Plus Achtergrond

Test: hoe handig zijn lifehacks nou echt?

Beeld Cristina Garcia Martin

Internet staat bol van de lifehacks: vernuftige tips die het dagelijks leven moeten vergemakkelijken. Is het echt handiger om de kroontjes van aardbeien met een rietje te verwijderen? 

Zalig. Na de zoveelste benauwde hittegolfdag komt het beddengoed vanavond eens een keer krakend koel ter sponde. Niks klamme lappen, de kussenslopen en het dekbedovertrek zijn even in de vriezer geweest vlak voor bedtijd, en ziedaar: de nacht begint verkwikkend.

Het idee om de boel in het vriesvak af te laten koelen – in een plastic zak trouwens, want de geur van bevroren reuzengarnalen wil je niet in je beddengoed – komt van een lange lijst met vernuftige ideeën waar het internet vol mee staat. Lifehacks worden ze genoemd, en ze laten zich omschrijven als handigheden die het leven makkelijker moeten maken. Het gaat daarbij meestal om dagelijkse dingen waarvan je niet had vermoed dat ze makkelijker konden. Lifehacks zijn vooral van huishoudelijke aard. Althans, als we mogen afgaan op het grootste aantal hits na een korte verkenning op internet.

Bijvoorbeeld: hoe je snoertjes uit elkaar houdt met het knijpding dat op in plastic verpakt brood zit, je kleding ­oprolt zodat er meer in je koffer past, hoe je met een potlood je vastgelopen rits weer aan de praat krijgt en hoe je een vierkante snee brood egaal bedekt met rond beleg. Zulke dingen, en dan heel veel daarvan, meestal in lijstjes verzameld en klikbaar aangeprezen. ‘Deze tachtig lifehacks gaan je leven veranderen,’ of: ‘twaalf lifehacks die je móét kennen’. Internettaal, vaak geïllustreerd met memes en begeleid met zo min mogelijk tekst en zo veel mogelijk reclame.

Een kliederboel

De reactie na het zien van zo’n lifehack is vrijwel altijd: goh, natuurlijk, wát slim zeg. Dit gaat mijn leven zo veel makkelijker maken. Vanaf nu doe ik het alleen nog zo.

Vervolgens klik je nog even verder en na nog een paar keer klikken ben je toch in andere krochten van het internet beland, die levensveranderende lifehack alweer vergeten. Zonde eigenlijk, want als we een beetje vooruit willen als mens, moeten we op z’n minst probéren aan te klampen bij de vaart der volkeren.

Zo denk ik als ik mezelf even later met een rietje door een aardbei zie prikken ten einde het kroontje er soepel af te wippen. Ik ben nu eens blijven plakken op zo’n overzicht van lifehacks en heb een selectie gemaakt van dingen die ik wil proberen. De eerste is deze, waarvan ik moet zeggen: het werkt. Rietje, zoef, plop: kroontje eraf, aardbei eetklaar.

Door dan, weer voor in de keuken. Op een meme zie ik hoe een houten lepel op een pan met kokend water ligt met de belofte dat het nu uitgesloten is dat de boel nog overkookt. De pan goed vol water, wat zout erbij, spaghetti erin en het vuur hoog.

Dat komt mooi uit, ik test meteen een tomaten-lifehack voor de saus. Men neme twee deksels van tupperware-bakjes, stopt alle cherrytomaten ertussen en snijdt ze in één beweging allemaal doormidden. In het filmpje zie ik een stralende vrouw het soepel doen, een paar keer achter elkaar. In het filmpje plet de stralende vrouw niet de helft van haar cherrytomaten bij deze actie. In het filmpje loopt het tomatenvocht niet aan alle kanten tussen de deksels uit. In het filmpje zie ik een succesvolle lifehack. In mijn keuken: een kliederboel. Maar de pan water is niet overgekookt.

Simpel en doeltreffend

Intussen heb ik er nog eentje opgepikt uit een lijstje dat mij levensveranderende handigheidjes belooft: de krant van gisteren onder in de vuilnisemmer om een lekkende vuilniszak te voorkomen. Tja, zo gepiept natuurlijk, maar ­levensveranderend? Niet echt.

Iets beter werkt een truc waarbij je met een mes de teentjes knoflook uit het schilletje wipt. Zo soepel als het Koreaanse meisje het doet in een filmpje dat onlangs viral ging, lukt het me niet, maar oefening baart een beetje kunst.

In mijn zoektocht naar meer lifehacks loop ik vervolgens vast. Niet omdat ze zo moeilijk te vinden zijn, eerder ­omdat het er te veel zijn. Lifehacks lijken een van de primaire redenen dat mensen op internet zitten. De hashtag #lifehacks levert miljoenen hits op, waarbij trouwens de meeste in dezelfde reclameachtige sfeer als de genoemde lijstjes. Veel clickbait, veel troep. Maar toch kom ik ook weer een oneindige trits tegen in de categorie ‘goh, slím!’.

Beeld Cristina Garcia Martin

‘Maak een speaker van een wc-rol’, klik ik in een zwak moment aan. Het ziet er simpel en doeltreffend uit. Twee plastic bekertjes moeten het geluid uit mijn telefoon versterken als ik het ding in een lege wc-rol knutsel. Het zit zo in elkaar en ik ben best trots als het precies lijkt op de foto. Jammer alleen dat het geluid amper versterkt wordt. In de comments komt een alternatief naar boven: leg hem in een glazen kom of zelfs in een flink glas. En inderdaad, best een adequate geluidsversterker voor een spontaan feestje zonder fatsoenlijke speakers.

Zo ploeter ik voort. Soms werkt het, soms niet, meestal half. Maar wat er ook gebeurt, het verheft nooit echt. Neem die tomaatjes. Ik hóef die helemaal niet zo nodig in één ­beweging door te snijden. Een voor een gaat snel genoeg en bovendien werkt het niet echt. En waarom zou je eigenlijk een rietje gebruiken voor een aardbei, een keukenmesje is toch prima? En dan die wc-rol om een speaker van te maken, of – toen dat niet lukte – de telefoon in een kom: ik heb toch een uitstekend speakersetje staan, dus wie hou ik hier nu voor de gek? Oké, die koude lakens waren lekker, maar hoeveel nachten per jaar heb je het nu echt zo warm in Nederland?

Eerst het probleem

Dit overpeinzend, onder het alweer rap opgewarmde beddengoed, kom ik tot de conclusie: mijn volgorde is verkeerd. Ik ging op zoek naar oplossingen voor problemen die ik niet had. Vindingrijke oplossingen, absoluut. En als het werkt, is dat best even geinig. Maar toch: het blijft problemen zoeken om er oplossingen voor te vinden.

Een nieuwe tactiek dus. Eerst het probleem, dan de lifehack erbij zoeken. En laat ik nu net zo’n probleem hebben: mieren, overal in de keuken en bij de kapstok. Van de een op de andere dag kwamen ze deze zomer naar binnen ­gemarcheerd om nu al weken mierendingen te doen, hoe kuis ik de boel ook probeer te houden.

Ik zoek op ‘lifehack mieren’ en kom al snel bij de bindende tip om nootmuskaat te strooien bij de kier waarvan ik vermoed dat ze erdoor naar binnen komen. Dat doe ik en die avond valt het me opeens op: geen mier meer te bekennen op en rond het aanrecht. Zou het werken? Heb ik succesvol mijn life gehackt en zijn problemen er voortaan om opgelost te worden? Ik ga slapen in een warm bed maar neem me voor de volgende dag de boel weer in de vriezer te doen, want het leven voelt opeens maakbaar.

Maar als ik de volgende avond aan het klooien ben met een plastic zak vol beddengoed die net niet in het diepvrieslaatje past, zie ik toch weer een mier het aanrecht op trippelen. Parmantig, onverstoord. En als ik vervolgens z’n vriendje zie, ga ik kijken bij de deur. In een keurig boogje trippelt daar de roedel mieren om de nootmuskaat heen, terug van maar even weggeweest. Ik laat het maar zo, en ik staak ook mijn pogingen het beddengoed nog de vriezer in te krijgen. Het leven laat zich niet hacken, ook al kun je soms, heel eventjes denken van wel.

Beeld Cristina Garcia Martin
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden