Wijn: Bellen met Brendan

Ik krijg een telefoontje uit Portugal. In plaats van zangerig Portugees hoor ik Engels met een onmiskenbaar Schots accent. Het is Brendan Garrity van Garrity Fine Wines, de Schotse protagonist van Portugese wijn in Amsterdam. Enigszins opgewonden meldt hij dat hij bij Mouchão is, het beste wijnbedrijf in Alentejo en bij de top van Portugal behorend. En die producent ken ik. Ik heb met Paulo Laureano, hun gereputeerde wijnmaker, al eens hun rood geproefd, waaronder Tonel 3-4. En behalve zeldzaam complex van geur en smaak is dit ook een zeldzame verschijning. Mondjesmaat verdwijnen er wat flesjes over de landsgrenzen.

Portugees rood. Ik houd er erg van. Vooral omdat ze iets volstrekt eigens hebben. Opmerkelijk is overigens dat, hoewel Spanje en Portugal buren zijn, er tussen het rood uit beide landen een wereld van verschil zit. De Engelse wijnschrijver Hugh Johnson constateert dat ook in zijn Wijngids 2009: 'Portugese wijnen hebben een frisheid die
de fruitigheid in balans houdt, en zijn eerder verwant aan Italiaanse wijnen dan aan Spaanse.' Johnsons associatie met Italië begrijp ik wel. Evenals bij de Italiaanse rossos vormen de karakteristieke, onmiskenbare, maar aangename zuren de ruggengraat van Portugees rood. Behalve lengte, diepgang en ausdauer pareren deze de vaak stevige alcoholpercentages. En het komt hun doordrinkbaarheid ten goede.

Nu is Garrity in het mekka van Alentejo. En hij annonceert trots dat hij niet met lege handen richting Nederland vertrekt. Vijfhonderd flessen heeft hij mogen kopen van de Ponte de Canas 2006 die 5 maart pas werd vrijgegeven. Na twee jaar op nieuw Frans eiken en één jaar flessenrust was deze Portugees klaar om eens wat meer van de wereld te zien. Op naar Amsterdam dus. Niet verrassend is dat het een eigenzinnige wijn is, waarvan de fundering bestaat uit de alicante bouschet. Dat is dan ook een beetje een rare druif. Ooit een dikke honderd jaar geleden in Frankrijk ontstaan door grenache te kruisen met petit bouschet. Een tijd lang is deze druif daar ook populair geweest, vooral bij wijnboeren die pips rood een beetje kleur op de wangen wilden geven. In de Languedoc en de Provence
wordt er nog wel mee gewerkt, maar u zult daar vergeefs zoeken naar een producent die hem kamerbreed op zijn etiket uitrolt. Als solist wil-ie,behalve kleurrijk, namelijk nog wel eens te dominant, te rauw en te alcoholisch zijn. Bij Mouchão blenden ze 'm daarom ook met
twee autochtonen, de touriga nacional en de touriga franca. En ook de syrah, die het goed doet in Portugals nieuwe wereld, zoals Alentejo ook wel wordt genoemd, is nog een rol toebedacht. Dat levert een paarsrode wijn op met een bijzondere smaakbeleving. Te jong natuurlijk nog, zodat de rijpe wijnenfundamentalisten gepassioneerd 'kindermoord' kunnen gaan roepen.

Ik hang een ander geloof aan. Wijn moet ook in zijn jeugd lekker smaken. Al die lariepraatjes dat onaangenaam, wrang en grimmig er wel uitgaan na een paar jaar eenzame opsluiting in de kelder, worden vooral gehouden door wijnhandelaren en slijters die van hun verbitterde kelderdochters af willen. Houd u nu maar aan de simpele wijnregel vast: jong vies? Oud vies!

Enfin, deze is dus jong lekker. Dure kersenbonbons waar bij wijze van verrassing geroosterde amandeltjes uit de notenbar in zijn verstopt. Verse vijgen, romige melkchocoladepaaseitjes met een vleugje marasquin. En door de wijn heen een zweem van zoete, geurige specerijen als in een Indonesische rijsttafel, exotisch en toch vertrouwd. En dan natuurlijk die zuren. Zoete als in rabarber-aardbeiencompote. Frisse zuren als in panharing. Knapperige zuren als in postelein.

Heerlijke zuren die de Ponte das Canas 2006 (€ 17,95) perfect lieten aansluiten bij het door mevrouw Hamersma die avond bereide geplukte kalfsvlees met wortel en pastinaak, dat was gemarineerd in eenvoudige rode wijn uit Maremma in Italië. Vanwege die zuren, die zuren...

Brendan, bedankt voor het belletje. Schot in de roos. (HAROLD HAMERSMA)

Garrity Fine Wines, Van Eesterenlaan 31-33, 419 97 92; www.garrityfinewines.com

Op Parool TV: Het kredietcrisis Wijnjournaal van Harold Hamersma

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden