Traviata Remixed is lekker vlot maar muzikaal een ramp

Operafront, het jongste operagezelschap van Nederland, brengt tijdens het Grachtenfestival een hippe 'remix' van Verdi's klassieke tranentrekker La Traviata.

Roeland Hazendonk
Alexandra Flood die de rol van Violetta vertolkt Beeld Ronald Knapp
Alexandra Flood die de rol van Violetta vertolktBeeld Ronald Knapp

Het goede nieuws is dat het regisseur Lotte de Beer en het vormgeversduo Clement & Sanôu prima lukt het publiek sterker bij de voorstelling te betrekken dan in een traditioneel theater kan.

De tribune gaat naadloos over in het toneel doordat op vloerniveau een soort tuinmeubilair staat waar je tijdens de voorstelling van een meegenomen wijntje kunt genieten. Met videoprojecties op de achterwand krijgt de gehele ruimte de sfeer van een dancefeest.

De actualisering van het verhaal rond de feestende courtisane Violetta - een dure hoer - en haar rijke minnaar in het negentiende-eeuwse Parijs naar een cokesnuivende partygirl en een eigentijds rijkeluiszoontje, lukt aardig.

Roet in het eten
Het beste nieuws is de kwaliteit van de jonge cast waarin de oude rot Ernst Daniël Smid een uitstekende Germont - de roet in het eten gooiende vader van Violetta's geliefde - zingt. Sopraan Alexandra Flood gaat vast een mooie carrière maken en hetzelfde geldt voor de tenor Allesandro Scotto di Luzio. De Beer benut de ruimte - het podium, maar ook de zaal - heel aardig in haar mise en scène en er is weinig mis met haar personenregie.

Waar het stevig mis gaat, is in de dramaturgie. Wat Alfredo en Violetta voor elkaar doet vallen wordt zoals altijd niet duidelijk, in het libretto is dat ook al zo. In het programmaboek staat dat Violetta een verleden in de seksindustrie heeft, op het toneel zie je daar niets van.

Ongeloofwaardig
In het geactualiseerde concept is de rol van vader Germont volslagen ongeloofwaardig. Hoe het kan dat een zelfbewuste vrouw zich door een katholiek moraliserende oude lul laat intimideren tot het verlaten van haar geliefde, wordt nergens begrijpelijk.

Klassiek

Traviata Remixed (Grachtenfestival)
Door Operafront, onder regie van Lotte de Beer
Wat Muziek van Verdi remixed en gearrangeerd door Moritz Eggert
***
Nog te zien 16,17 en 18 augustus in de Zuiveringshal Westergasfabriek; 20 augustus op Lowlands

Muzikaal is deze remix een ramp. Verdi's orkestpartituur is matig gearrangeerd voor klein ensemble, maar de toevoeging van fantasieloos voorspel, rammelde beats via een sampler en vooral de versterking die de klank volstrekt nivelleert, laat van het restant van Verdi's noten weinig over.

Vaak blijven alleen een laag dreunerig ritme en de versterkte stemmen over. Het is een soort i-Padmix: alleen slecht klinkend hoog en laag, geen midden en niets van al het moois dat er in Verdi's doeltreffende orkestraties zit. In plaats van dat de muziek leeft, klinkt ze vlak, slecht in balans en veel minder genuanceerd en interessant dan het origineel - dat al geen subtiel meesterwerkje is.

Deerniswekkend
Dat Verdi toegankelijker wordt van 'beats' is een gemakzuchtig misverstand. Verdi's melodieën blijven ook in een deze deerniswekkend versimpelde versie nog wel overeind, maar het verhaal blijft trekken en de emotie waar het eigenlijk om gaat, is er niet meer.

Deze Traviata is lekker vlot, maar ontroert geen moment en komt behalve in de cosmetische buitenkant, absoluut niet dichter bij dan een ouderwetse uitvoering met de echte muziek in dezelfde setting.

Wat treurig stemt is dat Operafront het duidelijk heel erg goed bedoelt, maar eigenlijk meldt dat Verdi alleen nog maar te verteren is als je hem en wat hij maakte tot een misbegrepen schim van zichzelf reduceert.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden