Plus

Tegenover grove teksten staat op nieuwe Kanye West ook veel subtiels

Een gospelalbum noemde Kanye West The Life of Pablo vooraf. Dat is erg zwaar aangezet, maar een religieuze, zo u wilt spirituele sfeer heeft de plaat zeker.

Kanye West tijdens een optreden in Toronto in de zomer van 2015.Beeld epa

"I love you even more than Kanye loves himself." Dat was zondag een populaire valentijnskaart. Grote ego's genoeg in de wereld van de hiphop, maar dat van Kanye West is echt van olympische proporties. Dat bleek nog eens op die malle vertoning afgelopen week, waarbij hij bezoekers van Madison Square Garden (en bioscoopbezoekers over de hele wereld) een voorproefje bood van The Life of Pablo.

Vele malen uitgesteld, dat zevende studioalbum van hem, vele malen van titel veranderd ook, maar nu is het er eindelijk. Dat wil zeggen: de fysieke editie laat nog even op zich wachten. Via Tidal valt The Life of Pablo sinds zondag te beluisteren. En dat is bepaald geen straf. Het openingsnummer Ultralight Beam zet de toon: over een minimale elektronische ondergrond klinken vocalen die bijna kerkelijk aandoen. Kerkelijk op zijn Amerikaans dan. En Amerikaans op zijn zwart-Amerikaans wel te verstaan.

Een gospelalbum noemde West The Life of Pablo vooraf. Dat is erg zwaar aangezet, maar een religieuze, zo u wilt spirituele sfeer heeft de plaat zeker. En West mag in de teksten zo nu en dan flink over zichzelf opscheppen (hij is het aan zijn stand verplicht), hij doet het met rustige stem over een meestal heel beheerst tempo. Op sommige nummers zou je kunnen dansen, maar het is toch vooral muziek die je het liefst languit liggend op de bank, koptelefoon op, tot je neemt.

Zwarte muziek
Meteen al in dat eerste nummer, Ultralight Beam, duikt Kirk Franklin op, een grote ster uit de wat in Amerika contemporary gospel heet. Hij is de eerste van een lange rij gasten. Want hoe groot dat ego van de rapper ook mag zijn, hij duldt probleemloos andere grote geesten in zijn omgeving. Collega-rapper Kendrick Lamar doet mee en ook r&b-zanger Frank Ocean, waarmee de absolute voorhoede van de Amerikaans zwarte muziek aan boord is.

Uit de hoek van de hitparade-r&b is er Rihanna, die vocaal flink uithaalt in Famous, op Life of Pablo het nummer met de meeste hitpotentie. Het is ook het nummer waarover nu al een relletje is. Onder de beroemdheden die in de tekst voorbijkomen is ook Taylor Swift. Daar had Kanye West al mot mee, nu gooit hij nog even wat olie op het vuur door te rappen: "I feel like me and Taylor might still have sex / Why? I made that bitch famous".

Roxy
Inderdaad, fijnzinnig is anders. Maar tegenover dat soort grove teksten staat op het nieuwe album veel subtiels. Bijna bezwerend mooi is het muzikaal repetitieve 30 Hours, waarin de echte muzieknerds een sample herkennen uit een nummer van Arthur Russell, een Amerikaanse cellist die in de jaren zeventig en tachtig avantgarde verbond met disco.

Dat is ook Kanye West: de man die op zijn platen blijk geeft van een heel grote en heel brede kennis van de popmuziek. Zo loopt in Fade, het laatste nummer van de plaat, hedendaagse r&b over in klassieke chicagohouse. Handen aan de knopppen: waar komt die baslijn in Fade vandaan? Helemaal goed: uit Mystery of Love van Mr. Fingers, een dansvloervuller uit de beginjaren van de Roxy.

Beeld -

Kanye West - The Life of Pablo
Pop
Universal

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden