Voorwoord

We sluiten het jaar weer af met een extra dikke PS

Judith Zilversmit.Beeld Linda Stulic

De laatste dagen van het jaar zweven voorbij. De laatste loodjes vallen van de schouders en tegelijk dringen nieuwe vragen zich op. Wat voor jaar wordt 2020? En: hoe kan het eigenlijk al 2020 zijn? Het leek zo ver weg en nu is het alweer zover.

Zoals u van ons gewend bent, sluiten we het jaar af met een dikke PS: de PS van het Jaar. In deze afsluiter proberen we het dwalende gemoed vast te leggen met verhalen waar u gerust wat meer tijd voor kunt nemen. Verhalen die op verschillende wijzen het leven in de stad laten zien.

In dit nummer presenteren we een interview met de burgemeester. Femke Halsema vertelt dat ze na anderhalf jaar grip heeft op het burgemeesterschap. Ook vertelt ze over seksisme, privé-kwesties en haar stevige koers.

Dit is de periode waarin we ons van alles voornemen en het nodige plannen. Wij doken daarin. En dan niet zozeer in het maken van dag- of weekschema’s, maar over de gewoonte om vijfjarenplannen vol ambities op te stellen. Tom Grosfeld (25), (’ik plan zelf nooit’) zocht dit fenomeen uit en stuitte op zoiets als ‘agendahedonisme’.

Als we het over goede voornemens hebben, gaat het vaak meteen over sport en sportscholen. In deze PS van het Jaar portretteren we mensen die meerdere malen per week hardlopen. Dat doen ze – vanwege werk en ingewikkelde schema’s – in het holst van de nacht: ‘Het is fantastisch, de stilte, de focus, de ontspanning. Het is magisch.’

Bij ongewenst kinderloze paren wordt gesproken over het zaad als zwakke schakel. Daarom laten we mannen aan het woord die openhartig vertellen over dit taboe en hun verdriet. Kenmerkend: ze voelen zich vaak aangetast in hun mannelijkheid en lijken nergens echt bij te horen. ‘Ik heb gefaald als man, het is alsof ik tekortschiet in het meest basale onderdeel van het man-zijn.’

Ook portretteren we vijf moslima’s van in de twintig die succesvolle in­fluencers zijn. Rawdah Mohamed (28), aantal volgers: 54.100, voelde zich lang een vreemde eend in de bijt. “Toen ik opgroeide was er niemand in de buurt, op school of in de media die op mij leek, geen moslima, maar ook geen zwarte vrouw. Daarom voel dat ik nu dat ik die groep moet representeren.”

Natuurlijk bieden we nog veel meer. Maar ik wil u vooral aanraden het komende jaar van de alledaagse dingen te genieten en onze vrijheid te koesteren. Of zoals onze burgemeester het zegt: ‘In alles moet Amsterdam worden bewaakt als een vrije en open stad.’

Tot volgend jaar.

Judith Zilversmit
chef PS

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden