Wijn: Rosado voor gevorderden

Na zijn geslaagde reanimatie begin jaren negentig lijkt rosé inmiddels te zijn gecast voor een schier eindeloze reeks afleveringen van wat in televisieland het extreme make-over-format wordt genoemd. Rosé, het pipse, halfzachte niemendalletje van weleer, werd door de wijnindustrie gepimpt waar het maar kon.

Eerst namen de stylisten hem gezellig mee uit shoppen in de vormgevings- en verpakkingsindustrie. Aldus kreeg hij kekke blikjes aangemeten, schroefdoppen over zijn hals of - doe eens gek, staat je goed! - een beugeldop à la Grolsch op zijn kop. Bovendien werd de roségarderobe aangevuld met een aluminium fles, een gezandstraalde outfit, streetwear in de vorm van een kartonnen verpakking en een miniflesje met een afsluiter in de vorm van een wijnglas.

Maar ook het rosé-dna was de inzet van een reeks aan experimenten, naar hartenlust uitgevoerd door de Robert Schoemachers van de wijnwereld. Weinmachers dus eigenlijk. Aldus werd de wijn gemengd met prikwater, aangevuld met vruchtensapjes en zelfs voorzien van snufjes kruiderij. Rosé werd zelfs zo populair, dat zijn aartsvijand 'm ging na-apen: er verscheen rosébier!
Hoe dan ook, rosé mocht weer gezien worden. Vaak was het echter ook beter dat het bij kijken bleef. De lekkerste rosés die mijn proeftafel bereikten, bleken bijna altijd gemaakt te zijn door wijnmakers met het motto 'doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg'.

Inmiddels lijkt de roségekte trouwens een beetje over zijn hoogtepunt heen. En dat wordt misschien nog wel het beste geïllustreerd door de groeicijfers. Die bedroegen in 2007 nog 'slechts' zes procent, terwijl er de voorgaande jaren twintig tot dertig procent progressie genoteerd mocht worden.

Vooral vanuit de belletjeshoek is de aanval ingezet. Een paar maanden geleden schreef ik over het drinkgedrag van Peter van der Vorst. De royaltywatcher bekende over te zijn gestapt van rosé naar prosecco, om aan dit breaking news toe te voegen: 'Zeg maar de nieuwe rosé.' Hij is niet de enige, al ligt de voorkeur bij de jongere generatie wijndrinkers niet bij deze Italiaanse belletjeswijn. Volgens cijfers van het Productschap Wijn hebben vooral de wijndrinkers in de categorie 16 tot 24 jaar vorig jaar rosé de rug toegekeerd: 63 procent wordt thans liever met een glas wit in de hand aangetroffen dan met een driehoekig gadget plus rietje waarin een roze wijnproduct zit. Neemt niet weg dat Nederland, naar verluidt, het inmiddels geschopt heeft tot het grootste roséconsumerende land van de wereld. Nog wel. Of was er wellicht gewoon sprake van een tijdelijk dipje omdat verleden jaar de zomer in het teken stond van ijsvrij en waterballet?

Hoe dan ook, voor mijn Wijnalmanak werden alle voornoemde cijfers gelogenstraft. Omdat de gids pas eind september uitkomt, geef ik u bij wijze van sneak preview maar vast de rosé-uitslag voor als de zon nog even wenst door te breken in augustus. Het aantal Wijnalmanakwaardige rosés steeg met ruim veertig procent van 145 naar 207 stuks, waaronder 69 sterren (vorig jaar 42). Frankrijk en Spanje eisen traditioneel de hoofdrol op met respectievelijk 90 en 52 noteringen. Mijns inziens de mooiste Wijnalmanakrosé van dit jaar heb ik zijdelings al genoemd in Het Parool. Nu wil ik echter graag even de loftrompet solo blazen voor deze Spaanse Rosafino (± 5 euro), nota bene een doodgewone vino de mesa van tempranillo, cabernet sauvignon, syrah en tintilla de rota. Gemaakt door de sherryfamilie Osborne die - en dat is het bijzondere van deze wijn - deze rosé een twee maanden durende florbehandeling à la sherry heeft gegeven. Die vertaalt zich in een enorme frisheid en fruitigheid. Rosafino is een zeer sappige, buitengewoon smaakrijke, volle wijn. Barstensvol rood fruit, vooral aardbeien en frambozen. Vlezig, peperig, droog, stoer en zelfs wat ziltig. Een rosado voor de gevorderde rosédrinker. Ook al omdat-ie geleverd wordt in een doodgewone fles. (HAROLD HAMERSMA)


Te koop bij: Boni, C1000, Coop, SuperCoop, Dirck III, Dirk van den Broek, Jumbo, Mitra, Plus en Super de Boer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden