Proefwerk

Vijfnulvijf (7,5)

Op de tochtigste hoek van de Indische Buurt ligt Vijfnulvijf, een cheap & cheerful Aziatisch eetcafé. Het eten is prima.

Hiske Versprille
De hoge ruimte, met grote glazen puien aan beide kanten, is ingericht met vintage meubilair uit het boekje Beeld Rink HOf
De hoge ruimte, met grote glazen puien aan beide kanten, is ingericht met vintage meubilair uit het boekjeBeeld Rink HOf

De Javastraat mag langzaamaan zijn veranderd in een volledig gegentrificeerd yupsterwalhalla van koffiezaken en conceptstores met hangplanten en experimentele lampen, even om de hoek is de Indische Buurt achenebbisj als altijd. De kruising Molukkenstraat/Insulindeweg tikt hierbij alle hokjes aan, met een combinatie van lelijke jarenzeventigbouw en een onoverzichtelijke vierbaans verkeerskruising. Het is een onooglijke, tochtige hoek waar de Lidl strijdt met Hadj Telecom om de titel Grote Publiekstrekker, sinds de Bristol naar sfeervoller oorden vertrok.

Op de hoek schuin tegenover deze Bristolvormige leegte zat vroeger een enorm ouderwets, met rood-gouden lampionnen volgehangen Chin Ind Rest, maar dat werd onlangs overgenomen door twee jonge broers die de boel zorgvuldig hebben opgehipt. De hoge ruimte, met grote glazen puien aan beide kanten, is ingericht met vintage meubilair uit het boekje - geen stoel is gelijk - en het logo is, zoals het een dergelijke zaak betaamt, ontworpen door de naam met een kruis en een jaartal in een geometrische vorm te plaatsen - in dit geval een zeshoek. De opgezette hertenkop en de ironische details ontbreken niet. Op de website wordt echter gesproken van 'de nieuwe urban streetfood hotspot' en 'lekker loungen, borrelen en genieten van funky vibes' - wat weer meer klinkt als de aanprijzing voor een strandtent uit de jaren negentig.

Toeterdruk
Het is een behoorlijk grote zaak en toeterdruk - elke tafel die verlaten wordt, is meteen weer vol, en bij de balie voorin wordt ook driftig afgehaald. Het publiek is veelal jong en knap - het valt pas op hoe hoog de gemiddelde leeftijd in veel restaurants eigenlijk is wanneer je weer eens ergens komt waar twintigers komen. Op de kaart staan sushi, streetfood en hele maaltijden.

Van de sushikaart kiezen we de Vijfnulvijf Mix: zes nigiri en zes maki voor €12 - absurd goedkoop. De maki (kleine rolletjes met zeewier aan de buitenkant) zijn vegetarisch, en prima, de nigiri zijn belegd met zalm, tonijn, zeebaars, omelet, zoetwaterpaling (unagi) en avocado. De kwaliteit is zeker niet slecht: het is allemaal weinig delicaat en ook niet een minuut geleden bereid, maar de rijst is goed gekookt en aangemaakt en de vis is vers.

Street bites
Naast de sushi bestellen we gerechtjes van de lijst 'street bites', verschillende Aziatische hapjes om te delen. De salt & pepper shrimp (€6,50) is lekker en effectief: sappige garnalen in een hartig frituurjasje, met knapperige groenten, gebakken knoflook, rode peper en Chinees vijfkruidenpoeder. Ook de groentetempura (€5,50) is eenvoudig, maar gul en prima; een flink bord vol, versgebakken.

Op de kaart ontbreken de 'steamed buns' natuurlijk niet - je kunt geen stap in een lichtelijk hippe zaak zetten zonder met deze gestoomde broodjes en hoisinsaus om de oren te worden geslagen, sinds de New Yorkse chef David Chang ze op de kaart zette met pickles en mayonaise - het is een soort Chino-Amerikaanse superfusion. Wij bestellen ze hier met pekingeend (€6,50) en hebben betere geproefd: de broodjes horen weliswaar wat klef te zijn (ze zijn immers niet gebakken, maar gestoomd) maar hier zijn ze werkelijk lebberig, en we moeten tussen de hoisinsaus en het wat droge groentegarnituur zoeken naar de eend.

Indische Buurt
Bij het proeven van de gegrilde lamssaté (€5,50) weten we weer dat we niet in New York, maar in de Indische Buurt zijn: de spiesjes zijn flink aangemaakt met veel komijn en stevig gegrild, maar de smaak van Javastraatlam (oftewel schaap) dendert overal doorheen. Het deert ons niet: de spiezen zijn smakelijk en goed gegrild.

Als dessert bestellen we de gebakken banaan met ijs (€6,95). Het blijkt een groot bord banaanfritters die aan tafel in brand worden gestoken met cognac, versierd met slagroom uit een bus en roomijs. Na de eveneens gefrituurde salt & pepper shrimp vrezen we even voor de taferelen die we eens aantroffen in een Schotse fish & chipsshop - Marsrepen werden er in hetzelfde beslag gedoopt en vervolgens in hetzelfde frituurvet gebakken als de stukken haddock. Maar gelukkig smaakt de banaan niet naar garnaal of omgekeerd. De alcohol had eigenlijk niet gehoeven, het korstje wordt er hier en daar pappig van, en spuitbusslagroom is echt helemaal nergens lekker bij.

Subtiele verfijning of nieuwe inzichten over de Aziatische keuken zult u bij Vijfnulvijf niet tegenkomen, wèl een prima maaltijd voor heel weinig geld op een vriendelijke, onpretentieuze plek. De hoek Molukkenstraat/ Insulindeweg is er enorm van opgeknapt.

Hiske Versprille Beeld Floris Lok
Hiske VersprilleBeeld Floris Lok
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden