Plus

Visaandeschelde mist nét dat beetje extra (7)

Bij Visaandeschelde eet je op een grootstedelijk terras. De zaak is professioneel, maar veel gerechten missen nét dat beetje extra.

Visaandeschelde Beeld Eva Plevier

Opdat we onze klassiekers niet vergeten volgen we een zomeravondcraving naar vis en witte wijn en bezoeken Visaandeschelde, al meer dan twintig jaar een naam in Amsterdam. De zaak ligt aan het Scheldeplein, en de RAI zou je vanaf het terras met een middelgrote oesterschelp kunnen raken. Mijn juf Nederlands, mevrouw Bisseling, zei ooit dat de beste terrassen aan drukke wegen lagen. Er moest veel volk voorbijkomen, en de geur van diesel was onmisbaar. Met Visaandeschelde zou ze in haar nopjes zijn.

Onze ober is extreem fris, met glimmend haar en brede kaken. Na een grondige uitleg over de kaart en alle keuzemogelijk­heden daarbinnen of buiten, bestellen we een Graacher Ries­ling van Dr. Loosen, omdat die ongetwijfeld al op de kaart stond toen Johannes van Dam hier een negen min uitdeelde. Met 55 euro is onze fles niet heel voordelig, maar misschien zijn we gewend geraakt aan de steeds algemenere opslag, waarbij restaurants een vast bedrag op de inkoop van wijnen plakken in plaats van die met een factor te vermenigvuldigen.

De kaart is bijna te uitgebreid. Er zijn verschillende soorten rauwe oesters, vier bereidingen van oester, kaviaar, vier bereidingen van kreeft, zes voorgerechten, acht hoofdgerechten, vier desserts en een menu van drie tot vijf gangen. Natuurlijk wordt hier veel zakelijk gegeten, en wil een zakenvrouw haar gasten alle keus kunnen bieden, maar ons duizelt het een beetje. We gaan voor het viergangenmenu (€55,00) en kiezen daar vier gangen à la carte bij.

Tapiocacupje

Als amuse vanavond een krokant bakje van tapiocameel met haring, biet en gel van appel. Beproefde combinaties, maar daardoor niet minder smakelijk. Ook cadeau: een kommetje bourride (soep van witvis met een kokkeltje) dat me doet ­opveren in mijn stoel, en gefrituurd krokant brooddeeg met een ­vulling van spiering en ­sardine. Scheurend lekker. Met een puntzak vol van deze dingen was ik ook tevreden naar huis gefietst.

Inmiddels zijn alle tafels zo’n beetje bezet, gevolg daarvan is dat onze wijn niet meer zo actief wordt bijgeschonken. Als het je niet lukt dit de hele avond vol te houden, laat de fles dan bij de gast.

Voorgerecht van het menu is een stukje zeebaars, gebakken in een wikkeltje van aardappel met mosseltjes, rauwe venkel, verse sojaboon en schuim van kokos. De smaakjes werken goed samen, maar het geheel mist sappigheid en daardoor samenhang, alsof ze nét dat lepeltje saus vergeten zijn.

Ook krijgen we gebloemde gebakken oesters (€15,75) met spinazie en aardappelmousseline. Ze worden in de schelp geserveerd en er zit een bakje bruine boterjus bij. De smaak van de oester valt in dit gerecht weg, ook omdat de spinazie en mousseline zo’n beetje in hetzelfde register zitten. De bruine boterjus is een gemiste kans omdat we juist frisheid missen, zuur.

Tweede gang van het menu zijn met ratatouille, chorizo en rouille gevulde gebakken pijlstaartinktvisjes met een heerlijk boterige saus op basis van verveine. Vakantiesmaken, blauwe zee en havenplaatsjessmaken. Een heel erg fijn gerecht.

À la carte bij deze gang: ceviche van corvina (een baars­achtige zeevis) met kokos, granaatappelpitjes en rode peper (€15,00). Helaas zit er te weinig zuur bij en dat zuur smaakt niet erg naar limoen, waardoor we feitelijk rauwe vis met kokosmelk eten. Van enige garing (toch de bedoeling bij dit gerecht) is geen sprake.

Niet echt bouillabaisse

Als hoofdgerecht: gebakken roodbaars met hollandaise, witte asperges, doperwtjes en tuin­bonen. De cantharellen worden door de dame die uitserveert eekhoorntjesbrood genoemd. Hoewel de vis zout mist, is dit degelijk koken. De bouillabaisse die we als hoofdgerecht hebben besteld (€29,00) smaakt prima, maar is niet helder, tegen het dikke aan. De meegeleverde rouille is goed, al bekruipt ons bij de croutons een vermoeden van groothandel. Apart geserveerd: scheermesjes, zalm, mosselen, gamba en kokkel.

Bij de kok op schoot

Het dessert van het menu, meringue met aardbeitjes, citroencurd en dragonroomijs, is het soort zoet waardoor je bij de kok op schoot wilt kruipen. De limoengranité met hangop en olijfolieroomijs, browniecrumble en gember die we los bestellen (€13,00) valt tegen. Van limoen is, zoals bij de ceviche, nauwelijks sprake, waardoor een suf toetje overblijft. Het ijs is wél erg goed.

Visaandeschelde is niet voor niets een gevestigde zaak: ze lijken te mikken op een goed gemiddelde, hoe druk het ook is. Vanavond trok de gevulde pijlstaartinktvis het cijfer op, maar de ceviche en het limoendessert drukten de score weer. Wij hadden een prettige avond zonder harde missers, maar een tikkie saai was het ook.

Best
De pijlstaartinktvis gevuld met ratatouille, ­chorizo en rouille deed me dromen over lange, warme vakanties aan zee.

Minder
In de ceviche zit te weinig zuur om de vis te garen, waardoor je feitelijk rauwe corvina met zoetige kokosmelk eet.

Opvallend
Visaandeschelde is op doordeweekse dagen open voor lunch.

Visaandeschelde
Scheldeplein 4, 1078 GR Amsterdam
ma-vr 12.00-14.30 & 17.30-23.00 uur,
za 17.30-23.00 uur, zo 16.00-23.00 uur
020-6751583

Bon Vis aan de Schelde Beeld -
Gilles van der Loo Beeld Oof Verschuren
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden