PlusExclusief

Tweeling en voetbalfysio’s Kim en Eva Blewanus hebben beiden borstkanker: ‘We zien bij elkaar wat ons ongeveer te wachten staat’

Tweeling Eva (met pet) en Kim Blewanus. Beeld Eva Nota
Tweeling Eva (met pet) en Kim Blewanus.Beeld Eva Nota

Bizar toeval: tweeling Eva en Kim Blewanus (42) – de eerste fysiotherapeut bij Ajax (m), de tweede bij het Nederlands elftal (v) – hebben beiden borstkanker. Ze delen hun verhaal om zelfonderzoek onder vrouwen te stimuleren. ‘Al kunnen we hier maar één iemand mee helpen.’

Annemarie Postma

De levens van de tweeling Eva en Kim Blewanus zijn in alles met elkaar verweven. Ze delen een passie voor sport, hebben dezelfde vrienden, volgen vergelijkbare opleidingen en komen uiteindelijk terecht in hetzelfde vakgebied. Kim wordt fysiotherapeut bij het Nederlands vrouwenelftal, Eva gaat aan de slag bij Ajax, eerst als fysiotherapeut bij de vrouwen, daarna bij de mannen. Tot een paar maanden geleden hun wereld op zijn kop komt te staan. Zowel Eva als Kim blijkt borstkanker te hebben. Door hun verhaal te vertellen willen de zussen andere (jonge) vrouwen aanmoedigen om hun eigen borsten vroeg te leren kennen.

Afwijking

Dat verhaal begint een jaar geleden wanneer Eva een afwijking in een van haar borsten voelt. Na een onderzoek in het ziekenhuis wordt ze door de artsen gerustgesteld. Waarschijnlijk is het niks, maar het is verstandig om in de gaten te houden. Als tijdens de vakantie in Colombia deze zomer de tepel van haar borst intrekt, komen de zorgen terug. Weer in Nederland maakt ze opnieuw een afspraak voor een mammografie en deze keer zijn de artsen minder positief. Borstkanker.

Ze belt met Kim, die op dat moment met het Nederlands elftal in Engeland is voor het EK vrouwenvoetbal. Eva drukt haar op het hart dat ze niet naar huis hoeft te komen, de zussen weten van elkaar hoe belangrijk hun werk voor ze is. Wel laat ze Kim beloven dat ook zij zich laat onderzoeken wanneer zij terug is. “Het was een gevoel dat ik had,” zegt Eva.

Stom toeval

Een dag na de uitschakeling van de Oranjevrouwen komt Kim haar belofte na en laat een mammografie maken. Ze heeft inmiddels bij zichzelf een bobbel gevoeld en vreest dan al het ergste. Nog geen twee weken na de uitslag van Eva krijgt ook zij slecht nieuws te horen. Stom toeval, zo lijkt het, als uit genetisch onderzoek blijkt dat geen van hen drager is van een van de – tot nu toe bekende – erfelijke genen. Voor ze het goed en wel beseffen, belanden ze in een wereld met gesprekken over bestraling, chemotherapie en borstsparende operaties.

“Het is zo bizar, het overkomt je en je moet erin mee,” zegt Kim aan de lange houten tafel in hun woning in Amsterdam-Oost. Nu ze allebei ziek thuis zitten, zien ze elkaar vaker dan ooit. Maar mensen hoeven niet te denken dat het troost biedt om samen zo’n ziekteproces te beleven. Eva schudt haar hoofd. “Het zelf te moeten meemaken is niet leuk, maar het idee dat iemand waar je veel van houdt dat ook moet ondergaan is al helemaal vreselijk.”

Andere volgorde

Als je al zou kunnen spreken van een voordeel, is het dat ze het behandelingstraject in een andere volgorde doorlopen. Eva zit midden in de chemotherapie, daarna zal een van haar borsten operatief worden verwijderd. Kim heeft te horen gekregen dat de borstsparende operatie die ze heeft ondergaan niet voldoende was. Ook bij haar wordt eerst één borst verwijderd, waarna een pittige chemotherapie volgt. “Kim ziet hoe ik door de chemo ga en ik ga zien hoe Kim op de operatie reageert,” zegt Eva. “Zo weten we ongeveer wat ons te wachten staat.”

Daarnaast ondersteunen ze elkaar bij fysiek ongemak. Kim: “Na mijn eerste operatie kon ik mijn arm niet zo goed bewegen, dan maakte Eva een ontbijtje voor mij. En op dagen dat Eva de chemo heeft gehad, zorg ik ervoor dat zij voldoende eten binnenkrijgt.” Ze lacht en zegt: “We zijn nog nooit zo lief voor elkaar geweest.”

Regelmodus

Kenmerkend voor de zussen uit Monnickendam is de regelmodus waarin ze vervielen, direct na de diagnose. Nog voordat de chemotherapie begonnen was, had Eva al een afspraak bij de pruikenwinkel gemaakt. Afgelopen week was ze er voor de tweede keer. Haar pruik is af, maar trots wijst ze naar haar – weliswaar iets uitgedunde – kapsel. Voorlopig doet de ijskap zijn werk. “Maar mocht ik kaal worden, dan weet ik dat hij voor me klaarligt.”

Ook verzamelde het duo een groep vrienden die hen vergezellen naar het ziekenhuis, om de ander niet extra te belasten. Soms is het handig om juist wel samen naar een afspraak te gaan, bijvoorbeeld als het gaat over de keuze voor een reconstructie van de borst. “Want dat gaat Eva ook nog ondervinden,” zegt Kim. Daarnaast hebben ze een professionele groep mensen om zich heen – van een oncologisch fysiotherapeut tot aan een voedingsdeskundige.

Ook hun eigen medische achtergrond komt goed van pas, zoals tijdens het sporten. Kim: “We denken met elkaar mee in wat voor de één verstandig is, bijvoorbeeld wat ik nu met mijn arm kan doen.” Want ook tijdens het ziekteproces blijft sport een belangrijk deel van hun leven. Zo zijn beiden nog dagelijks te vinden bij Crossfit Zeeburg. “Het is bewezen dat sporten belangrijk is voor hoe je door de chemo gaat,” zegt Eva. “En soms kan ik een paar dagen niks. Dat accepteer ik dan ook.”

Ze wijst naar de hometrainer die ze van Ajax kreeg. “Dat laat zien hoe betrokken ze zijn.” De spelers en staf reageerden geschokt toen ze het nieuws vertelde. Datzelfde gold voor de speelsters en collega’s van Kim bij het Nederlands elftal. Wat het tweetal opviel: ze kregen van mannen en vrouwen telkens dezelfde vraag, namelijk hoe ze de ziekte hadden ontdekt. “We kwamen erachter dat weinig vrouwen weten waar ze op moeten letten,” zegt Eva. “Terwijl het belangrijk is om te weten hoe je borsten voelen en hoe ze eruitzien, dan heb je het ook sneller in de gaten wanneer er iets verandert.” Dat is de voornaamste reden dat ze hun verhaal willen delen, zegt Kim. “De bewustwording.”

Borstkankermaand

De timing is niet geheel toevallig, met oktober als borstkankermaand, waarin organisaties als Pink Ribbon en KWF Kankerbestrijding aandacht vragen voor de ziekte. Een op de zeven vrouwen krijgt ermee te maken. Tijdens en rondom de oefenwedstrijd van het Nederlands elftal op 11 oktober tegen Noorwegen zullen speelsters en staf het speldje van Pink Ribbon op de borst dragen en via hun sociale mediakanalen aandacht vragen voor borstkanker. Daarnaast zijn Eva en Kim in gesprek met het KWF om ook voor de langere termijn het belang van zelfonderzoek te benadrukken, bijvoorbeeld door posters op te hangen in kleedkamers en sportkantines.

En zo draait de regelmodus weer op volle toeren. Maar, verzekert Eva, ze houden zichzelf én elkaar goed in de gaten. “Het beter worden gaat altijd voor, hoewel we hier ook juist energie van krijgen. Al kunnen we hier één iemand mee helpen, dan hebben we al gewonnen.”

Zie pinkribbon.nl en #kenjeborsten

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden