Smulpaap

Welsh rarebit: nee, geen gestoofd konijn

Samuel Levie staat op de bres voor goed voedsel en zoekt de verhalen achter ons dagelijks eten.

Samuel Levie Beeld Mark van der Zouw

Afgelopen weekend wandelde ik met mijn vader langs de Franse Opaalkust, een prachtige kuststreek ten zuidwesten van Calais die ik nog niet kende. De zon en de uitgestrekte stranden rondom Boulogne-sur-Mer trokken veel Franse strand­gangers, die hun emmertjes vulden met mosselen die ze van de rotsen plukten. De kustlijn kenmerkt zich door grote kliffen, glooiend groen land en overblijfselen van de oorlogen die er werden beslecht.

Zowel Fransen als Duitsers probeerden van achter grote muren en later vanuit bunkers de Engelsen weg te houden bij het vasteland. Wat van die oorlogen overbleef, herinnert aan het bloedvergieten: begraafplaatsen, bunkers en gedenktekens.

Vrolijker zijn de aanwijzingen dat de Britten in deze regio ook invloed hadden op het menu. Op de vismarkt langs de kade van Boulogne-sur-Mer, de grootste vis­haven van Frankrijk, zag ik tussen alle kakelverse vis, kratten vol verse krabben en coquilles ook torenhoge ­stapels kippers liggen – een Britse bereiding van haring die je lang niet overal kunt krijgen. De haringen worden gevlinderd, gezouten en koud gerookt.

Nog verbaasder was ik dat op de menukaart in elk restaurant een Welsh rarebit te vinden was. De eerste keer dat ik in Engeland zo’n Welsh ‘rabbit’ in een kroeg bestelde dacht ik dat ik in Welsh bier gestoofd konijn zou krijgen. Ik was dan ook verrast door de gegrilde kaassandwich die op mijn bord lag. Inmiddels is die Welsh rarebit misschien wel mijn favoriete pubfood. Er zijn allerlei recepten, maar vaak is het donker bier dat het geheel een lekkere en lichte bitter geeft.

Ik heb geprobeerd te achterhalen waarom juist die Welsh rarebit in dit deel van Frankrijk zo populair werd. Het antwoord moet ik u nog even verschuldigd blijven. Opvallend is wel dat verschillende Franse gastronomen, onder wie Escoffier en Brillat Savarin, over de veredelde tosti schrijven. Goed brood en lekkere kaas zijn hoe dan ook de belangrijkste ingrediënten.

Rarebit met prei

Ingrediënten
2 preien (het wit, in vier stukken)
4 stevige boterhammen
flinke klont boter
2 el bloem
200 ml donker bier
75 gram geraspte oude kaas
½ tl cayenne
1 el mosterd
worcestersaus

Bereiding

Gebruik het wit van de preien en spoel goed schoon. Kook de prei in een minuut of vijf helemaal gaar en giet af. Rooster de boterhammen kort. Laat in een pan met zware bodem de boter smelten en roer de bloem erdoor. Gaar de bloem in de boter en voeg langzaam het bier toe, zodat er een dikke saus ontstaat. Roer alle klontjes uit de saus, dit kan eventueel met een garde. Doe de kaas, cayenne en mosterd er ook doorheen. 

Je krijgt een dikke bechamelachtige kaassaus. Breng de saus op smaak met zout, peper en ongeveer een eetlepel worcestersaus. Smeer op elk stuk brood een dot saus en leg daarop een stuk prei en dek vervolgens weer af met de saus. De boterham mag helemaal bedekt zijn. Leg de rarebits nu onder een hete grill en gril af tot de saus begint te kleuren. Serveer met een frisse salade ernaast. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden