Plus Filmrecensies

Vervreemdend Maniac vraagt te veel van de kijker

¿ Emma Stone en een flink afgevallen Jonah Hill komen elkaar in Maniac, een Netflixserie die alle kanten op schiet Beeld Netflix

De tiendelige Netflix-serie Maniac schetst een vervreemdend beeld van hedendaags New York. Het Vrijheidsbeeld is vervangen door een enorme goudkleurige engel, en in de metro dringen mannen met hoedjes - de zogenaamde Ad Buddy's - zich op aan ongeïnteresseerde reizigers om aanbiedingen te slijten.

Overal mag worden gerookt, en smartphones zijn in dit parallelle universum niet uitgevonden. Platte beeldbuizen evenmin, zodat alle computers ouderwets ogen.

Maniac van Cary Joji Fukunaga (True Detective) oogt als een sf-film uit de jaren tachtig: een versie van Blade Runner, maar dan gemaakt door Terry Gilliam (Brazil) of Michel Gondry (Eternal Sunshine of the Spotless Mind).

Zelfs Jonah Hill oogt vreemd: de ­gezellige dikkerd uit Superbad en The Wolf of Wall Street is als Owen Milgrim sterk vermagerd en depressief. Als schizofrene zoon is hij het zwarte schaap van een Trump-achtige dynastie - hij staat niet op het familieportret maar hangt ernaast, in een apart lijstje.

Owen zoekt verlossing van zijn waanbeelden bij NPB, Neberdine Pharmaceutical and Biotech, een Japans/Amerikaans bedrijf dat claimt gekwelde hersens weer op orde te kunnen brengen met een ­experimentele kuur.

Lord of the Rings
In de wachtkamer van NPB ziet Owen de lijkbleke Annie (Emma Stone), die ook betere tijden heeft gekend. Zij is verslaafd aan de pillen die bij de hersenspoelkuur horen; ze doet de kuur vaker in de hoop een traumatisch ­ongeluk te kunnen verwerken dat haar jongere zus fataal werd.

Owen dringt zich op aan Annie in de waan dat zij zijn medestander is in het complot dat hem achtervolgt. ­Annie wekt de indruk hem inderdaad te herkennen - of doet ze alsof, om van de opdringerige Owen af te zijn?

Hoe dan ook, zodra de therapie­sessies zijn begonnen komen Owen en Annie in hun mindtrips elkaar steeds vaker tegen, in episodes die spelen in de jaren dertig, zestig en tachtig - of zelfs in een Lord of the Rings-achtig universum, met Stone als de alcoholistische elf Enya. Ja, Maniac schiet alle kanten op en vraagt veel van de kijker.

'Multi-reality brain magic shit' noemt Annie het, en Fukunaga wil in zijn nieuwe Netflixserie te veel. Het uitgangspunt - ben je nog wel jezelf als je je laat hersenspoelen - is intrigerend, net als de vormgeving, maar het verhaal is stuurloos. Het is wel geestig om Hill en Stone - die elkaar kennen uit de komedie Superbad,

SF-serie Maniac

Regie Cary Joji Fukunaga
Met Emma Stone, Jonah Hill, Justin Theroux
Te zien op Netflix sinds 21 september

Stones eerste grote filmrol - een aflevering lang rond te zien lopen in wat wij zien als foute jarentachtigkleren: Hill met een matje, Stone met stonewashed jeans.

Onvoelbaar drama
De verkleedpartijtjes zijn op zich vermakelijk, maar het drama van deze twee gekwelde personages wordt nooit voelbaar omdat het allemaal buitenkant blijft.
Het ambitieuze doch chaotische Maniac, losjes gebaseerd op een ­gelijknamige Noorse serie uit 2014, is helaas geen nieuwe Netflixserie van het kaliber Stranger Things geworden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden