Plus Reportage

Vijf Amsterdammers over hun favoriete kerstbal

Een kip op hakken, een complete chimpanseefamilie of die ene speciale van oma. Er is altijd één kerstbal, of een hele collectie ballen, die dat speciale kerstgevoel geeft. Vijf Amsterdammers over hun favoriet in de boom. 

Alice Ernest (52)

Centrum

Alice Ernest. Beeld Marie Wanders

“Ik vond tien jaar geleden dat er geen mooie kerstballen waren, en toen ben ik ze zelf maar gaan importeren vanuit het Oostblok. Met veel liefde en plezier verkoop ik ze in mijn winkel Affaire d’Eau op de Haarlemmerdijk.

Inmiddels heb ik een collectie van meer dan vierhonderd modellen. Ik krijg daarom vaak de vraag van klanten of ik zelf een favoriet heb. Die heb ik wel ja, maar het zijn er eigenlijk vijf die in mijn ogen bij elkaar horen.

Het verhaal erachter is bitterzoet. Mijn ouders zijn in 1969 vanuit Tsjechië naar Nederland gevlucht. Mijn hele familie is toen achtergebleven en we konden nooit terug om ze op te zoeken. Gelukkig konden mijn oma’s wel hierheen met kerst. Het ene jaar de ene oma, het andere jaar de andere. Ze reisden dan met de trein van Praag naar Düsseldorf, waar wij ze op kwamen halen, en er een leuk dagje in Düsseldorf van maakten. Elk jaar gingen we naar een kerstwinkel en kochten een mooie kerstbal. Dit werd onze jaarlijkse traditie.

Beeld Marie Wanders

De collectie die ik eraan heb overgehouden betekent veel voor me. Ze herinneren me aan de moeilijke jaren zonder familie. Maar ze geven me ook weer dat warme kerstgevoel dat ik had toen ik als klein meisje met mijn familie stond te wachten op de trein in Düsseldorf. Rond de tiende van december tuigen we onze boom op en komen de kerstballen weer tevoorschijn. Ze symboliseren voor mij een Tsjechische kerst met veel mooie en sterke kersttradities.”

Max Krumbacher (49)

Centrum

Max Krumbacher. Beeld Marie Wanders

“We hebben rond de 900 kerstballen, en daar zitten veel bijzondere exemplaren tussen. Spiderman bijvoorbeeld, die zullen niet veel mensen in de boom hebben hangen. Een aap hebben wel meer mensen, maar deze chimpanseekop is veruit onze favoriet. Tijdens het uitpakken van de kerstspullen ben ik er altijd naar op zoek. Waarom ik hem zo bijzonder vind, weet ik niet precies. Ik denk door de gezichtsuitdrukking, hoe hij je aankijkt vanuit de boom. En ik vind ook de manier waarop hij het licht vangt mooi.

Eerst hadden we een set van de chimpansees, die hebben we in 2001 in de uitverkoop gekocht. Voor dit hoofd hebben we toen zo’n twintig euro betaald. Vijf jaar geleden vond het ongeluk plaats. Toen we de kerstballen aan het uitpakken waren, heb ik per ongeluk een doos omgegooid met daarin de set chimpansees. Ze waren ondertussen uit de productie gehaald en werden nergens meer verkocht. Ik was toen erg boos en verdrietig.

Beeld Marie Wanders

Zo’n drie jaar geleden waren we in Münster, in Duitsland. Daar was een winkeltje, we liepen er nog bijna voorbij, maar toen we binnenkwamen zagen we, verstopt bovenin een kast, de chimpansee. Het was de laatste en hij was in zijn eentje. De verkoper dacht dat hij hem niet meer zou verkopen, dus kregen we hem wederom voor een speciale prijs mee. Sindsdien hangt hij er.”

Annette Hesseling (50)

Amstelveen

Annette Hesseling. Beeld Marie Wanders

“Mijn lievelingsbal is een kip. Ik heb altijd meerdere kerstbomen, waaronder één gekke. De kip is voor mij bijzonder omdat ik hem van mijn broer heb gekregen, hij is in 2017 overleden. Hij hield niet van van die gekke dingen in de kerstboom, hij was meer van gewoon mooie kerstballen en kerstversiering.

Toen ik de kip kreeg viel mijn verjaardag op een doordeweekse dag, en dan vier ik het nooit. Hij stond plotseling met zijn vrouw op de stoep, en die kip. Daarom is hij extra bijzonder: mijn broer hield er echt niet van, maar toch kocht hij er een voor me. Toen ik hem openmaakte, begon ik te springen van blijdschap.

Beeld Marie Wanders

Ik ben de enige die aan de kerstbal mag zitten, ik ben veel te bang dat iemand hem stuk laat vallen. Ik heb laatst met mijn zus mijn kerstbomen opgetuigd. Ik zei tegen haar: ‘Jij mag de gekke boom helemaal doen, behalve de kip, die doe ik zelf.’ Ik neem daar dan ook echt de tijd voor, de kip moet precies goed hangen, zoals ik het wil. Het klinkt een beetje kots, maar ik denk op dat moment dan ook echt met veel liefde aan mijn broer.

Kerst is belangrijk voor mij: het is een periode waarin ik met veel liefde en licht terugdenk aan geliefden die er niet meer zijn. Dat betekent niet dat ik niet mag huilen; het kan ook samengaan met verdriet.”

Ingrid de Jong (57)

Rivierenbuurt

Ingrid de Jong. Beeld Marie Wanders

“De kerstgekte begint bij ons altijd na mijn verjaardag op 11 december. Die dag staat het hele huis namelijk nog vol met vrienden en familie. Wanneer we dit achter de rug hebben, wordt het hele huis verbouwd. De ramen worden versierd, we maken een grote etalage met rijdende trein-tjes en de kerstboom wordt opgetuigd.

Beeld Marie Wanders
Beeld Marie Wanders

In het versieren zit een systeem. Eerst hangen we alle gewone ballen erin, de bijzondere bewaren we tot het laatst. Bij deze bijzondere ballen zit ook mijn favoriet. Het is de allereerste kerstbal van mijn dochter, die ze van mijn moeder heeft gekregen. Mijn moeder is een dag na de eerste verjaardag van mijn dochter overleden. Mijn dochter heeft haar dus nooit gekend. Met deze kerstbal heeft mijn moeder haar toch nog iets bijzonders kunnen geven. 

Ondertussen is mijn dochter 21. Elk jaar hangt ze hem zelf als laatste in de kerstboom. Het is een heel ouderwetse kerstbal, maar ik vind het mooi dat mijn dochter de waarde ervan inziet. Wanneer deze bal hangt, krijg ik echt weer dat gevoel van vroeger. Een warm thuisgevoel. Hij mag dus echt niet ontbreken in onze boom.”

Janiek Bouman (24)

Bos en Lommer

Janiek Bouman. Beeld Marie Wanders

“De beertjes komen van mijn oma en opa. Voor de feestdagen gingen ze altijd naar Duitsland om cadeautjes voor iedereen te kopen. Ze namen ook altijd adventskalenders mee voor de kleinkinderen, dat was echt een ding. Toen ik jong was namen ze die beertjes voor ons mee, en die heb ik toen gewoon geclaimd. 

Mijn broertje en ik hadden op onze kamer altijd een mini-kerstboom, formaat bureaulamp, die we dan zelf mochten optuigen. Als dat boompje in mijn kamer stond, was dat het laatste wat ik zag voor het slapengaan en het eerste als ik weer wakker werd. Van het kerstboompje kreeg ik hetzelfde gevoel als van bijvoorbeeld mijn favoriete teddybeer. Bij mij hingen de beertjes van oma en opa daar altijd in. 

Nu ik op mezelf woon, heb ik ook elk jaar zo’n boompje in mijn studentenkamer. Ik dacht eigenlijk dat de beertjes kwijt waren, maar ze zijn dit jaar teruggevonden. Alleen is het grootste beertje, mijn favoriet, gesneuveld. Dat durfden ze thuis eerst niet te zeggen. Gelukkig heb ik de kleintjes nu weer in mijn kleine kerstboompje hangen!”

Beeld Marie Wanders
Beeld Marie Wanders
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden