Monique van Loon. Beeld Sjoukje Bierma
Monique van Loon.Beeld Sjoukje Bierma

Van falafel tot pekingeend, van een rijsttafel tot mezze – dit zijn de thuisbezorgfavorieten van Monique van Loon

PlusOp Schoot

Culinair schrijver Monique van Loon bestelde en besprak talloze thuisbezorgmaaltijden. Ze blikt terug op lange wachttijden, zompige doosjes en vele geslaagde diners op de bank.

Monique van Loon

Na vier jaar, 210 recensies, 100.000 woorden en eindeloos vaak de zin ‘Waar bestellen we?’ is dit stuk de hekkensluiter van deze rubriek. De koek is op, om maar even in het thema te blijven.

Begin september 2018 startte ik deze rubriek omdat ik een gigantische toename aan thuisbezorgdrestaurants waarnam. Ging het voorheen om sporadische sushi of spareribs op een luie zondagavond of een stapel pizzadozen als ultiem gemak op de kantoorborrel, steeds vaker nam men op elk mogelijk moment toevlucht tot platforms als UberEats, Deliveroo en Thuis­bezorgd, die in rap tempo meegroeiden. In het weekend vanuit bed een uitgebreid ontbijt met ambachtelijke croissants en versgeperste jus bestellen? Eitje. Tijdens het forenzen alvast een burrito met alles erop en eraan in het online mandje gooien, zodat je tegelijkertijd met de rider de voordeur bereikt en direct aan tafel kan? Geen probleem.

Let wel: dit was anderhalf jaar vóór de eerste coronalockdown. Ook ik kon destijds niet bevroeden dat deze trend, mede door de pandemie, een nog hogere vlucht zou nemen.

Want terwijl Nederland langzaam vuurrood kleurde op de coronakaart en ingrijpende maatregelen onvermijdelijk bleken, weerhield dat veel doortastende restaurateurs – die nog nooit met kartonnen bakjes hadden gewerkt – er niet van om met creatieve oplossingen te komen. Afhaalmenu’s werden in allerijl in elkaar gedraaid, make-away-boxen gevuld, cocktails in zakjes gegoten, pick-uppunten opgetuigd. Mijn respect voor de horecasector was al groot, maar in maart 2020 besefte ik pas écht hoe deze branche kan beuken als het moet.

Moordende concurrentie

Deze rubriek verhuisde van achter in de vrijdagkrant naar een prominente plek in de zaterdagse PS van de Week. En hoewel Nederlanders door de noodverordeningen aanzienlijk meer kookten, wilde men óók weten waar het goed bestellen was. Als ‘thuis uit eten gaan’ de enige optie was, was hoogwaardige bordvulling essentieel.

Zelfs toen restaurants weer open mochten, daalde de behoefte om eten te laten bezorgen niet. In tegendeel: het leek alsof mensen door de vele lockdowns de eigen huiskamer nog meer waren gaan waarderen. De energie om boodschappen te doen en achter het fornuis te kruipen is, zeker bij de jonge doelgroep, sterk gedaald. Restaurants uit het hoge segment verruilden de kartonnen schaaltjes weliswaar weer voor hun aardewerk servies, voor menig horecaondernemer werd take-away een vaste factor. Ook supermarkten en flits­bezorgdiensten stapten in, cloud kitchens en dark stores werden geboren.

De concurrentie binnen de markt is inmiddels moordend. Just Eat Takeaway, het moederbedrijf van Thuisbezorgd, verkeert al tijden in zwaar weer, Deliveroo vertrekt naar alle waarschijnlijkheid binnenkort uit ons land.

Onderbetaalde koeriers

Met deze explosieve groei zijn er helaas ook andere problemen ontstaan. ‘De groeiende bezorgcultuur heeft grote gevolgen voor de stad’, kopte Het Parool eind 2021 al. Magazijnen en bezorgers geven overlast, koeriers worden onderbetaald en hun veiligheid komt regelmatig in het gedrang. Door de nijpende personeelstekorten, stijgende grondstofprijzen en daardoor fikse prijsverhogingen in de horeca is dit voor zowel ondernemers als klanten geen makkelijke tijd. De vraag rijst hoe dit zich in de toekomst zal ontwikkelen.

Hoewel het door de penibele omstandigheden te verklaren is, zie ik als recensent de kwaliteit van thuisbezorging achteruitgaan. Door gebrek aan voldoende medewerkers en gedegen (digitale) kennis lukt het zelfs de populairste tenten niet altijd om hun bezorgdivisie even strak aan te pakken als het restaurant zelf. Natuurlijk, een menukaart op papier is bij vlagen ook onvolledig, een ober weet soms de dagsoep niet of vergeet de gevraagde mayonaise. Maar dat soort euvels komt veel vaker voor als je via een app bestelt.

Afwezige condimenten

De afgelopen jaren heb ik werkelijk alle soorten mankementen voorbij zien komen – en hun aantal nam exponentieel toe. Menu’s die totaal niet kloppen, wel betaalde maar toch uitverkochte items, afwezige condimenten, compléét vergeten gerechten, vegetarische schotels waar toch vlees in blijkt te zitten, een online geopende zaak waar de echte deur – en dus keuken – potdicht zit. Bij eigenaren heerst af en toe complete onwetendheid – van ‘Ik heb geen idee, mail de klantenservice van Uber­Eats!’ tot ‘Ik wist helemaal niet dat wij bij Deliveroo aangesloten zijn!’ Maar waar je in een restaurant de maître aan het jasje kunt trekken als een gang ontbreekt en hopelijk een vervangend gerecht of kopje koffie van het huis krijgt als excuus, gaat dat digitaal een stuk moeizamer. Zoiets is louter op te lossen door te bellen en geloof me: dat geeft een hoop gedoe. Saotosoep zonder bouillon moeten eten of uren na het dessert nog een nalevering van het voorafje krijgen, slaat als een tang op een varken. De keren dat ik met moeite m’n geld terugkreeg, zijn bijna niet te tellen.

En dan laat ik de gebreken van bestel­apps en bezorgers nog buiten beschouwing. De ‘schuld’ van een lekkende beker soep of een verregend broodje ligt eerder bij de koerier dan bij de chef – al scheelt het natuurlijk als het eten beter ingepakt was. Dat laatste blijkt sowieso geen sinecure: in veel keukens wordt nog altijd niet goed, laat staan duurzaam ingepakt.

Al met al wordt het steeds lastiger om een weloverwogen oordeel te vellen, rekening houdend met alle factoren die de kwaliteit beïnvloeden. Kan ik deze sector, die zo getroffen is door de pandemie en de voortvloeiselen daarvan nog wel op deze manier de maat nemen? Met pijn in het hart is het antwoord daarop: nee.

Hoewel dit het einde betekent van Op schoot, eindig ik toch graag positief: met mijn twintig favorieten van de afgelopen vier jaar, waar ik nog regelmatig bestel. Want gelukkig waren er – zijn er – genoeg zaken die ongeacht alle tegenwind puik werk leveren. Dit blijft een branche waarin gepassioneerde mensen keihard rennen om aan de bank gekluisterde eters een lekkere avond te bezorgen. En waar chefs en dappere ondernemers soms kleine wonderen verrichten die de miskleunen doen vergeten. Ik wens je veel eetplezier, of dat nu thuis in pyjama is of in vol ornaat bij een van de vele eetgelegenheden die onze prachtige stad rijk is.

Bekijk al Monique’s favoriete adresjes: hier bestel je de beste thuisbezorgmaaltijd in Amsterdam.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden