Wijn: Een buitengewone blanco

Een beproefde methode om in een wijnstreek een spannende, in eigen land nog onbekende wijn te ontdekken, is door in een goed restaurant te gaan eten. De vraag aan de sommelier van dienst 'of hij of zij onlangs nog leuke vondsten heeft gedaan in de omgeving' doet wonderen. Hij of zij maakt je graag deelgenoot van 'die zoon die het net van zijn vader heeft overgenomen'. Van een verloren gewaande druif waarvan toch nog een perceeltje in een achteraf hoekje blijkt te gedijen. Of van een schatrijke patjepeeër die de duurste consultants heeft laten invliegen om een bar en boos stukje braakliggend land eens een beetje wijnmanieren bij te brengen.

Door een beetje te kletsen met de wijnkelner pikte ik in Kamptal de wijnen van Fred Loimer op. Bij Mugaritz in Spaans Baskenland leverde het onderonsje een indrukwekkende witte van de godello op. En ronduit verrassend was ook de Hanna sauvignon blanc in Napa Valley, Californië. Niet alleen omdat deze bijzonder lekker bleek te zijn, maar meer door de locatie waar deze als 'daily special' werd geschonken.

Ik werd erop gewezen door de bediende aan de counter van Taylor's Automatic Refresher, een drive-in fastfoodrestaurant met een serieuze wijnkaart.

Ook Erik Muller kent de truc met de sommelier. De inkoper van Pasteuning stelde de vraag in Hotel Ferrero in Valencia, waar Paco Morales en zijn Rut Cotroneo de scepter zwaaien. Paco kan wel een eitje bakken, want hij is net in Spanje uitgeroepen tot Chef van het jaar. En Rut is vaardig met de kurkentrekker, want ze is de drievoudige kampioen-sommelier van het land.

De invulling van het verzoek 'Graag wat onbekends goeds' leidde in eerste instantie tot een frons bij Muller. Er kwam in Valencia namelijk witte rioja op tafel, niet bepaald een streekwijn. Maar de frons maakte snel plaats voor een glimlach toen Tierra 2008, een blend van viura, garnacha blanca en malvasia, werd geproefd. Wijnmaker Carlos Fernández Gómez gunde zijn Spaanse trio drie maanden Frans en Amerikaans eiken. Eerlijk verdeeld: half om half. En de uiteindelijke optelsom heeft geresulteerd in een buitengewone blanco. Met ananas in vanilleroom. Mandarijnen en marmelade. Rijpe peer en perzik. Gedroogde gele appels. En mooie zuren die de boel op scherp zetten om vervolgens een en ander in de mond tot ontploffing te brengen. Het deed Muller onmiddellijk besluiten de Tierra naar Nederland te halen. Die zal hier ook wel aarden.

Een paar jaar geleden werd ik tijdens een trip door Piemonte in Osteria Veglio in La Morra door de wijnkelner gewezen op het bestaan van Cantina Terlan uit Alto Adige (Südtirol). Bij terugkomst in Nederland ontdekte ik echter dat de wijninkoper van Henri Bloem/Hart's Wijnhandel klaarblijkelijk al eerder bij de osteria had gegeten dan ik. Zij bleken de wijnen van een van de oudste kellereien van deze Noord-Italiaanse wijnstreek al te voeren.

Ik heb toen meteen geschreven over hun pinot grigio 2007, maar nu ik heb net de 2009 oogst weer geproefd. En dat moet u zeker ook doen. Niet wee en slap zoals de meeste budgetmodelletjes uit supermarkt en omstreken. Bereidt u voor op een intens, koel en sappig fenomeen. Met een hang naar peer, niet al te zoete suikermeloen, citrus zonder zuur te zijn, opmonterende bitters en een verkwikkende peperigheid. Kost wel € 10,95. Maar als u dit eenmaal heeft geproefd heeft, moet de sommelier straks van goeden huize komen als hij u met een betere weet te verrassen. (HAROLD HAMERSMA)

Hart's Wijnhandel,
Vijzelgracht 27, 623 83 50
Wijnkoperij Henri Bloem, Kleverlaan 11, Bloemendaal, 023 5274477

Pasteuning Wijn & Catering
Willemsparkweg 11
020 66 200 23
www.pasteuning.nl

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden