Plus

The New Prince: een opera voor het oog en niet voor het oor

Visueel is The New Prince een spektakel van de eerste orde, muzikaal blijft hij steken in een gezichtsloze ratjetoe van stijlen. Kennlijk zijn er tijden op komst zijn waarin je vooral naar een opera kíjkt.

Visueel is The New Prince een spektakel van de eerste ordeBeeld Marco Borggreve

Wie de huidige tijd, waarin de ene politieke merkwaardigheid zich op de andere stapelt en openbare domheid en zucht naar macht niet worden afgestraft, beter wil doorgronden, zou De Heerser van Niccolò Machiavelli in de schitterende vertaling van Frans van Dooren eens moeten lezen.

Een boek uit het begin van de zestiende eeuw, waarin de auteur op een grie­zelig inzichtelijke manier de tijdloze psychologische wetmatigheden van machtsuitoefening beschrijft, in goede en in kwade zin.

Dit is ook een van de weinige dingen die heel erg goed zijn aan de nieuwe opera The new ­prince van de jonge Arabisch-Amerikaanse componist Mohammed Fairouz (32) - het stuk maakt razend nieuwsgierig naar Il Principe.

Fairouz componeerde de opera in opdracht van De Nationale Opera (DNO) voor het Opera Forward Festival, waarmee DNO een fel licht wil zetten op de opera van de toekomst. Dat initiatief moet luid worden toegejuicht. Een goede opera schrijven is in de kunsten het allermoeilijkste dat bestaat en er is maar één manier om het te leren.

Meedogenloze akoestiek
Fairouz krijgt voor zijn tweede opera helaas een dikke onvoldoende. Iemand had hem moeten behoeden voor de klassieke fout die aan The New Prince ten grondslag ligt: het libretto van de vermaarde Amerikaanse journalist David ­Ignatius (The Washington Post) mag dan nog zo scherpzinnig, erudiet en cynisch-humoristisch zijn, hij mag dan nog zo'n bonte carrousel aan personages ten tonele voeren, van Henry Kissinger tot Osama bin Laden en Adolf Hitler, van Bill en Hillary Clinton, Monica Lewinsky ('I am the ­assistant to the president for blow jobs') en Dick Cheney tot founding father Alexander ­Hamilton, maar hij vergat het essentiële ­ingrediënt, dat wat opera tot Opera maakt: er is geen drama. Er gaat niet eens iemand dood!

En het wordt erger. Want stel dat Ignatius het perfecte libretto had geleverd, dan had Fairouz dat nog steeds niet kunnen verhitten met ­muziek die je graag nog een tweede keer zou willen horen. In The New Prince blijft hij steken in een caleidoscopisch idioom, wat een vriendelijk woord is voor een goeddeels gezichtsloze ratjetoe van stijlen, waarbij het tweedehands­minimalisme nog het meest irriteert.

Op emotionele momenten tendeert Fairouz gevaarlijk naar de wereld van de musical, maar dan zonder het melodisch vernuft van een Lloyd Webber. ­Minstens zo erg is de dubieuze proeve van ­orkestratiekunst. De muziek zit bijna voort­durend potdicht en de zangers kunnen alleen boven de muren van geluid uitkomen met ­geluidsversterking.

En dan is er nog de meedogenloos droge akoestiek van de Stadsschouwburg, waar het stuk nog driemaal te zien en te horen is, die het Residentie Orkest en dirigent Steven Sloane allesbehalve behulpzaam is om de klank nog enige transparantie te geven.

President Trump
Maar er is ook goed nieuws. Bariton Joshua Hopkins zingt zijn rol van Machiavelli zeer fraai en mezzosopraan Karin Strobos is overtuigend als Fortuna. Regisseur Lotte de Beer trekt alles uit de kast om te camoufleren dat we hier te ­maken hebben met de keizer in zijn nieuwe ­kleren.

Visueel is The New Prince een spektakel van de eerste orde, waarin ook president Trump niet ontbreekt (Ignatius noemt hem niet). En dat brengt ons tot de onvermijdelijke conclusie dat er kennelijk tijden op komst zijn waarin je vooral naar een opera kíjkt en de muziek iets is wat je op de koop toe neemt. Ik weet niet of we dat vooruitgang moeten noemen.

Open Forward Festival, 28, 29 en 30 maart in de Stadsschouwburg

Opera Forward Festival: The New Prince

Door De Nationale Opera (Mohammed Fairouz)
Met Residentie Orkest o.l.v. Steven Sloane
Regie Lotte de Beer
Gehoord 24/3, Stadsschouwburg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden