null Beeld Sjoukje Bierma
Beeld Sjoukje Bierma

Wie verliest er nu op klaarlichte dag op straat een aubergine?

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Midden op straat lag een aubergine.

Nog in haar plastic legging.

Ik keek om me heen, maar nergens iemand met een boodschappentas.

Ontregelend. Wie verliest er nu op klaarlichte dag op straat een aubergine?

Ik raapte de aubergine op.

Als vanzelf begon ik een gedicht op te zeggen.

Midden op de weg lag een aubergine
lag een aubergine midden op de weg
lag een aubergine
midden op de weg lag een aubergine

Als je op de plek van aubergine steen invult heb je het eerste deel van het beroemde gedicht No meio do caminho (Midden op de weg) van de Braziliaanse dichter Carlos Drummond de Andrade.

Ik heb het op deze plek als eens gedaan met een handschoen, die ik midden op straat zag liggen.

Je kunt het eigenlijk met elk voorwerp doen, en het gedicht verliest niets van zijn bezwerende karakter.

Maar de aubergine die daar zo mooi op straat lag, was niet alleen een hommage aan Drummond de Andrade, de aubergine stuurde mijn gedachten, omdat ze bijvoorbeeld in het appverkeer een seksuele betekenis heeft, ook naar de vorige week overleden cineast Heddy Honigmann, die in haar schitterende en ontroerende film O amor natural Brazilianen erotische gedichten van Carlos Drummond de Andrade laat voorlezen. Kijk die film en verwonder je over alles daarbuiten, het is de mooiste antioorlogsfilm die er is.

(Even tussendoor: als synoniem voor het liefdesspel hoor je iemand wel eens verhalen over ‘de horizontale tango’. Tsja… Maar Carlos had er ook eentje, en die zit in zijn gedicht De vloer is bed:
De vloer is bed wanneer de liefde overmant.
Op hoogpolig tapijt of op het hardst parket,
als liefde om naar bed te gaan niet wachten kan,
vormen wij lijf aan lijf het vochtige ballet.
En om uit te rusten van de liefde gaan we naar bed.)

Ik stond dus daar op straat, een aubergine rijker.

Ik had geen tas bij me, en de aubergine paste niet in mijn broekzak, dus liep ik met een aubergine in mijn hand naar huis. Niemand keek ervan op, of maakte een jolige opmerking.

Het kwam goed uit, want een paar dagen eerder had ik een in schijfjes gehakte aubergine in de oven vreselijk laten aanbranden tot er niets meer van over was dan verkoolde rondjes.

Ik kon me revancheren op de aubergine.

Het werd een recept van Ottolenghi: pasta alla Norma.

Terwijl ik de aubergine sneed, maakte ik het gedicht van Carlos Drummond de Andrade af.

Nooit zal ik die gebeurtenis vergeten
in het leven van mijn zo vermoeide netvliezen.
Nooit zal ik vergeten dat midden op de weg
lag een aubergine
lag een aubergine midden op de weg
midden op de weg lag een aubergine.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden