Wijn: Maaltijdvervangers

De trend in wit luidt: 'frisser'. En dan heb ik het niet over de drinktemperatuur vanwege de zomerse waarden, maar over de smaakbeleving. We pakken minder vaak de zwaar met tropisch fruit behangen chardonnays. We hebben niet zo'n trek meer in wit met de afdronk van een Monatoetje 'volle yoghurt tropisch fruit'.

Dergelijke wijnen danken hun 'vettigheid' aan de malolactische gisting, waarbij het in de wijn aanwezige appelzuur verandert in melkzuur. Anders gezegd: frissig en rins worden romig en rond. En omdat bij deze manier van produceren de inzet van nieuw eiken niet wordt geschuwd, krijgt de wijn vaak nog wat extra smaaktonen mee. Afhankelijk van de behandeling die het hout heeft ondergaan, is dat een heel scala.

Kuipers zijn gek op fikkie stoken en branden de binnenkant van de vaten. Afhankelijk van de zwaarte van deze toasting kan de wijnmaker zijn wit wat vanille, peper, karamel, geroosterde amandelen, butterscotch, suikerspin of geroosterd brood meegeven.

Maar zoals gezegd, we beginnen onze buik een beetje vol te krijgen van dergelijke wijnen, die bijkans als maaltijdvervanger fungeren. Vaak is de smaak zo overweldigend, dat we na één glas al genoeg hebben. We willen onze dorst lessen en daarom grijpen we steeds vaker naar de fles waar wijn in zit die niet tot malo is gebracht.

Hout speelt dan veelal geen rol. Het zijn op roestvrij staal opgevoede wijnen die hoogstens wat meer smaak meekrijgen door ze wat langer op hun gisten te laten rusten. Die ijzeren tucht leidt tot veel strakker wit. Appelzuur deelt de lakens uit. Schoon en lekker strak getrokken, als een vers opgemaakt bed. Knisperend, koel en fris. En als er al sprake is van exotische invloeden, dan heeft de wijnmaker gekozen voor de andere kant van het spectrum en prikkelt hij smaakpapillen en speekselklieren met het groen van kiwi, het tinkelende van limoen en het bitter van grapefruit.

Aldus is vinho verde aan een comeback bezig, is de grüner Veltliner inmiddels kamerbreed uitgerold en kan het geen toeval zijn dat de best verkopende supermarkthuiswijnliters uit Gascogne komen waar ugni blanc en colombard het fileermes hanteren. Om over sauvignon blanc maar te zwijgen natuurlijk.

Ook in Huize Hamersma dient wit vaak als dorstlesser. Helemaal na een dag waarop veertig malbecs uit Argentinië zijn doorgenomen vanwege de nieuwe Wijnalmanak, is het verlangen naar puntig wit erg groot. Als probaat defibrillator fungeert de laatste tijd vaak Touraine 2008 van François Chidaine; een van ongeduld trappelde sauvignon blanc die gegarandeerd de murw gemarineerde tong weet te reanimeren. (Wijnhandel Koninginneweg, Koninginneweg 153; 9,50 euro).

Maar na al die koele briesjes, al die tegenover elkaar openstaande ramen en al die ijsblokjes achterin je T-shirt, is ouderwets genieten ook wel weer eens lekker. Toen afgelopen de week de ergste dorst was gelest, haalde ik uit de proefijskast een opmerkelijke chenin blanc. Uit Zuid-Afrika nota bene, waar ze toch vooral uitblinken in het maltraiteren van deze van oorsprong Loiredruif. Veelal gaat de 'steen' (zijn lokale alias) ook daar houtvrij door het leven om dan lichtperig, vaak wat onbenullig wit te leveren. Om de één of andere reden willen de supermarkten dat graag verkopen.

Deze Post House Chenin Blanc 2007 uit Stellenbosch is echter van een andere orde. Dit is er eentje die een tien maanden durende eikenhouten opvoeding heeft genoten, ofschoon slechts tien procent van de wijn met nieuwe vaten in aanraking is geweest. Voor de rest was er sprake van zogeheten first and second fills, vaten die al eerder een oogst te verwerken hebben gekregen en daardoor minder smaak afgeven.

De postmaster van Post House blijkt ook het houten meester te zijn en maakte een blanc waarin een milde romigheid is bespikkeld met peer, suikermeloen, vanille en gember. Flinterlichte zuren houden de doordrinkfactor op peil. Post House Chenin Blanc 2007 (9,99 euro). Lediging één is geschied. (HAROLD HAMERSMA)

DirckIII: www.dirckiii.nl

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden