Jeffrey en Tanni. ‘Ik vroeg papa laatst of hij mee wilde naar een ayahuascasessie, maar dat ging hem toch een stapje te ver, haha.’

PlusOuder en kind

Tanni & Jeffrey: ‘Hij stimuleerde mij mijn biologische vader te bezoeken’

Jeffrey en Tanni. ‘Ik vroeg papa laatst of hij mee wilde naar een ayahuascasessie, maar dat ging hem toch een stapje te ver, haha.’Beeld Harmen De Jong

Toen Jeffrey (38) drie jaar was, werd Tanni (56) zijn bonusvader. Ze zijn altijd open en eerlijk naar elkaar en kunnen nooit lang boos zijn op de ander. ‘Dat we geen bloedband delen doet er niet toe, want hij heeft mij opgevoed tot de persoon die ik nu ben.’

Sara Luijters

Tanni Sanichar (56)

“Jeffrey was drie, zijn zus Dewi acht en ik tweeëntwintig jaar toen ik hun bonusvader werd. We hadden meteen een klik en al heel snel vroeg Jeffrey of hij mij ‘papa’ mocht noemen. In de weekenden was Jeffrey bij zijn vader, de rest van de week bij ons. Dat heen en weer gaan zorgde bij Jeffrey wel voor een onrustig gevoel, maar ik legde hem uit hoe belangrijk het is om een goede band te hebben met zijn vader.

Een samengesteld gezin is niet iets wat je licht moet nemen, de kinderen moeten altijd voorop staan. Soms was het wel lastig, maar we zijn er denk ik wel in geslaagd; iedereen in de familie gaat goed met elkaar om. In het begin twijfelde ik weleens of ik mezelf wel hun vader kon noemen, omdat we geen bloedband delen, maar ik weet inmiddels dat het allemaal draait om houden van. Ik voel me een volwaardige vader en opa van mijn vijf kleinkinderen.

Jeffrey was als kind heel vrolijk, behulpzaam en heel onderzoekend, en nog steeds. Hij stelde al jong allerlei vragen over de wereld om hem heen. Ik heb hem daarin altijd gestimuleerd en ik nam altijd de tijd om antwoord te geven.

Nog altijd voeren we heel mooie gesprekken. We zien het leven allebei als een voortdurende zoektocht. We zijn altijd heel open en eerlijk naar elkaar en kunnen nooit lang boos zijn op de ander. Inmiddels leer ik ook veel van hem, bijvoorbeeld dat je niet de hele wereld kunt helpen en soms voor jezelf moet kiezen. Ik ben heel trots op de man die hij is geworden. Onder de stoere, sterke Jeffrey zit een ongelooflijk lief en behulpzaam mens.

Een van de mooiste herinneringen bewaar ik aan de reizen die we samen maakten naar Suriname, waar ik ben geboren en getogen. Ik ben er trots op dat ik Surinamer ben en ik heb de Surinaamse cultuur, de taal, de geschiedenis, het eten en de warmte, altijd aan de kinderen meegegeven. Een vast onderdeel van de opvoeding is dat we ieder jaar met zijn allen naar Keti Koti en Kwaku gaan. Het gaat zelfs zo ver dat mijn kleindochter, die Nederlands en Kaapverdiaans bloed heeft, laatst aan mij vroeg of ze ook Surinaamse is, ‘net als jij opa’. ‘Natuurlijk schat!’, antwoordde ik. Ik vind het mooi te zien dat zij het zo voelt.”

Jeffrey Delgado (38)

“Toen ik zelf bonusvader werd heb ik mijn vader (Tanni, red.) laten weten dat hij voor honderd procent als mijn vader voelt en dat ik voor honderd procent zijn zoon ben. Dat we geen bloedband delen doet er niet toe, hij heeft mij opgevoed tot de persoon die ik nu ben en daar kan geen geboorteakte of stempel op een paspoort iets aan veranderen.

Als ik als kind geen zin had om in de weekenden naar mijn biologische vader te gaan, stimuleerde hij om dat toch te doen en legde uit waarom dat belangrijk was voor onze band. Als ik dan weer thuiskwam op zondagavond gaf hij me alle ruimte om weer even te landen.

Mijn zoon Rev is net zo nieuwsgierig als ik vroeger, maar ik vind het, met mijn drukke werk en gezin, weleens lastig om daar de tijd en het geduld voor op te brengen. Ik heb enorm veel respect hoe mijn vader wél altijd de rust had alle vragen te beantwoorden die ik als kind op hem afvuurde.

Al jong had ik veel vragen over of er meer is tussen hemel en aarde. Mijn vader legde me uit dat er zeker meer is, maar dat je ervoor kunt kiezen om daar wel of niet in te geloven. Ik vind het interessant om die spirituele kant verder te onderzoeken en daarom heb ik laatst een ayahuascasessie gedaan. Ik heb papa gevraagd of hij ook mee wilde, maar dat ging hem toch een stapje te ver, haha.

Mijn vader is heel loyaal en gaat daarin weleens voorbij aan zichzelf. Ik merk dat op en kan dat open met hem bespreken en zie dat hij daar echt naar luistert. Onze band is heel gelijkwaardig. We maken van ons hart geen moordkuil en dat kan ook, omdat we weten dat we elkaar toch nooit zullen loslaten.

Onze reizen samen naar Suriname, langs alle plekken uit papa’s jeugd, waren heel bijzonder, voor ons allebei. Andersom hoop ik mijn vader ooit mee te kunnen nemen naar de Kaapverdische Eilanden. Mijn biologische vader is Kaapverdiaans, mijn moeder is Nederlands en Tanni is Surinaams. Ik zie het als een rijkdom dat ik met al die culturen ben opgegroeid. Ik spreek daardoor ook meerdere talen, waaronder Surinaams, en pik een nieuwe taal snel op. Als halfbloed hoor je nergens écht bij, maar ik voel me alledrie de culturen ineen, en daar ben ik heel erg dankbaar voor.”

Tanni Sanichar (56), veiligheidsadviseur
Ria Sanichar (73), gepensioneerd winkelverkoopster

Ze wonen in een koophuis in Wormerveer.

Jeffrey Delgado (38), eigenaar café ’t Laantje
Daisy van der Laan (35), eigenaar café ’t Laantje
Rev Mulder (13), klas 2 vmbo-t, Saenredam College
Djazzy Delgado (6), groep 3, De Toermalijn

Ze wonen ook in een koophuis in Wormerveer.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden