PlusStraatbeeld

Wat heeft dat ei te maken met een feest in de Chicago Social Club?

We passeren ze dagelijks: steigerdoeken, peperbussen en abri's die om onze aandacht schreeuwen. Deze zomer zes reclamethema's onder de loep. Vandaag: de artistieke poster.

Supersummer: feest mét ei in de Chicago Social ClubBeeld Charlotte Odijk

Veel reclames zijn tegenwoordig van zo'n ontnuchterende overduidelijkheid dat er niets meer te raden overblijft.

Je moet wel heel bijzonder in elkaar zitten wil je geïntrigeerd raken door een abri waarop enkel een pot hazelnootpasta staat met daarboven de tekst: 'Hazelnootpasta. Nu met 80% minder suiker.'

En wie zou er nou werkelijk stilstaan bij een poster van Coolblue met daarop een onopvallende bezorger en de suffe leus: 'Wij zoeken 300 bezorgers'? Het antwoord is: niemand.

Maar al even talrijk is de tegenhanger hiervan: de artistieke poster. Duizenden muren en elektriciteitskastjes in de stad hangen vol met de meest kunstzinnige, multi-interpretabele uitingen, die echter zo vaag zijn dat je als overprikkelde stedeling niet eens meer de moeite neemt om even stil te staan en na te denken over wat er precies wordt bedoeld.

Vaak hangen ze in een groepje bij elkaar, bobbelig tegen een peperbus aangesausd door een haastige beroepsplakker die wel wat anders aan zijn hoofd heeft.

Eimysterie
Maar ze hangen er. En in groten getale ook nog, dus we kunnen ze bijna niet negeren. Bovendien, geheel in tegenstelling tot een hazelnootpastareclame, is aan al die artistieke uitingen wel degelijk aandacht besteed. Maar ook wie vorsend en minutenlang met één wenkbrauw opgetrokken naar zo'n poster staart, komt vaak op niets uit.

Vooral de partyposter blijkt vrijpostig in het nemen van artistieke ruimte.

Wat moeten we, als gejaagde stedelingen, met een afbeelding van een knielende donkere man met een zonnebril op en iets in zijn hand dat eruitziet als een ei? Naar een feest dat Supersummer heet in de Chicago Social Club blijkbaar, maar wat heeft dat ei er dan mee te maken?

Je gaat er dusdanig over piekeren dat je op een gegeven moment niet anders meer kunt dan in godsnaam maar naar dat feest gaan, in een heldhaftige poging het eimysterie te ontrafelen.

Flinterdun
Iets soortgelijks geldt voor de posters voor het Appelsapfestival: een donker model dat uit haar mond een straaltje water spuit.

Aanvankelijk denk je: het zal wel. Maar dan ga je nadenken: Appelsap, zomer, festival, frisheid, vrijheid, blijheid... En voilà: plotseling doet de poster minder willekeurig aan dan je als haastige voorbijfietser in eerste instantie dacht.

Je denkt: waarom zou ik verdomme níet vol joie de vivre op een festival staan met de zon vol op mijn mik terwijl ik water uit mijn mond spuit?

Maar de scheidslijn tussen 'intrigerend' en 'te ver gezocht' blijkt flinterdun. De aanblik van een in kreukelig cellofaan verpakt meisje met roze haar doet ook een hip feest vermoeden, maar het blijkt reclame voor het arbeidsbemiddelingsbureau Vacature via Ginny. Maar al sta je een uur voor zo'n poster te dralen: enige logica is daar niet in te ontdekken.

Het mag dan wel een creatief arbeidsbemiddelingsbureau zijn dat naar eigen zeggen 'het stoffige imago van de arbeidsmarkt' wil aanpakken - enige lijn moet er toch wel in je campagne zitten.

Laat je dat los, dan kun je net zo goed een foto van een hondendrol met een vlaggetje erin gebruiken, want dan maakt het niet meer uit. Zeker, creativiteit is meer dan te prijzen. Maar ergens is er altijd een grens.

Tips of opmerkingen? straatbeeld@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden