Volt

Goede spanning in Volt

Volt is al het derde restaurant dat ik op deze locatie bezoek en meteen het beste. Lof voor klassieke rodekool met hazenpeper, patrijs met zuurkool en desserts als mojitosorbetijs met limoen-cheesecake en meringue.

Eerst zat er op die hoek van de Ferdinand Bol en de Rustenburgerstraat een kledingzaak, toen een lampenwinkel, vervolgens sloeg de horeca toe met restaurant Pur, dat bij Proefwerk een 7? verdiende (2004). Daarna kwam Contrast, dat het nog minder goed deed, met een 7- (2008), en nu zit er Volt.

De inrichting is misschien wat versoberd, de muziek is bescheiden en we merken gelukkig niets meer van de metro-ellende die hier de atmosfeer verpestte, al blijft het een worsteling voor de uitbaters.

De bediening is zeer efficiënt en vakkundig, ondanks het feit dat de ober er alleen voor staat. Het is dan ook niet zo druk - maar dat zal nu wel veranderen.

De kaart is mooi van omvang: afgezien van een wisselend dagmenu van drie gangen
(€33) zijn er zeven voorgerechten, vijf hoofdgerechten en vier nagerechten.

De prijzen zijn vriendelijk, maar je betaalt extra voor het uitstekende brood van Menno met boter en tapenade (€3), smakelijke oerfriet - partjes, gekruid met goede mayonaise (€4) - of een groene salade (€4). Moet kunnen.

Eerst maar het driegangenmenu. Wat opvalt is dat bij de opsomming de groenten vóór het vlees of de vis genoemd worden. Eigenlijk heel erg Hollands. Niets op tegen.

Voorgerecht is dus wintergroenten met doradefilet en pijnboompittenvinaigrette. Uitstekende vis met een kruidige vinaigrette die een mooi zuur contrast aan de vis geeft; daarbij diverse wintergroenten: spruitjes, knol- en wortelgroenten, waarbij mijn enige bezwaar is dat die wel erg al dente zijn. Dat soort groenten krijgen hun smaak pas als ze gaar zijn.

Over het hoofdgerecht, rodekool met hazenpeper en aardappelpuree, niets dan lof. De rodekool verdient het echt om als eerste genoemd te worden, waarmee niets kwaads over de zeer malse en smakelijke hazenpeper in een krans van goede puree gezegd is. Buitengewoon goed.

Het dagmenu wordt afgesloten door een tarte tatin, een klein, individueel taartje van nog steeds knapperig bladerdeeg met gare, gekaramelliseerde appel die toch nog structuur heeft - door een eigen techniek is deze tatin heel geslaagd. Het kaneelijs is ook al zo goed: heerlijk romig, om maar iets te noemen.

En dan nu wat we er à la carte nog bijnemen. Als extra tussengerecht voor het menu de ricottacakejes: drie stuks met Datterinotomaat (kleine pruimtomaatjes), rucola en crostini; buitengewoon lekker, waarmee ik maar wil zeggen dat vleesverlaters hier ook heel goed terechtkunnen (€9). Zo is er een dagelijks wisselend mooi pastagerecht.

De drie met bombarijst (paellarijst) gevulde pijlstaartinktvisjes met tomatensaus en chorizo zijn ook al zo goed van smaak en bovendien mals (€9).

En dan is er als laatste tussengerecht nog de boerderijkip: een combinatie van knapperig gebakken en malse en sappige stukken kip, uitgevoerd als Thaise
salade met papaja en kokosschuim. Om je vingers bij op te eten! (€10)
De patrijs met zuurkool, het à-la-cartehoofdgerecht, is ook al uit de kunst: malse patrijs en heel mooie, fijne en gare (!) zuurkool, ook weer met aardappelpuree en een paar stukjes rookworst. Heel klassiek dus, zoals de hazenpeper, maar ook weer buitengewoon mooi bereid. En dat voor €20.

Achteraf merk ik dat ze vergeten zijn het à-la-carte nagerecht op de rekening te zetten. Terwijl dat zo mooi is: mojitosorbetijs met limoen-cheesecake en meringue (wat ze natuurlijk weer als merengue, die dans, schrijven). Voor de volledigheid: een mojito is een cocktail, of eigenlijk een highball, van witte rum, suikerrietsap, limoensap, spuitwater en munt. Groen is dus de kleur. Van mij mag het wat minder muntig zijn, maar fris is het wel. De cheesecake, drie uitgestoken cirkels, heeft ook de frisheid van limoenen en de meringues geven een structuuraccent. Volgens de kaart had dat €9 moeten k

osten; die kom ik ze nog wel brengen.

De wijnen zijn goed en redelijk geprijsd (à €4,50 per glas), maar het water staat ook al niet op de rekening. Nou ja, we komen zeker nog een keer terug. Of een paar keer. Dat komt wel goed.

Ze hebben trouwens ook een borreluur vanaf 16.00 uur met zelfgemaakte bitterballen en oesters et cetera. Kijk voor de details op www.restaurantvolt.nl.

Waarom het hier Volt heet, weet ik nog niet, maar er staat wel veel spanning op!

9+

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden