is stevig en goed.

Best
De vitello tonnato lijkt in de verste verte niet op het origineel, maar lekker is het wel.

Minder
De kip puttanesca met paling vliegt uit de bocht: overdadig zout.

Opvallend
Restaurant Wyers hoort bij het nieuwe Kimpton De Witt Hotel.

Ook de hoofdgerechten komen in flinke porties; de op de huid gebakken zalmfilet (€25) is smakelijk, sappig en prima gegaard, het uitstekende garnituur van zachte bloemkoolcrème, tuinbonen en cantharellen bevalt ook. De toevoeging van vanilleolie en geroosterde vijgen is nogal overdadig en zoet, maar werkt toch heel behoorlijk.

De Kip 'puttanesca' (€25, zou het een verwijzing naar het red light district zijn?) vliegt een beetje uit de bocht in z'n zout-zoet-vet-Americana. Bij de uitstekende zwartpootkip - suprème en pootje - is gerookte paling onder de huid geschoven; een combinatie van structuren en smaken die ik niet goed vind werken, zeker omdat de paling zo erg hard is doorgegaard. De combinatie met de echt te zoute saus met olijfjes, halfgedroogde tomaatjes en kappertjes is ook te veel van het goede, al ligt er wel lekkere andijvie en goede jus bij.

Als bijgerecht nemen we een Mac & Cheese (€9) die lekker is, met een knapperig chorizo-broodkruimlaagje, al heb ik 'm graag wat soepiger.

Summer pudding
De desserts zijn prima: een summer pudding (€9) van sappig witbrood gevuld met rood fruit, yoghurt en frambozensorbet.

We bestellen ook de Miss Louisa beignets (€5, bij het koffiebarretje kun je ze ook meenemen). Bij de gefrituurde broodjes (zie ook pagina 38), bijna een maaltijd op zich, komt chocoladesaus.

Er valt nog wel wat te zeuren en we vinden alles behoorlijk aan de prijs. Maar toch hebben we al met al lekker gegeten.

Vorige Proefwerken:
Le Restaurant (9+)
Proeven op De Parade
Bar Centraal (8,5)

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Wyers

Nieuwendijk 60
1012 MB Amsterdam

ma-vr lunch 11.30-14.30
diner zo-do 17-22 uur

020 5211755
restaurantwyers.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden