PlusFilmrecensie

Where the Crawdads Sing legt uit wat visueel al lang en breed duidelijk was

Where the Crawdads Sing is een gladgestreken verfilming van de bestseller rond een moordmysterie en een liefdesdriehoek in het Amerikaanse zuiden van de jaren vijftig en zestig.

Roosje van der Kamp
Kya (Daisy Edgar-Jones) in Where the Crawdads Sing.  Beeld Michele K Short
Kya (Daisy Edgar-Jones) in Where the Crawdads Sing.Beeld Michele K Short

‘Waar de rivierkreeften zingen’ is voor de jonge Kya en haar broers en zussen codetaal voor ‘zo ver mogelijk het moeras in, buiten bereik van vaders losse handen’. Voordat Kya moederziel alleen achterblijft in dat moeras in het North Carolina van de jaren vijftig en zestig, leert haar vader haar één les: in het leven is niemand te vertrouwen.

Dat leert ze behalve door zijn gewelddadige gedrag ook omdat hij het haar letterlijk vertelt. Zo is er in Where the Crawdads Sing wel meer dat in dialogen of voice-over nog eens uitgelegd wordt, terwijl het visueel al lang en breed duidelijk was.

Het is een euvel dat veel boekverfilmingen parten speelt. Where the Crawdads Sing is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Delia Owens uit 2018. De verfilming volgt getrouw het verloop van het boek, waarin de volwassen Kya wordt verdacht van moord op de populaire Chase en gaandeweg haar rechtszaak in flashbacks duidelijk wordt hoe haar leven – en een klassieke liefdesdriehoek – naar dit moment hebben geleid.

Het weinig originele verhaal werd in het boek van Owens, zelf bioloog en natuurbeschermer, ingebed in lyrische beschrijvingen van het moeraslandschap waar Kya zich zo thuisvoelt. Daar blijft in de film weinig van overeind. Scenarist Lucy Alibar toonde met Beasts of the Southern Wild (2012) wel overweg te kunnen met het rafelige leven in en met de natuur in het Amerikaanse zuiden. Juist die rafeligheid wordt hier node gemist.

Kya mag in woorden wel de ongereptheid van ‘haar’ moeras bezingen, maar visueel kiest de film steeds voor valse romantiek en fauna uit de computer. Pas in de laatste minuten blijkt dat de meedogenloze wildheid van de natuur eigenlijk het hart van het verhaal vormt. Zelf laat de film daar geen ruimte voor.

Where the Crawdads Sing

Regie Olivia Newman
Met Daisy Edgar-Jones, Taylor John Smith, Harris Dickinson
Te zien in Cinecenter, Filmhallen

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden